به گزارش پارسینه ، تابستان فقط فصل سفر، ساحل و بستنی نیست؛ برای سینمادوستان، فصل فیلم هایی است که بوی آفتاب، دریا، عشق، خاطره و گاهی هم حسرت می دهند. بعضی فیلم ها آن قدر حال وهوای تابستان را خوب ثبت کرده اند که حتی اگر وسط زمستان تماشایشان کنید، انگار نسیم گرمی از کنار دریا صورتتان را نوازش می کند. از خیابان های آفتابی رم و ویلای لوکس سن تروپه تا جاده های خاکی یک سفر خانوادگی و خاطرات یک نوجوان، این 7 فیلم هرکدام تجربه ای متفاوت از تابستان را روایت می کنند.

The Swimming Pool؛ وقتی یک استخر آرام، رازهای خطرناک را پنهان می کند

اگر قرار باشد فقط یک فیلم حال وهوای تابستان مدیترانه را به تصویر بکشد، بدون شک The Swimming Pool یکی از بهترین انتخاب هاست. این فیلم به کارگردانی ژاک دوره در سال 1969 ساخته شد و حضور آلن دلون، رومی اشنایدر و جین برکین آن را به یکی از ماندگارترین آثار سینمای فرانسه تبدیل کرده است.

داستان درباره ژان پل و ماریان است که تعطیلات آرامی را در ویلایی لوکس در سن تروپه می گذرانند، اما ورود دوست قدیمی ژان پل، همه چیز را تغییر می دهد. فیلم به ظاهر درباره یک تعطیلات تابستانی است، اما زیر نور آفتاب و کنار استخر، حسادت، خیانت و تنش آرام آرام جای آرامش را می گیرد.

منتقدان سال هاست از فضای بصری فیلم تمجید می کنند؛ بسیاری معتقدند The Swimming Pool نمونه ای کم نظیر از سینمای روان شناختی است که بدون هیجان های اغراق آمیز، مخاطب را در تعلیقی دائمی نگه می دارد. بازی آلن دلون و رومی اشنایدر نیز همچنان یکی از بهترین زوج های تاریخ سینمای اروپا محسوب می شود.

Atonement؛ تابستانی که سرنوشت چند زندگی را برای همیشه تغییر داد

تاوان (Atonement) ساخته جو رایت در سال 2007، از آن فیلم هایی است که با یک بعدازظهر گرم تابستانی آغاز می شود اما تا سال ها بعد، اثر همان روز را بر زندگی شخصیت هایش دنبال می کند.

در این درام عاشقانه و جنگی، جیمز مک آووی، کیرا نایتلی، سیرشا رونان و ونسا ردگریو نقش آفرینی کرده اند. داستان از خانه ای اشرافی در انگلستان سال 1935 آغاز می شود؛ جایی که سوءبرداشت یک دختر نوجوان، زندگی خواهرش سیسیلیا و مردی به نام رابی را برای همیشه تغییر می دهد.

Atonement یکی از تحسین شده ترین فیلم های سال 2007 بود؛ نامزد 7 جایزه اسکار شد و در نهایت اسکار بهترین موسیقی متن را به دست آورد. این فیلم همچنین برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم درام شد و از سوی بسیاری از منتقدان، یکی از بهترین اقتباس های ادبی قرن بیست ویکم شناخته می شود.

منتقدان بیش از هر چیز از کارگردانی جو رایت، فیلم برداری چشم نواز، سکانس مشهور ساحل دانکرک و شیمی فوق العاده میان مک آووی و کیرا نایتلی تمجید کرده اند. بسیاری معتقدند Atonement یکی از تلخ ترین و در عین حال شاعرانه ترین عاشقانه های سینمای مدرن است.

The Hand of God؛ نامه عاشقانه سورنتینو به ناپل، فوتبال و زندگی

The Hand of God (دست خدا) ساخته پائولو سورنتینو، یکی از شخصی ترین فیلم های کارنامه این کارگردان ایتالیایی است؛ اثری که در سال 2021 اکران شد و بسیاری آن را زندگی نامه غیرمستقیم سورنتینو می دانند.

داستان درباره نوجوانی به نام فابیتو است که در دهه 1980 در شهر ناپل زندگی می کند. بزرگ ترین دغدغه او، پیوستن دیگو مارادونا به باشگاه ناپولی است؛ اتفاقی که برای مردم این شهر چیزی فراتر از فوتبال محسوب می شود. اما در میانه این شور و هیجان، یک تراژدی بزرگ زندگی فابیتو را برای همیشه دگرگون می کند؛ حادثه ای که مسیر او را به سمت سینما و کشف معنای زندگی هدایت می کند.

عنوان فیلم نیز اشاره ای مستقیم به گل جنجالی و تاریخی مارادونا با دست در جام جهانی 1986 دارد؛ گلی که به دست خدا معروف شد و در این فیلم، نمادی از شانس، سرنوشت و معجزه است.

از نگاه منتقدان، The Hand of God یکی از احساسی ترین آثار سورنتینو است؛ فیلمی که برخلاف آثار پرزرق وبرق قبلی او، صمیمی، ساده و انسانی روایت می شود. بسیاری از منتقدان، فیلم را ترکیبی از نوستالژی، فوتبال، خانواده و بلوغ توصیف کرده اند؛ اثری که نشان می دهد گاهی یک اتفاق تلخ، می تواند آغاز راهی باشد که تمام زندگی انسان را تغییر دهد.

Roman Holiday؛ عاشقانه ای که هیچ وقت از مد نمی افتد

اگر قرار باشد فقط یک فیلم کلاسیک را برای حال وهوای تابستان انتخاب کنیم، بدون شک Roman Holiday (تعطیلات رمی) یکی از اولین گزینه هاست؛ فیلمی که در سال 1953 به کارگردانی ویلیام وایلر ساخته شد و هنوز هم یکی از ماندگارترین عاشقانه های تاریخ سینما به شمار می رود.

داستان درباره شاهزاده ای جوان با بازی آدری هپبورن است که از تشریفات و زندگی سلطنتی خسته شده و برای یک روز از قصر فرار می کند. او در خیابان های رم با روزنامه نگاری آمریکایی با بازی گریگوری پک آشنا می شود و این آشنایی، ماجرایی عاشقانه، شیرین و فراموش نشدنی را رقم می زند؛ سفری کوتاه که طعم آزادی، عشق و انتخاب را به تصویر می کشد.

این فیلم نه تنها آدری هپبورن را به یک ستاره جهانی تبدیل کرد، بلکه برای او اسکار بهترین بازیگر زن را نیز به ارمغان آورد. Roman Holiday در مجموع سه جایزه اسکار دریافت کرد و امروز یکی از محبوب ترین فیلم های کلاسیک تاریخ سینماست.

منتقدان، این فیلم را به خاطر شیمی فوق العاده میان آدری هپبورن و گریگوری پک، فضای رؤیایی شهر رم و پایان تلخ اما بالغ آن تحسین می کنند. بسیاری معتقدند قدرت اصلی فیلم در این است که برخلاف اغلب عاشقانه ها، به جای یک پایان رویایی، مخاطب را با احساسی ماندگار و واقع گرایانه ترک می کند؛ احساسی که باعث شده تعطیلات رمی بعد از بیش از هفتاد سال، همچنان تازه و دیدنی باشد.

Before Midnight؛ عاشقانه ای برای کسانی که می دانند عشق همیشه آسان نیست

Before Midnight (پیش از نیمه شب) سومین و آخرین قسمت از سه گانه مشهور ریچارد لینکلیتر است که در سال 2013 اکران شد. فیلم بار دیگر اتان هاوک و ژولی دلپی را در نقش جسی و سلین کنار هم قرار می دهد؛ زوجی که این بار دیگر خبری از هیجان اولین دیدارشان نیست و با واقعیت های زندگی مشترک دست وپنجه نرم می کنند.

داستان 9 سال پس از اتفاقات Before Sunset روایت می شود. جسی و سلین حالا صاحب دو دختر دوقلو هستند و تعطیلات خود را در شبه جزیره پلوپونز یونان می گذرانند. اما در پسِ این مناظر آرام و آفتابی، دغدغه هایی مثل فرزندپروری، فاصله گرفتن جسی از پسرش، مسئولیت های زندگی و اختلاف های قدیمی، رابطه آن ها را به چالش می کشد.

منتقدان، Before Midnight را یکی از صادقانه ترین فیلم های عاشقانه قرن می دانند؛ اثری که برخلاف کلیشه های رایج، عشق را نه در آغاز یک رابطه، بلکه در سخت ترین سال های دوام آن به تصویر می کشد. گفت وگوهای طولانی، بازی های درخشان اتان هاوک و ژولی دلپی و فیلمنامه ای که نامزد اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شد، از مهم ترین نقاط قوت فیلم هستند.

Little Miss Sunshine؛ سفری شیرین، خنده دار و عمیق درباره خانواده

Little Miss Sunshine (میس سان شاین کوچولو) یکی از محبوب ترین فیلم های مستقل دهه 2000 است؛ کمدی-درامی که در سال 2006 ساخته شد و خیلی زود به اثری ماندگار در سینمای آمریکا تبدیل شد.

داستان درباره اُلیو، دختر کوچک و پرانرژی یک خانواده معمولی آمریکایی است که برای شرکت در مسابقه زیبایی کودکان Little Miss Sunshine انتخاب می شود. خانواده با وجود تمام اختلاف ها، مشکلات مالی، بحران های شخصی و اتفاق های غیرمنتظره، سوار یک ون قدیمی می شوند تا او را به مسابقه برسانند؛ سفری جاده ای که هر کیلومتر آن، اعضای خانواده را بیشتر به هم نزدیک می کند.

فیلم با حضور بازیگرانی چون ابیگل برسلین، استیو کارل، گرگ کینر، تونی کولت، پل دانو و آلن آرکین ساخته شده و شخصیت های متفاوتش، یکی از نقاط قوت اصلی آن هستند.

منتقدان، Little Miss Sunshine را به خاطر ترکیب هوشمندانه طنز و احساس، شخصیت پردازی فوق العاده و پایان متفاوتش تحسین کردند. فیلم موفق شد دو جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آلن آرکین) و بهترین فیلمنامه اورجینال کسب کند و در بخش بهترین فیلم نیز نامزد اسکار شود.

بسیاری معتقدند این فیلم یادآوری می کند که موفقیت همیشه به معنای برنده شدن نیست؛ گاهی مهم ترین دستاورد، کنار هم ماندن و پذیرفتن نقص های یکدیگر است. همین نگاه انسانی باعث شده Little Miss Sunshine بعد از نزدیک به دو دهه، همچنان یکی از بهترین فیلم های حال خوب کن سینما باشد.

Stealing Beauty؛ جست وجوی هویت در دل تابستان توسکانی

Stealing Beauty (زیبایی ربوده شده) ساخته ی برناردو برتولوچی در سال 1996، یکی از شاعرانه ترین فیلم های او درباره بلوغ، میل، خاطره و کشف خود است؛ فیلمی که با فضای گرم و آفتابی توسکانی، حال وهوایی کاملاً تابستانی دارد.

داستان درباره لوسی هارمون، دختر 19 ساله آمریکایی است که پس از خودکشی مادرش به ویلایی در ایتالیا سفر می کند. او در ظاهر برای کشیده شدن پرتره اش توسط یک هنرمند قدیمی به نام ایان به آنجا آمده، اما در واقع در جست وجوی حقیقت هایی درباره مادرش و همچنین شناخت خودش است. در این مسیر، لوسی با روابط پیچیده، احساسات تازه و تجربه های عاطفی روبه رو می شود؛ تجربه هایی که مرز میان معصومیت و بلوغ را برایش تغییر می دهند.

فیلم با حضور لیو تایلر در نقش لوسی، و بازیگرانی چون جرمی آیرونز و ریچل وایس ساخته شده و یکی از نقاط قوت آن، فضای بصری خیره کننده و فیلمبرداری شاعرانه در طبیعت ایتالیاست.

از نگاه منتقدان، Stealing Beauty فیلمی است بیشتر احساسی تا روایی؛ اثری که برخی آن را به دلیل ریتم آرام و تمرکز بر حس وحال شخصیت ها ستوده اند و برخی دیگر آن را بیش از حد پراکنده و کم اتفاق دانسته اند. با این حال، تقریباً همه منتقدان بر یک نکته توافق دارند: فیلم یک پرتره لطیف از جوانی، میل و فقدان است که در فضای گرم تابستانی ایتالیا معنا پیدا می کند.