دریاچه اِلدانِ ساری یا آب بندان پِلِه، با وسعتی حدود 17 هکتار که در فصل بارندگی به بیش از 30 هکتار می رسد، در روستای الندان از بخش چهاردانگه شهرستان ساری قرار دارد و به عنوان یک اثر طبیعی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این دریاچه تنها از نزولات آسمانی تغذیه می شود و بارش های فصلی که از میان جنگل های اطراف جاری می شوند، مهم ترین منبع آب آن به شمار می آیند.

در فصل های بهار و تابستان، بخش قابل توجهی از آب دریاچه برای کشاورزی روستاهای اطراف برداشت می شود و خالی شدن نسبی آب تا اوایل پاییز معمولاً رخدادی طبیعی است. اما امسال، کاهش شدید بارش و افزایش قابل توجه دما، روند خشک شدن دریاچه را به مرحله ای بی سابقه رسانده است؛ به طوری که به گفته اهالی، چنین افت سطح آب در این زمان از سال سابقه نداشته است.

بر اساس گزارش سازمان هواشناسی مازندران، میزان بارش ثبت شده در آبان امسال تنها 25.6 میلی متر بوده؛ رقمی که نسبت به میانگین بلندمدت 82.1 میلی متر، کاهش 69 درصدی را نشان می دهد. همچنین میانگین دمای آبان 1404 به 24.7 درجه سانتی گراد رسیده است؛ عددی که 2.5 درجه گرم تر از نرمال بلندمدت و حدود 11 درجه بیشتر از دمای سال گذشته است. این شرایط کم سابقه، آینده دریاچه الندان را بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر خشکی قرار داده است.