به گزارش ورزش سه، لیونل مسی امروز خود را برای یکی از خاصترین مسابقات دوران حرفهایاش آماده میکند؛ دیداری مقابل انگلیس در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶. اما این نخستین بار نیست که مسی تقابل آرژانتین و انگلیس را تجربه میکند. بیش از دو دهه قبل، ستاره جوان آلبیسلسته در شرایطی عجیب روی نیمکت تیم ملی نشست؛ در حالی که حتی اجازه حضور در زمین را نداشت. مسی محروم بود و امکان بازی نداشت، اما قرار هم نبود او را روی سکوهای ورزشگاه استاده دو ژنو، در میان ۲۹ هزار تماشاگر و کنار مدیران فدراسیون فوتبال آرژانتین بنشانند. کادر فنی و مسئولان تیم ملی میخواستند او را بخشی از تیم نگه دارند تا احساس کند همچنان در جمع بازیکنان جایگاه ویژهای دارد.
 به همین دلیل، با وجود اینکه میدانستند مسی اولین بازی از دو دیدار دوستانه پیشرو را از دست خواهد داد، نام او را در فهرست تیم قرار دادند. عصر دوازدهم نوامبر ۲۰۰۵، ژنو زیر باران نمنم و آسمانی خاکستری میزبان دیدار آرژانتین و انگلیس بود. مسی ۱۸ ساله با کاپشن تیم ملی، آرام و بیسروصدا همراه نیمکتنشینان و اعضای کادر فنی وارد زمین شد و خودش را در گوشهای از نیمکت جا داد.  او آنقدر ناشناس بود که حضورش روی نیمکت توجه کسی را جلب نکرد. نه کسی اعتراضی کرد و نه مسئولان مسابقه حساسیتی نشان دادند. لیونل مسی بازی بزرگ آرژانتین و انگلیس را از روی نیمکت تماشا کرد؛ مسابقهای که خودش اجازه حضور در آن را نداشت. از همان روز انتظار مسی برای بازی مقابل انگلیس آغاز شد؛ انتظاری که سالها ادامه پیدا کرد. در آن روزها مسی تنها ۱۸ سال داشت؛ نوجوانی کمحرف و خجالتی که به گفته اطرافیانش، پیدا کردن خاطرهای از او در آن روزها واقعا سخت است. مسی انگار نامرئی بود از بس که خجالتی بود. یکی از اعضای کاروان آرژانتین درباره آن روزها میگوید: "صحبت کردن با لئو بیشتر از پنج دقیقه طول نمیکشید. جوابهایش تقریباً همیشه تککلمهای بود. زیاد حرف نمیزد و با نگاهی پر از تعجب به همه چیز نگاه میکرد."  دلیل محرومیت اتفاقی در ۸۷ روز قبل بود؛ در دیدار دوستانه مقابل مجارستان در ۱۷ اوت ۲۰۰۵، مسابقهای که اولین بازی ملی مسی بود و البته خیلی زود به تلخترین خاطره ممکن تبدیل شد. مسی در آن مسابقه به جای لیساندرو "لیچا" لوپز وارد زمین شد، اما تنها ۴۷ ثانیه بعد با تصمیم سختگیرانه مارکوس مرک، داور سرشناس آلمانی، با کارت قرمز مستقیم اخراج شد؛ اخراجی که هنوز هم یکی از عجیبترین کارتهای قرمز تاریخ فوتبال محسوب میشود. البته او پس از آن اتفاق در سه مسابقه رسمی مرحله انتخابی جام جهانی مقابل پاراگوئه، پرو و اروگوئه برای آرژانتین به میدان رفت، اما چون محرومیتش مربوط به بازیهای دوستانه بود، باید یک جلسه دیگر را سپری میکرد. سرنوشت طوری پیش رفت که این محرومیت دقیقاً به بازی مقابل انگلیس رسید.  آن زمان نه مسی و نه هیچکس دیگری تصور نمیکرد که پس از آن مسابقه، آرژانتین و انگلیس تا ۲۱ سال دیگر دیگر هرگز روبهروی هم قرار نخواهند گرفت. حالا پس از گذشت بیش از دو دهه، پسربچه ساکت و کمحرفی که آن روز فقط از روی نیمکت نظارهگر تقابل دو تیم بود، در قامت اسطوره فوتبال آرژانتین فرصت پیدا کرده تا بالاخره مقابل انگلیس در جام جهانی به میدان برود؛ مسابقهای که انتظارش از همان عصر بارانی ژنو آغاز شده بود. |