کشور در شرایط خاصی بسر می برد و از سویی مشکلات اقتصادی و تاثیرات جنگ اخیر که مزید بر علت شده و معیشت مردم را تحت تاثیر قرار داده و از سوی دیگر تاب آوری اجتماعی و روانی جامعه که منبعث از شرایط اقتصادی طی چند وقت اخیر کاهش یافته نشان می دهد عقلانیت در آن است که هرگونه تلاشی برای تغییر این شرایط و حل و فصل و این مشکلات را حمایت و پشتیبانی کنیم تا به سلامت از این پیچ خطرناک گذر کنیم. پیچی که اگر با تصمیمات به موقع و درست از آن عبور نکنیم با توجه به وضعیت جامعه و نارضایتی های موجود احتمال هرگونه تنش، یا التهابی از آن می رود.

به گزارش آرمان ملی، به نظر امروز بهترین راه حل پشتیبانی از برنامه های حاکمیت و دولت در جهت مرتفع ساختن مشکلات است. مذاکرات ایران و آمریکا و تفاهم اسلام آباد را می توان در همین راستا دید. جایی که مسئولان ایرانی در هیأت مذاکره بارها تاکید کردند که حتی یک قدم از منافع ملت ایران عقب نخواهند نشست. چه اینکه اگر نگاهی به 14 بند تفاهم میان ایران و آمریکا بیندازیم به خوبی خواهیم فهمید که این تفاهم چه میزان به نفع یا ضرر ایران است.

اینکه طرف مقابل تا دیروز صحبت از تجزیه، تغییر حکومت یا محاصره می کرد، اما امروز بر سر مذاکره و تفاهم امتیازاتی به ایران می دهد، ناشی از اقتدار، عقلانیت و هوشمندی طرف ایرانی است که به موقع از برگ های برنده خود استفاده می کند. اینکه در زمان مناسب خود از اقتدار میدان و نیروهای مسلح استفاده می شود و همه جملگی در حمایت از نیروهای مسلح بسیج می شوند و در زمان مناسب خود همه از دیپلماسی و هیأت مذاکره کننده حمایت می کنند.

واقعیت این است که امروز همین یکپارچگی و انسجام میان ارکان حاکمیت باعث شده تا دشمن از مواضع تعدی جویانه خود عقب نشینی کند. نکته مهم اینکه امروز همه مسئولان و فرماندهان از میدان تا دیپلماسی مورد حمایت جامعه و حاکمیت قرار دارند و شکاف و افتراقی نیست؛ اما جریانی خاص به انحا مختلف در پی آن است که میدان را مقابل دیپلماسی قرار دهد و اینگونه القا کند که رمز پیروزی و نجات کشور فقط در جنگ است.

غافل از اینکه جنگ هم پشتوانه اقتصادی و اجتماعی می خواهند و برخی جریانات صرفا با افکار جنگ طلبانه خود می خواهند کشور را که هنوز از خسارت های جنگ گذشته خارج نشده در شرایط حساس کنونی وارد جنگ دیگری کنند. حال اینکه نظام و حاکمیت نگاه و نظر دیگری دارد و اساسا وقعی به این جریان و نظراتش نمی نهد.

زمانی در تجمعات شبانه، روزی در صداوسیما و اخیرا هم در هیأت های عزاداری محرم، تندروها از مخالفت با تفاهم و تخریب مسئولان و تیم مذاکره کننده دست برنمی دارند. حال بگذریم از تهدیدها، اهانت ها و تخریب و برچسب های هتاکانه ای که به مسئولان امر به طور مشخص مسعود پزشکیان، محمدباقر قالیباف و سیدعباس عراقچی وارد می شود. مساله این است که برخی خود را دایه دلسوزتر از مادر می دانند و با وجود حمایت رهبری و شعام از تفاهم باز هم به مخالفت و سنگ اندازی مشغولند. مشخصا صداوسیما به عنوان رسانه ای که فقط نام ملی را یدک می کشد، در هر برنامه ای حمله به تیم مذاکره کننده و تخریب تفاهم را در دستور کار دارد و به ظاهر کارشناسانی را دعوت می کند که فقط در مسیر حمله و تخریب صحبت کنند.

اینکه ترامپ رییس جمهور آمریکا همواره اظهاراتی ضد ایرانی و خلاف واقع مطرح کند چیز عجیب و جدیدی نیست، اما اینکه مجری صداوسیما با وجود تکذیب مقامات کشورمان آن اظهارات را مستند قرار دهد و به دولت و رییس بانک مرکزی حمله کند، چندان درست نیست.

چه اینکه اخیرا مجری برنامه زمانه در شبکه دو گقته است: کاش قبل از این جلسه تفاهمنامه این پرواز می رفت میناب می نشست و گلزار شهدای میناب هم سر زده بودیم و پای درد دل بچه ها نشسته بودیم. با کی دارید معامله می کنید؟ یکم عقب نشینی کنید دیگه! به یه جاتون بر بخوره دیگه! اگه محصول آمریکایی کیفیتش خوب باشه می خریم… یعنی چی؟ من اگه الان سفت روی آنتن حرف نزنم فردا احتمالاً چیزای دیگه ای هم می گید .

جالب اینکه همتی، در جایگاه رییس بانک مرکزی صرفا گفته بود که اگر محصولات آمریکایی کیفیت خوبی داشته باشند، خریداری می کنیم . به نظر می رسد ضرب المثل کاسه داغ تر از آش برخی افرادی هستند که به هر نحوی یا به دستور یا در جهت خودنمایی به مخالفت با تفاهم یا مسئولان مشغولند و گویی عزمی هم برای مدیریت یا برخورد با این افراد وجود ندارد. همه ایران داغدار میناب است، اما اینکه با طرح هدفمندانه برخی مسائل منافع ملی و تصمیمات کلان کشور در جهت حل مشکلات را هدف قرار دهند چیزی جز اغراض جناحی و جریانی نیست.

پیام رهبر معظم اتقلاب در باره تفاهم ایران و آمریکا طی دو هفته گذشته واکنش های بسیاری را برانگیخته و با وجود صراحت کامل برخی جریانات خاص و تندرو آن را به دستاویزی در جهت حمله به تیم مذاکره کننده و تفاهم با آمریکا تبدیل کرده اند. چنانکه در هر موضع گیری اینگونه القا می کنند که رهبری با مذاکره و تفاهم مخالف بوده و دولت و هیأت مذاکره خلاف گفته رهبری عمل کرده و بر همین مبنا به دولت و مذاکره کنندگان می تازند.

این رویه حتی در هیأت های عزاداری نیز رسوخ کرده و در اشعار مداحان نیز آمده است. جایی که می گویند مثل رهبر ما مخالف با تفاهم نامه ایم در حالی که پرسش این است که رهبری کجا با مذاکره و تفاهم مخالفت کرده اند؟

در همین راستا یک عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در مراسم عزاداری عاشورای حسینی، اظهار داشت: رهبر انقلاب در بند اول بیانیه خود، با صراحت می فرمایند که همه کسانی که در مسیر رسیدن به این مرحله تلاش کردند، از مسئولان امر تا تیم های کارشناسی، از سر دلسوزی، با حسن نظر و با تلاش بسیار حرکت کرده اند و این آمریکایی ها بودند که در نهایت، مستأصل شدند و خودشان خواستار مذاکره و تفاهم شدند.

غلامعلی حدادعادل افزود: معنای روشن این سخن آن است که اگر امروز کسی بخواهد مسئول مذاکره کننده، یا فلان مسئول را با الفاظی مانند خائن ، وطن فروش و امثال اینها متهم کند، این سخن مسلماً منطبق با نظر رهبر انقلاب نیست. این گونه ادبیات، چه در فضای مجازی و چه در برخی سخنرانی ها، حرف هایی منطقی نیست.

وی ادامه داد: نکته دیگری که در این بیانیه بسیار مهم است، این است که ایشان می فرمایند: بنده نظر دیگری داشتم؛ اما، چون رییس جمهور آمد و تعهد کرد که منافع ملت را تامین کند، از جبهه مقاومت مراقبت شود و مسئولیت ها پذیرفته می شود، اجازه صادر شد؛ هرچند نظر دیگری وجود داشت. این نکته چه معنا دارد؟

این چهره اصولگرا بیان کرد: رهبر انقلاب با این بیان، در واقع می فرمایند که این تفاهم، آن چیزی نیست که من می خواستم؛ من بالاتر از این را می خواستم و این حرف، دست طرف ایرانی را در مذاکره قوی می کند؛ چون نشان می دهد ایران برای گرفتن امتیاز، ذوق زده و مرعوب نشده است.