صادق ملکی؛ پیمودن مسیر مذاکرات ایران و آمریکا سخت، اما شدنی است. این راه سنگلاخی با اراده سیاسی طرفین هموار خواهد شد. از اسلام آباد تا ژنو و شاید فرداها در واشنگتن و تهران، مذاکرات مستقیم میان ایران و آمریکا به سرانجامی برسد که به پنج دهه چالش و بحران و دو جنگ میان دو کشور پایان داده و آغازگر دوره ای جدید میان تهران و واشنگتن گردد.

تحولی که ابعاد وسیع آن، خاورمیانه را نیز تحت تاثیر عمیق قرار می دهد. دو جنگ 12 روزه و رمضان نه تنها نتوانست مشکلات ایران و آمریکا را حل کند، بلکه با خسارات گسترده سبب ایجاد بن بست هایی جدید شد و تنها راه را مذاکرات مستقیم میان ایران و آمریکا نشان داد.

عقلانیت پس از تجربیات تلخ جنگ، سبب شد تهران و واشنگتن با پذیرش آتش بس و مذاکرات، به انتخاب گزینه صلح بیش از جنگ اولویت داده و بر مسیری گام بردارند که کشورهای منطقه و جهان حامی و مشوق آن بوده و خواهند بود. همان گونه که مذاکرات اسلام آباد، تحولی بسیار راهبردی در بحران میان ایران و آمریکا در سال های اخیر قلمداد شد، نشست ژنو باید حلقه تکمیلی راهی تلقی شود که می تواند در ادامه خود به دستاوردهایی تحقق بخشد که برای بسیاری دور و غیرقابل انتظار است.

تعهد ایران به عدم تلاش برای دستیابی به بمب هسته ای و پذیرش درصدی از غنی سازی توسط آمریکا، ستون فقرات تفاهم نامه و در ادامه می تواند توافق نامه ای باشد که فضای کشور و خاورمیانه را از فضای جنگی به سوی فضای صلح و دوستی و... رهنمون کند.با وجود اظهارات منفی ترامپ در مذاکرات ژنو، نگاهی به نتایج نشست نشانگر خروجی مثبتی است که با تقویت اراده سیاسی تهران و واشنگتن انتظار می رود در مذاکرات پیش رو شرایط را برای تفاهمات بیشتر فراهم کرده و در روند خود به توافق نامه منجر شود.

در تهران هیچ کس موافق جنگ نیست؛ اختلاف در چگونگی رسیدن به صلح است که این اختلافات نیز با توجه به شرایط، ظرفیت و امکان دستیابی می تواند به نقطه تعادل برسد، به شرطی که طرف آمریکایی نیز چون تهران اراده صلح داشته باشد و اولویت اولش باشد.

آتش بس لبنان نیز این کشور را به پروسه صلح پیوند خواهد زد. رفع مسدودیت از بخشی از منابع مالی، رفع تحریم های نفتی و... و از همه مهم تر، اظهارات مقامات ایرانی برای آمادگی جهت سرمایه گذاری در بخش نفت و گاز و هزاران پروژه تعریف شده، حاکی از عزم ایران برای روزها و سال های پساجنگ است.

منبع: فرارو