به گزارش ورزش سه، تقریباً هر مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ به یک شکل دنبال می‌شود؛ دوربین ابتدا بازیکنان، صحنه‌های بازی و هواداران را نشان می‌دهد و سپس به جایگاه ویژه می‌رود. جایی که تقریباً همیشه جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، حضور دارد.

این در حالی است که مسابقات در گسترده‌ترین محدوده جغرافیایی تاریخ جام جهانی، از مکزیک تا کانادا، برگزار می‌شوند. اما مدیر سوئیسی فیفا با استفاده از یک جت اختصاصی مدام بین شهرهای مختلف رفت‌وآمد می‌کند؛ موضوعی که بحث‌های زیادی را به وجود آورده است.

جام جهانی ۲۰۲۶ از همان ابتدا به دلایل مختلفی مورد انتقاد قرار گرفته است. نخست اینکه تعداد تیم‌ها به ۴۸ افزایش یافته و مسابقات در قالب ۱۲ گروه برگزار می‌شود. همین موضوع باعث شده رقابت‌ها طولانی‌تر شوند و با وجود برگزاری روزانه چهار مسابقه، هنوز در پایان هفته دوم تنها در آستانه پایان دور دوم مرحله گروهی قرار داشته باشیم.

دومین انتقاد به ساختار مسابقات مربوط می‌شود. با وجود ۱۲ گروه، تعدادی از تیم‌های سوم نیز راهی مرحله حذفی می‌شوند؛ موضوعی که همواره مخالفان زیادی داشته است. در ساختار سنتی گروه‌های چهار تیمی، دو تیم صعود می‌کنند و دو تیم حذف می‌شوند.

موضوع دیگر به زمان برگزاری مسابقات مربوط است. به دلیل میزبانی آمریکای شمالی، بسیاری از دیدارها در ساعات نامناسبی برای هواداران اروپایی و آسیایی برگزار می‌شوند. کسانی که قصد تماشای همه مسابقات را دارند، گاهی از ساعت ۱۸ یا ۱۹ پای تلویزیون می‌نشینند و تا صبح بیدار می‌مانند.

برخی منتقدان همچنین به روابط نزدیک فیفا و دولت آمریکا اشاره می‌کنند. آنها معتقدند اینفانتینو در قبال برخی تصمیمات دولت آمریکا از جمله محدودیت‌های اعمال‌شده برای برخی کشورها موضع‌گیری نکرده و همه چیز را به تصمیمات کشور میزبان نسبت داده است.

از سوی دیگر، وقفه‌های بازی برای استراحت بازیکنان نیز با انتقادهایی مواجه شده‌اند. مخالفان معتقدند این توقف‌ها در عمل فرصتی برای پخش تبلیغات تلویزیونی هستند، حتی در شرایطی که دقایقی قبل بازیکنان به شکل طبیعی فرصت نوشیدن آب را داشته‌اند. در چند ورزشگاه نیز تماشاگران با سوت و اعتراض به این وقفه‌ها واکنش نشان داده‌اند.

هزینه‌های بالای بلیت، خوراکی‌ها، اقامت و حمل‌ونقل نیز یکی دیگر از مشکلاتی است که هواداران با آن روبه‌رو شده‌اند. علاوه بر این، فاصله زیاد میان شهرهای میزبان برنامه‌ریزی سفر را برای بسیاری از تماشاگران دشوار کرده است.

در چنین شرایطی، حضور دائمی جیانی اینفانتینو در ورزشگاه‌های مختلف بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند. رئیس فیفا در گذشته وعده داده بود تا جای ممکن مسابقات جام جهانی را از نزدیک تماشا کند. او گفته بود که قصد دارد حداقل روزی دو مسابقه را در ورزشگاه ببیند و به نظر می‌رسد همچنان به این وعده پایبند است.

رسانه‌ها گزارش داده‌اند که تمایل اینفانتینو برای حضور در تعداد زیادی از مسابقات باعث نگرانی فعالان محیط زیست شده است. او تنها در هفت روز نخست جام جهانی ۱۰ بار در ورزشگاه‌ها دیده شد و این روند در هفته دوم نیز ادامه پیدا کرد. از سیاتل تا میامی و از تورنتو تا مکزیکوسیتی، دوربین‌ها مرتب حضور او را ثبت می‌کنند.

برای انجام این سفرها، رئیس فیفا از جت اختصاصی Gulfstream G650 استفاده می‌کند که توسط قطر ایرویز، یکی از حامیان مالی جام جهانی، در اختیار او قرار گرفته است.

این هواپیما در نسخه G650ER قادر است تا ۱۳ هزار و ۸۹۰ کیلومتر را بدون توقف طی کند؛ بردی که برای یک جت تجاری رقم بسیار چشمگیری محسوب می‌شود. برای مقایسه، بوئینگ ۷۸۷ دریم‌لاینر در بزرگ‌ترین نسخه خود بردی معادل ۱۵ هزار و ۷۵۰ کیلومتر دارد.

این جت که توسط شرکت گلف‌استریم در ایالت جورجیای آمریکا ساخته شده، امکان سفر مستقیم میان تقریباً تمام شهرهای میزبان جام جهانی را برای اینفانتینو فراهم می‌کند. تنها در هفته نخست رقابت‌ها، این هواپیما ۳۷ ساعت در آسمان بود و بیش از ۳۵ هزار کیلومتر را طی کرد.

در روزهای ۲۰ و ۲۱ ژوئن، اینفانتینو ابتدا از فیلادلفیا به هیوستون رفت تا دیدار هلند و سوئد را تماشا کند. سپس راهی مونتری مکزیک شد تا بازی ژاپن و تونس را از نزدیک ببیند. روز بعد نیز به آتلانتا رفت تا مسابقه اسپانیا و عربستان سعودی را تماشا کند و از آنجا راهی میامی شد تا در دیدار اروگوئه و کیپ‌ورد حضور داشته باشد.

در روزهای ۱۴ و ۱۵ ژوئن نیز او از ونکوور به میامی سفر کرد تا در حاشیه دیدار استرالیا و ترکیه در اجلاس فیفا در فلوریدا شرکت کند. سپس دوباره به سیاتل بازگشت تا بازی بلژیک و مصر را ببیند و همان روز نیز در لس‌آنجلس برای تماشای دیدار نیوزیلند و ایران حضور پیدا کرد.

این حجم از سفرها بیش از آنکه تحسین‌برانگیز باشد، جنجال‌برانگیز شده است. منتقدان می‌گویند استفاده از جت اختصاصی برای جابه‌جایی یک مقام فوتبالی، حجم عظیمی از آلاینده‌ها و ردپای کربنی ایجاد می‌کند. به اعتقاد آنها، هیچ‌یک از رؤسای پیشین فیفا چنین حجم گسترده‌ای از پروازها را برای حضور در مسابقات انجام نداده بودند.

معترضان همچنین می‌پرسند که آیا این سفرها واقعاً ضروری هستند یا خیر. آنها می‌گویند در حالی که از شهروندان عادی خواسته می‌شود مصرف پلاستیک را کاهش دهند و از نی‌های کاغذی استفاده کنند، مدیران ارشد فوتبال جهان برای حضور در تعداد بیشتری از مسابقات مقادیر زیادی سوخت مصرف می‌کنند.

در مقابل، حامیان اینفانتینو تأکید می‌کنند که حضور در مسابقات و نظارت بر روند برگزاری تورنمنت بخشی از وظایف رئیس فیفاست و در رقابتی با این وسعت، سفر با جت اختصاصی تنها راه عملی برای انجام این مأموریت محسوب می‌شود.

با این حال، بسیاری از ناظران از هم‌اکنون این سؤال را مطرح می‌کنند که اینفانتینو چهار سال دیگر چگونه خواهد توانست همین روند را ادامه دهد؛ زمانی که جام جهانی ۲۰۳۰ در سه قاره و شش کشور شامل آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه، اسپانیا، پرتغال و مراکش برگزار خواهد شد.