به نقل از همشهری آنلاین، خدیجه نوروزی: روان شناسان می گویند در ارتباط زناشویی، مهم تر از تعداد تماس ها، کیفیت، زمان بندی و دلیل تماس است؛ یعنی زن و شوهر بهتر است به جای در تماس بودن دائمی، برای ارتباطی سالم تر و کم تنش تر، تعادل را رعایت کنند.

برخلاف تصور رایج، عشق و دلبستگی همیشه با در دسترس بودن دائمی تقویت نمی شود. در بسیاری از مردان، تماس های پی درپی یا پیامک های پشت سرهم ممکن است به صورت ناخودآگاه به عنوان فشار، کنترل یا مطالبه گری تجربه شود؛ حتی اگر نیت طرف مقابل محبت باشد.

از نگاه روان شناسی ارتباط، هر فردی برای تمرکز، کار، تصمیم گیری و حتی استراحت، به فضای روانی شخصی نیاز دارد. وقتی این فضا مدام با تماس های بی وقفه شکسته می شود، احتمال دلزدگی و فاصله عاطفی بیشتر می شود.

بیشتر مردها تماس زیاد را از سوی پارنتر خود دوست ندارند به ویژه اگر از دوره آشنایی و نامزدی عبور کرده اند و با هم زیر یک سقف رفته باشند. این موضوع لزوماً به بی علاقگی ربط ندارد اما می تواند منجر به دوری و سردی شود. ریشه روانی این مشکل را بررسی می کنیم:

مردان بر خلاف بانوان نیاز بیشتری به تمرکز دارند و بسیاری از مردان هنگام کار یا رانندگی دوست ندارند بارها از جریان ذهنی خود بیرون کشیده شوند. گفته می شود مردان تک بعدی هستند و در هر کاری دوست دارند روی آن کار متمرکز شوند.

مردان از بازخواست شدن بیزارند و به کنترل شدن حساسیت دارند لذا تماس های مکرر ممکن است به جای محبت، شبیه پیگیری یا بازخواست از سوی آنها برداشت شود.

تفاوت سبک دلبستگی مردان با زنان متفاوت است. بر عکس زنان که محبت را در حرف زدن بیش از حد با مرد مورد علاقه خود می بینند مردان سبک دلبستگی مستقل تری دارند و ارتباط مداوم را خسته کننده می بینند.

از طرفی اگر پیام ها و تماس ها زیاد و تکراری باشند، هیجان و اشتیاق طبیعی رابطه کم می شود.

پیامک های متعدد، مخصوصاً وقتی با انتظار پاسخ فوری همراه باشند، می توانند برای طرف مقابل تعهد ناخواسته ایجاد کنند.

یعنی فرد حس می کند همیشه باید پاسخ گو باشد، حتی اگر در آن لحظه آمادگی روانی نداشته باشد. این وضعیت در بلندمدت می تواند باعث فرسودگی ارتباطی، کاهش میل به پاسخ دادن، ایجاد سوءتفاهم و حتی مقاومت پنهان در برابر ارتباط شود.

روان شناسان معمولاً تأکید می کنند تماس تلفنی باید هدف مند، ضروری و محترمانه باشد. بهترین زمان ها برای تماس زمانی است که:

1) موضوع فوری یا مهم باشد یعنی اگر مسئله ای وجود دارد که نیاز به تصمیم سریع دارد، تماس منطقی تر از پیامک است.

مثلاً کار ضروری خانوادگی، مشکل مربوط به فرزند، تغییر برنامه مهم و اتفاق پیش بینی نشده.

2) وقتی پیام ممکن است سوءبرداشت ایجاد کند

بعضی موضوع ها در متن بد منتقل می شوند. اگر لحن، احساس یا توضیح دقیق مهم است، تماس بهتر است.

3) برای ابراز محبت در زمان مناسب یک تماس کوتاه و گرم، اگر در زمان درست باشد، می تواند صمیمیت را بیشتر کند.

مثلاً قبل از یک روز مهم، بعد از یک اتفاق سخت، برای احوال پرسی کوتاه و صادقانه

4) وقتی از قبل هماهنگ کرده اید

اگر با هم قرار گذاشته اید که در ساعتی خاص تماس بگیرید، این کار حس احترام و نظم را تقویت می کند.

وقتی می دانید او در جلسه، رانندگی یا کار متمرکز است

وقتی فقط برای اطمینان خواهی یا کنترل تماس می گیرید

وقتی همان موضوع را چند بار در فاصله کوتاه تکرار کرده اید

وقتی تماس بیشتر از آن که نیاز واقعی باشد، از اضطراب لحظه ای می آید

در مجموع مسئله کم یا زیاد زنگ زدن نیست؛ به جا و درست بودن مهم است.

زوج هایی که رابطه سالم تری دارند معمولاً:

برای تماس و پیام، مرزهای نانوشته اما روشن دارند و به هم فرصت تنفس می دهند. تماس را جایگزین گفت وگوی عمیق نمی کنند و محبت را فقط در قالب چک کردن مداوم تعریف نمی کنند.

در یک رابطه سالم، تماس تلفنی و پیامک باید ابزار ارتباط باشند، نه ابزار کنترل یا اضطراب.

اگر تماس ها بیش از حد شود، حتی نیت عاشقانه هم ممکن است به شکل فشار تجربه شود. بهترین رویکرد این است که زن و شوهر درباره سبک ارتباطی همدیگر گفت وگو کنند و به تعادلی برسند که هم صمیمیت را حفظ کند و هم آرامش فردی را.