خرداد ماه امسال، جلسه محاکمه برای پنج متهم به قتل در دادگاه تشکیل می شود.

به گزارش اعتماد، طبق بررسی ها سه پرونده به نزاع خیابانی و دو پرونده به قتل خانوادگی مربوط است. با این حال در دو پرونده ای که قتل در محیط خانواده رخ داده؛ یکی با رضایت اولیای دم مواجه شده و محکوم از قصاص نجات پیدا کرده و پرونده دیگر به دلیل اینکه پدر در قتل فرزند مجازات قصاص ندارد، دادستان خواستار مجازات متهم به لحاظ جنبه عمومی جرم شده است.

در پرونده های قتل، قاضی معمولا با بررسی پرونده و ادله؛ (گزارش پلیس، اظهارات متهم و شاکی، شهادت شهود، نظریه پزشکی قانونی و سایر مدارک)، رسیدگی در دادگاه؛ (اظهارات طرفین پرونده)، احراز وقوع جرم؛ (قتل صورت گرفته یا نگرفته)، تعیین نوع قتل؛ (عمدی، غیرعمد و شبه عمد) رای صادر می کند. این در حالی است که رای صادره در مراحل بالاتر قابل بررسی و تجدیدنظر است. اعتماد در این گزارش به جلسات محاکمه و اتهام این پنج محکوم پرداخته است.

شانزدهم خردادماه سال جاری، متهمان یک پرونده جنایی پای میز محاکمه می روند. در این پرونده درگیری بین چند پسر جوان باعث می شود دختری که نقشی در این درگیری نداشته مورد اصابت گلوله قرار بگیرد و جانش را از دست بدهد؛ فروردین ماه سال گذشته به پلیس گزارش می شود؛ دختر جوانی در بیمارستان شهدای تجریش جانش را از دست داده است.

وقتی ماموران به محل می روند، متوجه می شوند درگیری بین دو گروه از پسران رخ داده و این دختر نقشی در درگیری نداشته است. پلیس متوجه می شود ضارب بعد از اینکه از مرگ این دختر جوان آگاه شده به سمت مرزهای ایران فرار کرده و قصد خروج از کشور را داشته، اما ماموران او را شناسایی و دستگیر می کنند.

متهم پس از دستگیری مدعی می شود که سلاح متعلق به او نبوده و ضارب هم شخص دیگری بوده است. با این حال با توجه به مدارک به دست آمده پلیس او را به عنوان متهم اصلی و فردی دیگر را به اتهام حمل سلاح غیرمجاز بازداشت می کند.

پرونده بعد از تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده می شود. در جلسه رسیدگی، مادر این دختر جوان درخواست قصاص می کند.

متهم ردیف اول در دادگاه می گوید: اتهام قتل را قبول ندارم، چون من ضارب نبودم. ما گروهی دختر و پسر جوان بودیم که خانه ای را در دربند اجاره کردیم و می خواستیم دو روز آنجا بمانیم. یکی، دو ساعت قبل از حادثه با هم پارک رفته بودیم و قلیان کشیدیم. عصر به خانه برگشتیم، اما چون هنوز وسایل در پارک بود، دوباره به آنجا برگشتیم. وسایل را برداشتیم و همین که می خواستیم به خانه بیاوریم چند نفر به ما حمله کردند. کسانی که به ما حمله کردند در واقع با متهم ردیف دوم مشکل داشتند و به همین دلیل ما را تعقیب کردند و ما درگیر شدیم.

یکی از کسانی که به ما حمله کرد، اسلحه شکاری داشت. من حین فرار از روی دیوار پریدم. یک دفعه همان شخصی که اسلحه داشت بالای سر من حاضر شد. لوله تفنگش را گرفتم، ولی نتوانستم کاری بکنم. فقط او را پرت کردم که حین کشمکش یک گلوله شلیک شد. به سمت دوستم رفتم. او را به شدت کتک زده بودند و غرق در خون بود. از دیدن این صحنه ناراحت شدم. خواستم کمک کنم که متوجه شدم دختری تیر خورده است. افراد طرف مقابل شلیک کردند و من شلیک نکردم. این دختر را به بیمارستان بردیم و من به سمت مرز فرار کردم.

سپس دوست متهم که به عنوان متهم ردیف دوم بود در جایگاه قرار می گیرد و اظهار می کند: اتهام را قبول ندارم. اسلحه مال من نبود. هرچه در تحقیقات مقدماتی گفته شده غلط است. اسلحه به من و دوستم ربطی نداشته و ضاربان ما نبودیم. درخواست برائت دارم. در پایان قضات شعبه 10 برای صدور رای دادگاه وارد شور شدند.

پانزدهم خردادماه سال جاری، سه نفر به اتهام قتل محاکمه می شوند؛ سال گذشته گزارش یک درگیری به پلیس ورامین اطلاع داده می شود؛ در این درگیری یک جوان جانش را از دست می دهد. پلیس متوجه می شود درگیری منجر به قتل به خاطر یک دختر بوده که چند سالی با مقتول در رابطه عاطفی بوده است.

پلیس عامل قتل را شناسایی و بازداشت می کند. او به قتل اعتراف می کند و می گوید: یکی از دوستان من با مقتول رقابت عشقی داشت و ما هم به همین دلیل آنجا بودیم. وقتی مقتول درگیری ایجاد کرد من قصد دفاع از خودم را داشتم و نمی خواستم او را بکشم، اما او جانش را از دست داد.

رسیدگی به این پرونده ادامه داشت تا اینکه گزارشی دیگر به پلیس اطلاع داده می شود؛ در این گزارش آمده بود که بین دو ماشین در حال حرکت در ورامین تیراندازی رخ داده و این تیراندازی منجر به مرگ دو نفر شده است؛ پلیس تحقیقات خود را آغاز می کند و مشخص می شود فردی که تیراندازی کرده از پلاک جعلی استفاده کرده است. بعد از مدتی، ماموران عاملان تیراندازی را شناسایی و بازداشت می کنند.

متهمان در بازجویی ها به تیراندازی اعتراف می کنند و یکی از آن ها عنوان می کند: برادر مقتول به ما دستور تیراندازی داده است. وقتی مقتول کشته شد برادرش صبر نکرد تا دادگاه درباره پرونده تصمیم بگیرد. او که خیلی ثروتمند است گفت کسانی در پرونده قتل برادرش هستند که قانون آن ها را مجرم نمی داند و فقط کسی که مرتکب قتل شده را دستگیر کرده است. به همین خاطر پول داد که آن ها هم تنبیه شوند. شب حادثه برادر مقتول مدعی شد چهار نفر که به خاطر آن ها برادرش کشته شده در یک عروسی جمع هستند؛ دو نفر از دوستان برادر مقتول از آن ها عکس گرفتند و برای ما فرستادند. ما هم که مسلح بودیم همگی آماده شدیم. وقتی آن ها از عروسی بیرون آمدند شلیک کردیم و ماشین را به گلوله بستیم. در این میان دو نفر از آن ها درجا فوت کردند.

ماموران برادر مقتول و هر سه مرد را دستگیر می کنند. تحقیقات در حال تکمیل بود که متهم جوان پرونده که درباره نقش برادر مقتول صحبت کرده بود در زندان جانش را از دست می دهد و پرونده پس از طی کردن مراحل قانونی برای رسیدگی به شعبه 13 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده می شود. در جلسه رسیدگی اولیای دم هر دو مقتول درخواست قصاص می کنند.

برادر مقتول در جلسه دادگاه می گوید: من در جریان نبودم که متهمان قصد تیراندازی دارند و من هم حرفی به آن ها نزدم. من در ماشین بودم که شلیک کردند.

متهم دیگر نیز در جایگاه قرار می گیرد و می گوید: ما ضارب نبودیم. ضارب شخصی بود که حالا فوت کرده است. ما هیچ کدام در جریان کارهای او نبودیم و به نوعی گرفتار شدیم.

سپس متهم ردیف سوم نیز در جایگاه قرار می گیرد و می گوید: من اصلا به خاطر قتل عکاسی نکردم از من پرسیدند کجا هستید من هم سلفی گرفتم و گفتم در عروسی هستیم. من قصد لو دادن کسی را نداشتم. بعد از اینکه وکلا دفاعیات خود را انجام دادند، قضات وارد شور شدند تا حکم را صادر کنند.

پانزدهم خردادماه سال جاری، مردی در دادگاه به خاطر درگیری مرگبار خیابانی با حکم قصاص مواجه می شود. پرونده به سال 1398 و درگیری که در یکی از محله های جنوب تهران رخ داده بود، مربوط می شد که پس از طی کردن مراحل مختلف قضایی وارد مرحله اجرای حکم می شود. طبق گزارش پلیس، روز حادثه مردی جوان برای مدت نسبتا طولانی در خیابانی می ایستد. توقف طولانی و حضور او در محل باعث حساسیت برخی از اهالی می شود و در نهایت یکی از ساکنان به سمت او می رود و علت حضور طولانی او را جویا می شود.

به گفته شاهدان، یک مرد جوان به حضور طولانی فرد ناشناس اعتراض می کند و از او می خواهد آنجا را ترک کند، اما این گفت وگو خیلی زود به مشاجره لفظی تبدیل می شود و تنش بین دو طرف بالا می گیرد. پس از درگیری اولیه، جوان معترض که ساکن همان محل بوده با برادرش تماس می گیرد و از او می خواهد به آنجا بیاید. او به برادرش می گوید که فردی ناشناس برای مدت طولانی در محله حضور دارد و رفتارهایش موجب نگرانی و سلب آسایش اهالی شده است.

دقایقی بعد برادر او به آنجا می رسد. با حضور او مشاجره از حالت لفظی خارج و به درگیری فیزیکی کشیده می شود. در جریان این درگیری، چاقویی که در دست برادر مرد معترض بوده، روی زمین می افتد. متهم پرونده در همان لحظات چاقو را از روی زمین برمی دارد و با آن ضربه ای به جوان معترض وارد می کند. شدت جراحت به حدی بوده که جوان مجروح پس از انتقال به مرکز درمانی جان خود را از دست می دهد و پرونده ای با موضوع قتل عمد تشکیل می شود. پس از وقوع قتل، کارآگاهان پلیس آگاهی تحقیقات گسترده ای را آغاز و متهم نیز شناسایی و بازداشت می شود.

در ادامه رسیدگی های قضایی، پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری استان تهران فرستاده می شود. در جلسات رسیدگی، اولیای دم مقتول که پدر و مادر او بودند با حضور در دادگاه برای متهم به قتل فرزندشان درخواست قصاص می کنند و می گویند که از حق قانونی خود نمی گذرند. این در حالی است که متهم در جریان دفاعیات خود درباره نحوه وقوع درگیری و شرایط حادثه توضیحاتی ارایه می کند، اما قضات دادگاه با بررسی اظهارات طرفین، گزارش های پلیسی، نظریه پزشکی قانونی و سایر مدارک موجود در پرونده، ارتکاب قتل را محرز می دانند.

در نهایت حکم قصاص نفس برای متهم صادر می شود. این حکم پس از طی مراحل قانونی و رسیدگی در دیوان عالی کشور مورد تایید قرار می گیرد و قطعیت می یابد. پس از نهایی شدن روند رسیدگی قضایی، پرونده برای اجرای حکم به شعبه دوم اجرای احکام ارسال می شود تا مقدمات قانونی اجرای رای انجام شود. به این ترتیب پرونده قتل پس از حدود 8 سال رسیدگی قضایی به آخرین مرحله خود می رسد تا پس از انجام تشریفات قانونی در شعبه دوم اجرای احکام محکوم پای چوبه دار برود.

یک سال قبل گزارشی مبنی بر اینکه پسری، پدرش را به قتل رسانده به پلیس اعلام می شود. طبق این گزارش مرد 55 ساله ای با ضربات چاقو جانش را از دست می دهد. بعد از دستگیری متهم و ثبت اعترافات او، اولیای دم اعلام گذشت می کنند و پرونده به لحاظ جنبه عمومی جرم به شعبه 13 دادگاه کیفری استان تهران ارسال می شود.

صبح روز دوازدهم خردادماه سال جاری، این متهم در جایگاه قرار می گیرد و می گوید: من و پدرم اختلافات بسیاری با هم داشتیم. پدرم به من می گفت دیگر نباید از من پول توجیبی بگیری. خودت باید هزینه زندگی ات را تامین کنی. فکر می کرد من نمی خواهم کار کنم. در حالی که این طور نبود و کاری پیدا نمی کردم. روز حادثه ما باز هم سر این مساله با هم جروبحث کردیم. آنقدر از دست تحقیرهایش ناراحت بودم که نتوانستم خودم را کنترل کنم و با ضربه چاقو او را کشتم. از کارم بسیار پشیمان هستم. من واقعا نمی دانم بعد از این چطور می خواهم زندگی کنم.

با پایان جلسه دادگاه قضات برای صدور رای در این خصوص هم وارد شور شدند.

دوازدهم خردادماه سال جاری، مردی به اتهام قتل پسرش در دادگاه کیفری استان تهران محاکمه می شود؛ مهرماه سال گذشته جسد پسری که با ضربات چکش کشته شده بود، پیدا می شود. وقتی هویت جسد مورد تایید قرار می گیرد پدر او اعلام می کند که خودش این کار را کرده است. این مرد اعتراف می کند که به خاطر آزارهای پسرش او را کشته است.

با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به لحاظ جنبه عمومی جرم به شعبه 13 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده می شود. در جلسه رسیدگی باتوجه به اینکه پدر در قتل فرزند مجازات قصاص ندارد، دادستان خواستار مجازات متهم به لحاظ جنبه عمومی جرم می شود. سپس متهم در جایگاه قرار می گیرد.

او اتهام را قبول می کند و می گوید: پسرم اعتیاد داشت و با توجه به وضعیتش خیلی اذیت می کرد. من همین یک پسر را داشتم، اما خیلی مرا اذیت می کرد. خواهرانش را هم اذیت می کرد و هم کتک می زد. شب حادثه بحث کردیم. او از من پول می خواست، چون به او پول ندادم به سمتم حمله کرد. من هم با چکش ضربه ای به سرش زدم و سپس با چاقو به گردنش ضربه وارد کردم.

در پایان قضات شعبه 13 برای صدور رای وارد شور شدند.