در حالی که هنوز بیش از دو سال تا آغاز رقابت های مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2028 باقی مانده است، گمانه زنی ها درباره جانشین احتمالی دونالد ترامپ در رأس حزب جمهوری خواه از ماه ها پیش آغاز شده و به تدریج شدت گرفته است.

به نقل از رسانه هیل، به نوشته این تحلیل، اگرچه انتظار می رود رقابت های مقدماتی جمهوری خواهان در سال 2028 به اندازه میدان رقابت دموکرات ها گسترده و پیچیده نباشد، اما بسیاری از ناظران سیاسی هر دو حزب معتقدند که این موضوع از جذابیت رقابت ها نخواهد کاست.

بر اساس این گزارش، بحث درباره جانشین ترامپ زمانی جدی تر شد که رییس جمهور آمریکا در ضیافت های شام و نشست های خصوصی، به صورت غیررسمی نظر متحدان خود را درباره گزینه مورد علاقه شان برای رهبری آینده حزب جمهوری خواه جویا شد.

هرچند هنوز برای پیش بینی قطعی زود است، اما این گزارش شش چهره را به عنوان مهم ترین مدعیان کسب نامزدی جمهوری خواهان معرفی کرده است.

به نوشته این گزارش، جی دی ونس در مقطع کنونی بیش از هر فرد دیگری به عنوان وارث سیاسی ترامپ شناخته می شود.

ونس اخیراً نقش محوری در مذاکرات مربوط به دستیابی به یک توافق صلح بلندمدت با ایران بر عهده داشته است؛ هرچند به گفته متحدانش، او از ابتدا نسبت به وقوع جنگ تردیدهایی داشته و درگیری های نظامی اخیر میان آمریکا و ایران روند این مذاکرات را تحت تأثیر قرار داده است.

او همچنین ماه گذشته کتاب جدید خود با عنوان ارتباط: یافتن دوباره مسیر ایمان (Communion: Finding My Way Back to Faith) را منتشر کرد و با حضور در مجموعه ای از مصاحبه ها، جایگاه سیاسی خود را بیش از گذشته تثبیت کرد.

بر اساس نتایج نظرسنجی مؤسسه Echelon Insights، ونس در نظرسنجی های اولیه با اختلاف 27 درصدی نسبت به مارکو روبیو پیشتاز است؛ موضوعی که دست کم در مقطع کنونی، گمانه زنی ها درباره پیشتازی روبیو را کمرنگ کرده است.

با این حال، گزارش تأکید می کند که سرنوشت سیاسی ونس تا حد زیادی به روند جنگ های گاه وبی گاه با ایران و همچنین وضعیت تورم در سال های آینده وابسته خواهد بود.

یکی از استراتژیست های جمهوری خواه در این باره گفت: عوامل متعددی در کار است؛ از جمله اینکه جنگ چگونه پیش می رود، وضعیت اقتصادی طی چند سال آینده به چه شکل خواهد بود، پایان دوران ریاست جمهوری ترامپ چگونه رقم می خورد و مهم تر از همه، اینکه ترامپ می خواهد چه کسی میراث دار او باشد.

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در ماه های اخیر به یکی از مهم ترین چهره های سیاست خارجی دولت ترامپ تبدیل شده است؛ از جمله در پرونده جنگ با ایران و عملیات نظامی آمریکا برای دستگیری نیکلاس مادورو، رهبر پیشین ونزوئلا.

گزارش می گوید جایگاه روبیو در دولت و حزب جمهوری خواه به شکل محسوسی تقویت شده و برخی معتقدند اگر او تصمیم به حضور در انتخابات 2028 بگیرد، این موقعیت می تواند برگ برنده اش باشد.

هرچند نظرسنجی ها همچنان ونس را پیشتاز نشان می دهند، اما شماری از جمهوری خواهان بر این باورند که روبیو در زمان مناسب می تواند به گزینه اصلی حزب تبدیل شود؛ به ویژه در میان کسانی که معتقدند جمهوری خواهان پس از پایان دولت ترامپ به تدریج از جنبش ماگا (MAGA) فاصله خواهند گرفت.

یکی از متحدان ترامپ گفت: قطعاً به نظر می رسد مارکو در موقعیتی است که بیشترین شانس پیروزی را در سال 2028 دارد، اما پرسش من این است: نامزدی حزب چه ارزشی دارد؟ اگر دموکرات ها فردی غیرافراطی یا میانه رو را نامزد کنند، کار برای ما پس از چهار سال دوران ترامپ ممکن است دشوار شود.

سوزان دل پرسیو، استراتژیست جمهوری خواه، نیز گفت: روبیو به قوی ترین نامزد تبدیل می شود، زیرا مردم او را از دوران پیش از تصدی وزارت امور خارجه به یاد دارند؛ و با اینکه او باید به ترامپ وفادار بماند، اما سوابقی دارد که به پیش از آن دوره بازمی گردد.

تد کروز، سناتور جمهوری خواه ایالت تگزاس، همچنان از چهره هایی است که از زمان رقابت های انتخاباتی سال 2016 رؤیای ورود به کاخ سفید را در سر دارد.

این گزارش می گوید کروز طی سال های گذشته کارنامه سیاسی خود را تقویت کرده و به عنوان رییس کمیته بازرگانی، علوم و حمل ونقل سنا، در تدوین سیاست های جمهوری خواهان در حوزه هایی مانند هوش مصنوعی و حمل ونقل نقش آفرینی کرده است.

او همچنین از طریق پادکست پرمخاطب Verdict (حکم) توانسته ارتباط مستقیمی با مخاطبان خود در سراسر آمریکا برقرار کند.

با وجود این، دل پرسیو و شماری دیگر از جمهوری خواهان معتقدند اگرچه کروز احتمالاً یک کمیته بررسی مقدماتی برای ارزیابی شانس نامزدی خود تشکیل خواهد داد، اما بعید است بتواند حمایت گسترده ای درون حزب به دست آورد.

دل پرسیو گفت: من در حال حاضر چنین چیزی را محتمل نمی دانم، اما این بدان معنا نیست که چنین اتفاقی غیرممکن است.

ران دیسانتیس، فرماندار فلوریدا، پس از ناکامی در رقابت های ریاست جمهوری 2024 بخشی از نفوذ سیاسی خود را از دست داد، اما اکنون به آرامی در حال ساختن روایتی تازه برای بازگشت احتمالی به رقابت های کاخ سفید است.

او در کنفرانس جهانی مؤسسه میلکن در لس آنجلس با اشاره به عملکرد خود در فلوریدا گفت: چه کسی ایالتی را تحویل گرفت که در زمان انتخابش 300 هزار دموکرات بیشتر از جمهوری خواهان داشت و اکنون 1.5 میلیون جمهوری خواه بیشتر دارد؟ چه کسی ایالتی را در اختیار داشت که اقتصادی یک تریلیون دلاری داشت و اکنون به 1.8 تریلیون دلار رسیده است؟

دیسانتیس در پاسخ به پرسشی درباره احتمال حضور در انتخابات 2028 نیز گفت: هیچ وقت نمی شود با قطعیت گفت.

با این حال، جمهوری خواهان معتقدند با پایان دوره فرمانداری او در ماه ژانویه، به دلیل محدودیت قانونی، مهم ترین تریبون سیاسی خود را از دست خواهد داد و همان گونه که یکی از استراتژیست ها گفته است، او باید دست به ابتکار عمل بزند.

اگرچه بسیاری از جمهوری خواهان معتقدند رقابت اصلی سال 2028 میان جی دی ونس و مارکو روبیو خواهد بود، اما دونالد ترامپ جونیور نیز در اغلب نظرسنجی های اولیه همواره در میان پنج گزینه نخست قرار دارد.

یکی از استراتژیست های جمهوری خواه در این باره گفت: این حزب همچنان کاملاً تحت نفوذ ترامپ است و رأی دهندگان کسی را می خواهند که بیشترین شباهت را به ترامپ داشته باشد؛ پس چرا خودِ فرزندش نباشد؟ نمی توان او را نادیده گرفت.

ترامپ جونیور بارها تأکید کرده که قصدی برای نامزدی در انتخابات 2028 ندارد، اما همچنان از طریق حمایت از نامزدهای مختلف و فعالیت گسترده در شبکه های اجتماعی، یکی از چهره های اثرگذار جنبش ماگا باقی مانده است.

سارا هاکبی سندرز، فرماندار آرکانزاس و سخنگوی پیشین کاخ سفید، نیز از جمله چهره هایی است که از مدتی پیش نامش در میان گزینه های احتمالی انتخابات ریاست جمهوری مطرح شده است؛ به ویژه از سوی جمهوری خواهانی که خواهان معرفی یک زن به عنوان نامزد نهایی حزب هستند.

حامیان او به اصلاحات آموزشی در آرکانزاس که به افزایش حقوق معلمان انجامید و همچنین کاهش مالیات بر درآمد در این ایالت به عنوان مهم ترین دستاوردهایش اشاره می کنند.

با این حال، سندرز تاکنون علاقه چندانی به ورود به رقابت های 2028 نشان نداده و اعلام کرده است که تمرکز اصلی اش بر اداره آرکانزاس است.

او در گفت وگو با پولیتیکو درباره انتخابات ریاست جمهوری 2028 گفت: تمرکز بر سال 2028، پیش از آنکه انتخابات میان دوره ای سال 2026 را پشت سر بگذاریم، اشتباه خواهد بود.

منبع: فرارو