کابل های فیبر نوری با شلیک نور به درون رشته های شیشه ای و بازتاب کلی داخلی داده را جابه جا می کنند؛ رکورد سرعت آن 1.02 پتابیت بر ثانیه است و حالا فیبر توخالی سرعت نور را 50 درصد افزایش داده است.

تصور کنید نور را به تونلی از شیشه شلیک کنید و آنقدر منتظر بمانید تا از آن طرف دنیا سر دربیاورد. این دقیقاً همان کاری است که کابل های فیبر نوری چگونه کار می کنند را توضیح می دهد.

این کابل ها از رشته های نازک شیشه یا پلاستیک ساخته شده اند و راز کارشان در پدیده ای به نام بازتاب کلی داخلی نهفته است. نور از یک سر کابل تابانده می شود و به جای جذب شدن، مدام بین هسته و روکش منعکس می شود و اینگونه مسافت های طولانی را طی می کند.

وقتی نور به مقصد رسید، یک گیرنده نوری آن را دوباره به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند که کامپیوتر یا گوشی شما می تواند بخواند.

شاید فکر کنید فیبر نوری یک فناوری مدرن است، اما جالب است بدانید این کابل ها از دهه 50 میلادی وجود داشته اند و AT&T از دهه 80 زیرساخت های فیبر نوری را توسعه داد.

با این حال، تازه در سال های اخیر سرعت آن به مرزهای دیوانه واری رسیده است. دانشمندان ژاپنی موفق شدند رکورد 1.02 پتابیت بر ثانیه را ثبت کنند.

یکی از نوآوری های تازه، فیبر نوری توخالی است که با حذف شیشه از هسته مرکزی، سرعت حرکت نور را 50 درصد افزایش داده و تأخیر را کاهش می دهد.

فیبر نوری فقط اینترنت خانگی شما را تأمین نمی کند، بلکه ستون فقرات کل ارتباطات جهانی است. با این حال این کابل ها دشمنان غیرمنتظره ای دارند: کوسه ها.

بله، گزارش هایی از گاز گرفتن کابل های زیردریایی توسط کوسه ها ثبت شده است. از طرفی با وجود میلیاردها دلار سرمایه گذاری در آمریکا برای توسعه فیبر نوری روستایی، هنوز بسیاری از مناطق محروم از اینترنت پرسرعت هستند.

استارلینک گرچه گزینه ای بی سیم ارائه می دهد، اما سرعتش در برابر فیبر نوری کامل حرفی برای گفتن ندارد و این شکاف دیجیتال همچنان یک چالش بزرگ باقی مانده است.