به گزارش ورزش سه، فوتبال همچنان در حال ستایش از دبل لیونل مسی مقابل اتریش در بازی دیشب بود که کریستیانو رونالدو، مثل همه روزهای دو دهه گذشته، اجازه نداد رقابت قدیمی دو اسطوره خاموش بماند. کمتر از ۲۴ ساعت بعد از درخشش کاپیتان آرژانتین، نوبت اسطوره پرتغال بود تا روی صحنه بیاید؛ با ۲ گل، یک نمایش درخشان برای اثبات اینکه این رقابت، حتی در جام جهانی ۲۰۲۶ هم زنده است.

رونالدو بازی را انگار فقط با یک هدف آغاز کرده بود؛ پاسخ دادن. پاسخ به تمام تردیدهایی که بعد از توقف غیرمنتظره پرتغال مقابل کنگو شکل گرفته بود. پاسخ به منتقدانی که بعد از ناکامی در گلزنی بازی اول، درباره جایگاه او در ترکیب اصلی روبرتو مارتینز حرف می‌زدند. و البته پاسخی به دبل مسی که تنها یک شب قبل، تیتر اول فوتبال جهان شده بود. رونالدو می‌خواست یک شب بعد از مسی تیترهای یک به او تعلق بگیرد.

فقط چند دقیقه از مسابقه گذشته بود که نخستین ضربه فرود آمد. ژوائو کانسلو با یک فرار انفجاری از سمت راست، مدافع مستقیمش را جا گذاشت و توپ را با دقت به مقابل دروازه فرستاد. رونالدو، مهاجمی که سال‌هاست هنر جاگیری در زمان مناسب، در مکان مناسب را به نمایش می‌گذارد، با یک ضربه از فاصله نزدیک توپ را وارد دروازه کرد. گل، ساده به نظر می‌رسید، اما حاصل غریزه‌ای بود که او را به یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ فوتبال تبدیل کرده است.

رونالدو با این گل به نخستین بازیکن تاریخ فوتبال مردان تبدیل شد که در ۶ جام جهانی پیاپی موفق به گلزنی می‌شود؛ رکوردی که از آلمان ۲۰۰۶ آغاز شد و در آفریقای جنوبی، برزیل، روسیه، قطر و حالا در جام جهانی ۲۰۲۶ ادامه پیدا کرد. او همچنین بعد از بیش از ۳ سال، دوباره در جام جهانی گل زد؛ آخرین گل کریستیانو پیش از این مسابقه به دیدار برابر غنا در جام جهانی ۲۰۲۲ برمی‌گشت.

اما این پایان داستان نبود.

پرتغال با آرامش بازی را کنترل می‌کرد و هر بار که توپ به رونالدو می‌رسید، احساس خطر در خط دفاع ازبکستان دیده می‌شد. دقیقه ۳۹، ضدحمله‌ای برق‌آسا شکل گرفت. برونو فرناندز با یک پاس عمقی دقیق، کاپیتان پرتغال را در سمت راست محوطه جریمه صاحب توپ کرد. رونالدو بدون مکث، با خونسردی همیشگی، ضربه‌اش را به گوشه پایین دروازه فرستاد. توپ از کنار دروازه‌بان عبور کرد و برای دومین بار تور دروازه را به لرزه درآورد.

اگر گل اول یادآور غریزه تمام‌کنندگی او بود، گل دوم خلاصه‌ای از تمام ویژگی‌هایی بود که سال‌ها فوتبال اروپا را زیر سلطه خود داشت؛ فرار در زمان مناسب، کنترل بی‌نقص، تصمیم سریع و ضربه‌ای که هیچ شانسی برای واکنش باقی نگذاشت.

بازیکنی که بعد از بازی اول پرتغال، زیر ذره‌بین رسانه‌ها قرار داشت، تنها در یک نیمه همه معادلات را تغییر داد. رونالدو بار دیگر ثابت کرد بهترین پاسخ او، نه در کنفرانس‌های خبری، نه در شبکه‌های اجتماعی و نه در مصاحبه‌ها، بلکه روی چمن داده می‌شود.

تقارن این شب با دبل لیونل مسی، جذابیت ماجرا را دوچندان کرد. سال‌هاست هر بار یکی از این دو اسطوره کاری بزرگ انجام می‌دهد، دیگری هم خیلی زود پاسخی درخور پیدا می‌کند؛ رقابتی که نسل‌های مختلف فوتبال را با خود همراه کرده و در جام جهانی ۲۰۲۶ هم همچنان ادامه دارد. این دو ابر ستاره هنوز حاضر نیستند صحنه را به نسل بعدی واگذار کنند.

سال‌ها از آغاز این دوئل گذشته است، اما بعضی داستان‌ها پایان ندارند. یک شب، مسی تیتر اول جهان می‌شود و شب بعد، رونالدو همان تیتر را پس می‌گیرد. این همان رقابتی است که میلیون‌ها نفر را سال‌ها پای فوتبال نگه داشته؛ رقابتی که هنوز هم با هر گل، هر رکورد و هر جشن، فصل تازه‌ای به خودش اضافه می‌کند.

شاید روزی هر دو GOAT از فوتبال خداحافظی کنند، اما تا وقتی یکی از آنها در زمین باشد، دیگری هم انگیزه‌ای تازه پیدا می‌کند. دیشب نوبت مسی بود و امشب، رونالدو دوباره یادآوری کرد که هنوز برای نوشتن فصل‌های تازه در کتاب تاریخ فوتبال، جوهر قلمش تمام نشده است.