رقابت های جام جهانی ویترین مناسبی برای نمایش توانایی ملت های مختلف در عرصه فوتبال است. از این رو، تلاش کشورها برای رسیدن به این جام و بازی در چنین تورنمنتی مثال زدنی است. البته که حضور به تنهایی کافی نیست؛ چراکه عملکرد، نگرش و نمایش هر تیم ملی می تواند نشانه های متعددی از مباحث فنی و آینده نگری را به تصویر کشیده و به دنیا مخابره کند. در چنین فضایی، جام جهانی ویترین مناسبی برای خرید و فروش می شود؛ محلی دلچسب و مساعد برای استعدادیاب های تیم های بزرگ و ایجنت های مختلف. آن ها جام جهانی را اقتصادی می بینند؛ کشف پدیده ای برای آینده فوتبال و لژیونر کردن احتمالی آن ها. اینجا همان موضوع قابل بحثی است که وضعیت تیم ملی ایران در آمریکا را روشن تر می کند.

نامهربانی با جوانان

جام جهانی نمایشی باشکوه است؛ هر بازیکن فوتبالی خواه یا ناخواه رویای حضور در چنین تورنمنتی را در سر می پرواند. البته آن ها که رویای بزرگ تری دارند، فرصت طلب هم هستند؛ به دنبال درخشش در همین تورنمنت هستند تا آینده ورزشی شان را درخشان تر کنند. پس، قاعدتا در چنین فضایی، جوانان انگیزه مضاعف و بیشتری دارند؛ برای درخشیدن، برای در چشم بودن. این موضوع ولی درباره تیم ملی ایران صدق نمی کند. امیر قلعه نویی از جوان ها عبور کرد تا تیم ملی را با برچسب دومین تیم پیر جام جهانی به دنیا معرفی کند. پس، خبری از جوانی که فرصت طلب باشد، ابتدا به ساکن نبود. نیاز به گفتن هم نیست که جوان در دنیای فوتبال با آنچه که در فوتبال ایران رایج شده و بازیکنان 24 یا 25 ساله را جوان خطاب می کنند، متفاوت است. اگرچه همین بیست و چندساله ها هم فرصت چندانی برای بازی در ترکیب اصلی تیم ملی به دست نیاوردند. پس، ایران عملا و رسما ویترینی برای به نمایش گذاشتن نداشت. ویترینی که برای آینده چیده شده باشد و بخواهد با جوانانش، مسیر آن ها برای لژیونر شدن را فراهم کرده و فردای فوتبالش را بسازد. اینجا فرصت سوزی بزرگی شد تا نسلی از جوانانی که می توانستند 4 سال آینده را در باشگاه های ریزودرشت اروپایی سپری کنند، حیف شوند.

لوسیل ماند و سیکس پک های رامین

البته که بازیکنان مسن تیم ملی، برخلاف جوان ترها، فرصت احیا داشتند؛ هرچند که سن و سال آن ها، تیمی اروپایی را راغب به داشتن شان نمی کند. ستاره ایران در جام جهانی رامین رضاییان بود؛ مدافع 36 ساله ای که فراتر از انتظارها ظاهر شد. او هر بار که در میدان حضور داشت، کوهی از انگیزه نشان داد. دقیقا به همین دلیل است که ویدیوی منتشر شده اش در اسپانیا که سیکس پک هایش را برای چندمین بار به رخ کشیده، مورد توجه قرار می گیرد. گمانه زنی ها به راه می افتند و شایعه درست می شود که ممکن است تیمی از دسته پایین لالیگا رامین را بخواهد. اینکه رامین با نمایشی که داشت شایسته بهترین ها است، تردیدی نیست ولی اینکه تنها پتانسیل ایران برای لژیونر شدن بعد از جام جهانی همین بازیکن پا به سن گذاشته باشد، فاجعه است. فاجعه ای همردیف تعویق بازسازی و قدرتمند شدن این تیم. هرچند که دویدن های رامین در اسپانیا تنها دستاورد فوتبال ایران نیست؛ علی نعمتی هم ظاهرا موردتوجه باشگاه لوسیل قطر است!