به گزارش "ورزش سه"، هری کین، کاپیتان 32 ساله انگلیس، شایعات مربوط به چنددستگی در تیم را تکذیب کرد و با کم‌اهمیت جلوه دادن اختلاف میان جود بلینگام و توماس توخلِ سرمربی پس از بازی با نروژ، اصرار داشت که بازیکنان پیش از بازی نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل آرژانتین، کاملاً متحد هستند.

انگلیس با پیروزی ۲ بر ۱ مقابل نروژ جایگاه خود را در میان چهار تیم برتر تثبیت کرد، اما پس از بازی، جود بلینگام از صحبت‌های توماس توخل ابراز نارضایتی کرد؛ سرمربی گفته بود تیمش خوب بازی نکرده، انگلیس شانس آورده و او از نمایش تیمش در تمام زمینه‌ها اصلاً راضی نیست. بلینگام نیز گلایه کرد که شاید او نمی‌داند بازی در چنین شرایطی و در برابر هالند، اودگارد، نوسا یا سورلوت چگونه است.

هری کین به بی‌بی‌سی توضیح داد: «وقتی مسابقه‌ای این‌چنینی بازی می‌کنید و پنج دقیقه پس از سوت پایان از شما سوالی می‌پرسند، در حالی که دقیقاً نمی‌دانید مربی چه گفته است، چه انتظاری دارید جود بگوید؟ ما تازه از یک نبرد سخت عبور کرده بودیم. خیلی دشوار بود. تلاش برای ایجاد این چنددستگی آسان است؛ به نظر می‌رسد این یک اتفاق کاملاً انگلیسی باشد که در این تورنمنت‌های بزرگ رخ می‌دهد. ماجرا دقیقاً برعکس است. ما به خاطر اتحادمان اینجاییم؛ نه فقط اتحاد میان بازیکنان، بلکه با مربی و کادر فنی او. مسائل گاهی بزرگ‌نمایی می‌شوند.»

این مهاجم تأکید کرد که رویکرد مستقیم‌تر توماس توخل، او را به یک مربی طراز اول تبدیل می‌کند، اما اصرار داشت که با وجود این، او همیشه با اعضای تیم با مثبت‌اندیشی رفتار می‌کند.

کین توضیح داد: «ما شرایط را درک می‌کنیم. بازیکنان درون زمین بهتر از هر کسی می‌دانند که خوب بازی می‌کنند یا نه و این بخشی از فوتبال است. ما منظور مربی را فهمیدیم، او کمک زیادی به گروه می‌کند. او گفت که ذهنیت ما که گاهی سخت‌ترین بخش کار است، در بالاترین سطح قرار دارد و مدت‌هاست که همان‌جا باقی مانده است. او احساساتش را پنهان نمی‌کند و مردم این را تحسین می‌کنند. وقتی او حرف می‌زند، هرگز از روی متن پیش‌نویس‌شده نیست. همین ویژگی او را به کسی که هست تبدیل می‌کند. وقتی حرف‌ها طبیعی بیان می‌شوند، ما به گفته‌های او و همچنین به رویکردش باور پیدا می‌کنیم. دلیلی وجود دارد که او یکی از بهترین مربیان جهان است. ما شرایط را درک می‌کنیم. در دو سال گذشته او را شناخته‌ایم و می‌دانیم چه چیزی او را خوشحال می‌کند.»

انگلیس در تلاش برای رسیدن به دومین فینال خود در تاریخ و اولین فینال از سال ۱۹۶۶ (زمانی که تنها عنوان قهرمانی خود را در ادوار جام جهانی کسب کرد)، باید در آتلانتا از سد آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی عبور کند.