به گزارش "ورزش سه"، نوامبر گذشته، پس از وقفه بازی‌های ملی و پیروزی ۰-۲ تیم ملی انگلیس مقابل تیم ملی آلبانی (با دبل هری کین) در تیرانا، روزنامه دیلی میل با تیتری کوبنده در تمام صفحه نوشت: «جود را در خانه بگذار.» پیامی برای توماس توخل پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ که این بازیکن اهل بیرمنگام در آن با پیراهن شماره ۱۰، در کنار هری کین ستاره و چراغ راه سه‌شیرها است.

اگرچه بلینگام در آن زمان از بهترین فرم خود (همان فرمی که در ابتدای حضورش در رئال مادرید یا نمایش‌هایش در این جام جهانی نشان داده است) دور بود، اما انتقادها بسیار تند بود: «توخل معتقد است که هماهنگی در تیم برای شانس قهرمانی انگلیس در جام جهانی حیاتی است، اما بلینگام بازیکنی تفرقه‌انگیز و بدقلق نشان داده است. راه‌ حل واضح چیست؟ جود را در خانه بگذار.»

جود که در آن مقاله به عنوان یک «تک‌نواز» که گروه را «دوپاره» می‌کند توصیف شده بود، در زمین بازی با دبل‌های سرنوشت‌ساز مقابل مکزیک و نروژ پاسخ داد. شش گل در یک جام جهانی و تبدیل شدن به جوان‌ترین بازیکنی که از زمان پله در سال ۱۹۵۸ در دو مرحله حذفی پیاپی گلزنی می‌کند. از زمان گری لینه‌کر، هیچ انگلیسی دیگری نتوانسته بود در یک تورنمنت بزرگ بین‌المللی شش گل به ثمر برساند و جود که قطعاً دو بازی دیگر در این تورنمنت پیش رو دارد (اگر فینال نباشد، بازی رده‌بندی است)، می‌تواند به صدر جدول گلزنان تاریخ برسد.

رابطه بلینگام با توخل همیشه تنش‌آلود بوده است و این موضوع تازه‌ای نیست. از استقبال سرد اولیه این مربی آلمانی (۱۸ ماه پیش)، تا اظهار نظرش مبنی بر این که مادر جود ممکن است برخی رفتارهای او در زمین را زننده بداند (چیزی که جود و اطرافیانش از آن استقبال نکردند)، سپس خط خوردن او از لیست تیم ملی در ماه اکتبر و حالا هم درگیری لفظی که پس از بازی مقابل نروژ رخ داد. اما این‌ها موانعی هستند که او با فوتبال، رهبری و پختگی خود بر آنها غلبه کرده است.

این ستاره شماره ۱۰ انگلیس همواره زیر ذره‌بین رسانه‌های این کشور بوده است. نیاز به یک ستاره جدید برای هدایت نسلی که تشنه موفقیت است اما در گام آخر کم می‌آورد، باعث شد او تحت نظارت دائمی قرار گیرد. خود جود در مستندش گفت: «آنها همیشه نیاز دارند کسی نقش شخصیت شرور را بازی کند. به نظر می‌رسد آن شخص قرار است من باشم.»

جود، تحت حمایت

با این حال، حمایت‌ها در سراسر مسیر چشمگیر بود، هم از سوی بازیکنان سابق و هم از سوی هم‌تیمی‌هایش در تیم ملی. آگبونلاهور، بازیکن سابق استون ویلا، گفت: «اگر بازیکن دیگری همان کار را انجام دهد، خبری نمی‌شود. وقتی او اشتباه می‌کند باید اصلاحش کرد اما داریم زیاده‌روی می‌کنیم. این بچه را به حال خودش بگذارید.»

یان رایت، اسطوره انگلیس، نیز گفت: «آنها از این متنفر هستند که نمی‌توانند دوران حرفه‌ای او را مثل دیگران خراب کنند. بلینگام به دلایلی که فراتر از فوتبال است، با رفتاری متفاوت روبرو شده است.»

بنابراین، جود چه کار دیگری باید انجام دهد تا توسط تمام نهادهای فوتبال انگلیس به رسمیت شناخته شود؟ او فراتر از افتخارات باشگاهی‌اش، به عنوان بازیکن سال انگلیس (۲۵-۲۰۲۴) انتخاب شد، رکورد بیشترین بازی ملی برای یک بازیکن انگلیسی پیش از ۲۱ سالگی را در اختیار دارد و دومین گلزن جوان انگلیس در تاریخ جام جهانی است. این هنوز غیر از رکوردهایی است که در همین جام جهانی شکسته است.

در همین حال، عملکردهای او در این تابستان چیزی فراتر از یک اتفاق عادلی است: پنج گل از شش گل او یا بازی را به تساوی کشانده و یا انگلیس را پیش انداخته است. از قضا، کسانی که با چنین شدتی از بلینگام انتقاد می‌کردند، حالا مشتاقانه منتظر جشن گرفتن هفتمین گل او در این جام جهانی هستند. او منتقدانش را ساکت کرده است. انتقام جود کامل شده است.