سخنگوی دولت عراق اعلام کرد که نیروهای امنیتی این کشور اوایل روز یکشنبه سیاستمداران و مقامات ارشد را به عنوان بخشی از یک کارزار گسترده تر مبارزه با فساد به دستور نخست وزیر علی الزیدی در منطقه سبز بغداد دستگیر کردند.

به گزارش دنیای اقتصاد، این بازداشت ها از اوایل صبح یکشنبه 7 تیرماه آغاز شد و بامداد دیروز دوشنبه هم ادامه داشت. زیدی که در ماه مه به قدرت رسید، متعهد شده که با فساد ریشه دار مقابله کند.

رویترز در گزارشی نوشت، برخی از دستگیری ها ناشی از شهادت عدنان الجمیلی، معاون وزیر نفت در امور پالایش، پس از بازداشت او بود و گفته می شود اظهارات او دایره وسیع تری از مقامات را درگیر کرده است. به نوشته رویترز، انتظار می رود این کارزار در روزهای آینده ادامه یابد. اما پرسش اصلی این است: پشت پرده این کارزار مبارزه با فساد چیست؟

الشرق الاوسط کارزار دستگیری ها را به سفر برنامه ریزی شده الزیدی به واشنگتن در اواسط ژوییه نسبت می دهد و می نویسد، الزیدی، پیش از این سفر، سیگنال های مثبتی به واشنگتن ارسال کرده است.

تحلیلگران می گویند دولت او در تلاش است تا روابط با ایالات متحده را بر اساس مشارکت اقتصادی-امنیتی و در عین حال حفظ روابط با ایران، سازماندهی مجدد کند. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، گفت که واشنگتن سیگنال های خوب و سازنده ای از دولت عراق در مورد گروه های مسلح دریافت کرده است که به تلاش هایی برای قرار دادن سلاح ها تحت کنترل دولت و خلع سلاح گروه های شبه نظامی اشاره دارد.

مهند سلوم ، محقق عراقی، بر این باور است که الزیدی به وضوح به دنبال همکاری قوی با ایالات متحده در تمام سطوح است .

سلوم گفت که حمایت مردمی برای مبارزه با فساد و محدود کردن سلاح فقط در دستان دولت وجود دارد و این به دولت ابزارهای اساسی برای پیشرفت می دهد. سلوم همچنین افزود که به نفع عراق نیست با ایران وارد خصومت شود و ایالات متحده ماهیت ویژه رابطه بغداد با تهران را درک می کند.

طالب محمد کریم ، استاد علوم سیاسی، هم معتقد است که الزیدی با پروژه ای برای حذف شبه نظامیان به معنای نظامی به واشنگتن نمی رود، بلکه این پروژه ای است برای تقویت دولت و احیای انحصار مشروع آن بر استفاده از زور.

اما روی دیگر کارزار مبارزه با فساد را جاسم العزاوی در گزارشی برای میدل ایست مانیتور روایت کرد. او نوشت: وقتی دونالد ترامپ در 31مه اعلام کرد که تام باراک همزمان به عنوان سفیر ایالات متحده در آنکارا، فرستاده ویژه ریاست جمهوری در سوریه و اکنون فرستاده ویژه ریاست جمهوری در عراق خدمت خواهد کرد، جامعه دیپلماتیک در بغداد از این خبر استقبال کرد. آن ها اشتباه می کردند. باراک با یک دفترچه گزارش یا فقط برای دست دادن وارد پایتخت عراق نشد. او با یک کلید گاوصندوق وارد می شود و این گاوصندوق اکسیژن بغداد را در خود جای داده است.

از سال 2003، درآمدهای نفتی عراق به یک حساب اختصاصی در بانک فدرال رزرو نیویورک واریز شده است. وقتی بغداد به پشتوانه ارزی نیاز دارد، وزارت خزانه داری ترتیبی می دهد که اسکناس های دلاری فیزیکی با هواپیماهای باری از نیوجرسی به بانک مرکزی عراق منتقل شوند. اما باراک با یک چالش سخت روبه روست و آن گروه های شبه نظامی داخل عراق است. او یک دیپلمات حرفه ای نیست، بلکه یک معامله گر است.

باراک عراق را یک پرونده امنیتی معیوب می بیند که باید از نو ساختاردهی شود. ابزار انتخابی او نیز همان ابزاری است که بهتر از هر چیزی می شناسد: اهرم فشار ؛ اهرمی که به شدت سهمگین و تکان دهنده است. باراک حالا بندِ کیف پول را در دست دارد.