به گزارش "ورزش سه"، زمانی که مارادونا ۳۹ ساله بود، دوران فوتبال حرفه‌ای او دیگر به پایان رسیده بود. در همین سن، مسی همچنان در بالاترین سطح به میدان می‌رود و در جام جهانی به میزبانی آمریکا، مکزیک و کانادا، مهره‌ای تعیین‌کننده برای آرژانتین است. 

در ادامه، مقایسه‌ای میان این دو اسطوره در سن مشابه انجام شده است؛ این یک قیاس برای سنجش میزان استعداد آن‌ها نیست، بلکه بررسی دو شیوه کاملاً متفاوت در مدیریت دوران حرفه‌ای و سبک زندگی است.

دیگو مارادونا در اکتبر ۱۹۹۷، بلافاصله پس از سوپرکلاسیکو میان بوکا جونیورز و ریو پلاته بازنشستگی خود را اعلام کرد. او در آن زمان ۳۷ سال داشت. این تصمیم در شرایطی دشوار و تحت تاثیر مصدومیت‌ها، مشکلات جسمانی و جنجال جدید آزمایش دوپینگ اتخاذ شد.

نشریه اسپانیایی آاس تصاویری از دیگو را در سنی بازنشر کرده است که مسی هنوز در آن برای تیم ملی آرژانتین بازی می‌کند. مارادونا آرزو داشت تا ۴۰ سالگی فوتبال بازی کند، اما مشکلاتی که با آن‌ها دست‌به‌گریبان بود این اجازه را به او نداد. او در سال‌های بعد تنها در بازی‌های نمایشی، رویدادهای خیریه و مسابقات پیشکسوتان شرکت می‌کرد.

طبق گزارش ای‌اس‌پی‌ان، او در جشن تولد ۳۹ سالگی خود در یک بازی دوستانه در نزدیکی بوئنوس آیرس به میدان رفت. در آن زمان، مبارزه او با اعتیاد دیگر علنی شده بود. 

مارادونا در مصاحبه با مجله رولینگ استون به صراحت درباره اعتیادش به کوکائین صحبت کرد و گفت: «می‌خواهم این کار را کنار بگذارم، اما هیچ قرص یا آمپولی برای درمان این بیماری وجود ندارد.»

کاپیتان سابق آرژانتین در همان مصاحبه اعتراف کرد که مایل است به زندگی خود ادامه دهد اما گاهی احساس می‌کند با ناتوانی در کنار گذاشتن مواد مخدر، مرگ را انتخاب می‌کند. این بحران برای اسطوره آرژانتینی موضوع جدیدی نبود؛ او در سال ۱۹۹۱ به دلیل مصرف کوکائین محروم شده بود و در جام جهانی ۱۹۹۴ نیز پس از مثبت شدن تست افدرین از مسابقات اخراج شد؛ اتفاقاتی که سال‌های پایانی فوتبال او را ویران کرد.

در ژانویه ۲۰۰۰، مدت کوتاهی پس از تولد ۳۹ سالگی، مارادونا به صورت اضطراری در بیمارستانی در اروگوئه بستری شد. پزشکان تشخیص دادند که او دچار بحران فشار خون بالا و آریتمی شدید قلبی شده است و آزمایش‌ها وجود کوکائین را در بدن او تایید کرد.گزارش‌های بعدی پزشکان و رسانه‌ها نشان داد که زندگی این فوتبالیست سابق در آستانه مرگی حتمی قرار داشت. او پس از ترخیص، برای گذراندن یک دوره فشرده ترک اعتیاد به کوبا سفر کرد.

در مقابل، مسیر لیونل مسی در همین سن کاملاً برعکس است. مسی همچنان در سطحی بالا رقابت می‌کند، یار فیکس تیم ملی است و یکی از رهبران آرژانتین به شمار می‌رود. 

هرچند سبک بازی او نسبت به روزهایی که با استارت‌های انفجاری و دریبل‌های ویرانگر خودنمایی می‌کرد تغییر یافته، اما او این افت بدنی را با جای‌گیری‌های هوشمندانه، دید فوق‌العاده، مدیریت انرژی و کارایی بالا جبران کرده است. 

کارشناسان این طول عمر ورزشی را مدیون فاکتورهای متعددی می‌دانند: پیشرفت پزشکی ورزشی، پایش مداوم وضعیت بدنی، تغذیه مدرن، ریکاوری اصولی و البته یک سبک زندگی بسیار منضبط‌تر نسبت به نسل‌های گذشته فوتبال.