در حالی که آمریکا برای جشن دویست وپنجاهمین سالگرد اعلامیه استقلال آماده می شود، نامه ای سرنوشت ساز با امضای جرج واشنگتن که پذیرش تسلیم بریتانیا در یورک تاون را نشان می دهد، برای نخستین بار در لندن به نمایش درآمده است.

این یادداشت دست نویس به عنوان بخشی از انقلاب 250: داستان استقلال آمریکا 1783-1763 ، نمایشگاه جدیدی در آرشیو ملی لندن، به نمایش درمی آید. به گفته این مؤسسه، این نمایشگاه به بررسی رویدادهای کلیدی سیاسی و مانورهای نظامی در مسیر رسیدن به استقلال آمریکا و همچنین تأثیر این درگیری بر کسانی که آن را تجربه کردند می پردازد.

علاوه بر این نامه، این نمایشگاه شامل مکاتبات دیگر، نقشه های اصلی، روایت های دست اول، گزارش ها و یک نسخه نادر و اصلی دانلپ برودساید (اعلامیه چاپ شده به سبک دانلپ) از اعلامیه استقلال است.

واشنگتن این نامه را در اکتبر 1781 دیکته و امضا کرد تا تسلیم بریتانیا در یورک تاونِ ویرجینیا را بپذیرد؛ او در این نامه از تمایل شدید خود برای جلوگیری از ریخته شدن خون بیشتر نوشت. این مکاتبات به درگیری های عمده در طول جنگ انقلاب پایان داد و درنهایت راه را برای استقلال آمریکا هموار کرد.

این یادداشت به چارلز کورنوالیس، سپهبدی که در رهبری کارزار جنوبی بریتانیا در طول جنگ استقلال آمریکا نقش داشت، داده شد. کورنوالیس این نامه را با خود به انگلستان برد و تا سال 1880 در خانواده او باقی ماند؛ در این سال، نامه به دفتر اسناد عمومی اهدا شد که بعداً به آرشیو ملی تبدیل گشت.

شان کانینگهام، مورخ و کیوریتور این نمایشگاه، در بیانیه ای که با آدلا سلیمان از شبکه ان بی سی نیوز به اشتراک گذاشته، می گوید: این یادداشت با وجود کوتاهی، ایجاز و صراحتش، پیامدهای عظیمی برای نسل های آینده داشت. این همان لحظه ای است که بریتانیایی ها دریافتند باید از سیزده مستعمره ای که قرار بود به ایالات متحده آمریکا تبدیل شوند، دست بکشند؛ لحظه ای که بریتانیا سرانجام واقعیتِ اعلامیه استقلال را که پنج سال پیش از آن تدوین شده بود، می پذیرد.

پس از اعلام استقلال در سال 1776، میهن پرستان آمریکایی سال ها در سراسر شمال شرقی و مید-آتلانتیک (ایالت های میانی ساحل اقیانوس اطلس) با نیروهای بریتانیایی جنگیدند. یک نقطه عطف بزرگ در سال 1778 رخ داد، زمانی که فرانسه رسماً به متحد آمریکا تبدیل شد و موافقت کرد که نیرو، سلاح، پشتیبانی دریایی و کمک های مالی در اختیار آرمان انقلابیون قرار دهد.

تا سال 1780، فرماندهان بریتانیایی تمرکز خود را به جنوب تغییر داده بودند، به این امید که از حمایت وفاداران به پادشاه در میان ساکنان جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و ویرجینیا نیرو گردآوری کرده و بهره ببرند. کورنوالیس پیش از آن که ارتش خود را به سمت ویرجینیا حرکت دهد، مجموعه ای از کارزارها را در کارولینا هدایت کرد. او پایگاهی مستحکم در یورک تاون، واقع در رودخانه یورک ایجاد کرد، به این امید که از سوی نیروی دریایی بریتانیا تدارکات و نیروی کمکی دریافت کند.

در همین حال، نیروهای آمریکایی و فرانسوی از نیویورک به سمت جنوب در حرکت بودند و یک ناوگان دریایی فرانسه به سوی خلیج چساپیک حرکت کرد. پس از آن که فرانسوی ها در سپتامبر 1781 بریتانیایی ها را در نبرد چساپیک شکست دادند، کورنوالیس عملاً در یورک تاون گرفتار شد. با تحت کنترل درآمدن دهانه خلیج چساپیک توسط فرانسوی ها، کشتی های بریتانیایی نه می توانستند نیروهای کورنوالیس را تقویت کنند و نه آن ها را تخلیه نمایند.

در اواخر سپتامبر 1781، نیروهای آمریکایی و فرانسوی یورک تاون را محاصره کردند و عملیات محاصره را آغاز نمودند. در 19 اکتبر 1781، کورنوالیس نزدیک به 8000 سرباز و همچنین تعداد زیادی کشتی و سلاح را تسلیم کرد.

پیروزی آمریکایی-فرانسوی در یورک تاون ضربه ای قاطع به بریتانیایی ها بود. اگرچه درگیری ها در برخی مناطق ادامه داشت، اما خبر این شکست، حمایت از جنگ را در بریتانیا تضعیف کرد و درنهایت منجر به آغاز مذاکرات صلح شد. این گفت وگوها درنهایت به امضای معاهده پاریس در سال 1783 انجامید که در آن بریتانیا رسماً استقلال ایالات متحده را به رسمیت شناخت.