به نقل از همشهری آنلاین، مریم شیرافکن: مطالعات جدید نشان می دهند WHR در بسیاری از موارد می تواند پیش بینی کننده بهتری برای خطر بیماری های قلبی و مرگ ومیر نسبت به BMI باشد، زیرا محل تجمع چربی را نیز در نظر می گیرد. در واقع، محل ذخیره چربی در بدن گاهی از مقدار آن مهم تر است. به همین دلیل شاخصی به نام WHR یا نسبت دور کمر به دور باسن به یکی از ابزارهای محبوب برای ارزیابی سلامت تبدیل شده است.

WHR مخفف Waist-to-Hip Ratio است و از تقسیم دور کمر بر دور باسن به دست می آید.

این عدد نشان می دهد چربی بدن شما بیشتر در ناحیه شکم ذخیره شده یا در قسمت های دیگر بدن. هرچه چربی شکمی بیشتر باشد، احتمال بروز بیماری های قلبی، دیابت نوع 2، فشار خون بالا و مشکلات متابولیک افزایش می یابد.

همه چربی های بدن یکسان نیستند. چربی تجمع یافته در اطراف اندام های داخلی شکم که به آن چربی احشایی گفته می شود، از نظر متابولیکی فعال است و می تواند التهاب بدن را افزایش دهد.

به همین دلیل ممکن است فردی وزن طبیعی داشته باشد اما به دلیل چربی زیاد در ناحیه شکم، در معرض خطر بیماری های مختلف قرار گیرد.

فقط به یک متر خیاطی نیاز دارید:

دور کمر: 75 سانتی متر

دور باسن: 95 سانتی متر

WHR = 75 ÷ 95 = 0.79

BMI فقط وزن را نسبت به قد بررسی می کند، اما نمی تواند محل تجمع چربی را مشخص کند. به همین دلیل بسیاری از متخصصان معتقدند WHR تصویر دقیق تری از خطرات متابولیک و سلامت قلب ارائه می دهد.

شاید برای آگاهی از وضعیت سلامت خود نیازی به آزمایش های پیچیده نداشته باشید. گاهی یک متر خیاطی و یک محاسبه ساده می تواند اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت قلب، متابولیسم و خطر بیماری های آینده در اختیار شما قرار دهد.

پس دفعه بعد که روی ترازو می روید، فراموش نکنید که یک عدد مهم تر هم وجود دارد؛ عددی که دور کمر و دور باسن شما آن را فاش می کنند!