این هماهنگی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وقتی تعداد بیشتری از نوزادان به طور هم زمان متولد شوند، احتمال شکار شدن هر کدام از آن ها کمتر می شود.

پس از تولد نیز این صداها ادامه پیدا می کنند. هر جیرجیر اطلاعات خاصی را منتقل می کند؛ از جمله احساس خطر، موقعیت مکانی یا جدا شدن از گروه. در مطالعات رفتاری خزندگان، این صداها نداهای ارتباطی نامیده می شوند، زیرا به حفظ ارتباط و انسجام گروه در روزهای حساس اولیه زندگی کمک می کنند.

فرکانس بالای این صداها باعث می شود به خوبی از میان پوشش گیاهی متراکم و آب های کم عمق عبور کنند. واکنش مادر نیز بسیار سریع است. یک تمساح مادر می تواند این صداها را در عرض چند ثانیه تشخیص داده و به آن ها پاسخ دهد. او با دقت به سمت نوزادان حرکت می کند و اغلب آن ها را با ملایمت در میان آرواره های خود حمل می کند.

کنترل فشاری که او اعمال می کند شگفت انگیز است؛ همان آرواره هایی که توان خرد کردن استخوان را دارند، می توانند نیروی خود را آن قدر دقیق تنظیم کنند.