موج‌های دهم تا شانزدهم عملیات ترکیبی موشکی و پهپادی «نصر2» که با تاکتیک‌هایی متفاوت و غافلگیرکننده علیه مواضع آمریکا انجام شد، از یک ترکیب جدید و راهبردی در صنعت موشکی ایران  رونمایی کرد.

 فارس: انتشار تصاویر موج‌های دهم تا شانزدهم عملیات ترکیبی موشکی و پهپادی «نصر2» که با تاکتیک‌هایی متفاوت و غافلگیرکننده علیه مواضع آمریکا انجام شد، از نگاه بسیاری از ناظران نظامی تنها نمایش یک عملیات نبود، بلکه رونمایی غافلگیرانه از یک ترکیب جدید و راهبردی در صنعت موشکی ایران به شمار می‌رفت.

این درحالی است که ترامپ مدعی نابودی بیش از هشتاد درصد توان موشکی ایران شده بود.

با این حال، تصاویر منتشرشده از عملیات نصر2، روایت دیگری را به نمایش گذاشت. در این موج، آنچه بیش از هر چیز توجه تحلیلگران را به خود جلب کرد، استفاده از موشک بالستیک «حاج قاسم» با سرجنگی متفاوت بود؛ سرجنگی‌ای که از نظر ظاهری و مشخصات فنی، شباهت زیادی به سرجنگی موشک «خیبرشکن» دارد.

یک کاربر خارجی در این باره نوشت که «کلاهک موشک بالستیک حاج قاسم که در عملیات اخیر استفاده شد، از نسخه‌های قبلی متفاوت است.»

یک کاربر نظامی نویس دیگر نیز در توییتر نوشت: «بوستر از موشک حاج قاسم است و کلاهک خیبرشکن 2 ؛ ترکیب جالبی است بابت بوستر حاج قاسم احتمالا برد بیشتری خواهد داشت و بخاطر کلاهک تک مخروطی خیبرشکن 2 هم احتمالا سرعت برخورد بالاتری دارد‌.»

نخستین نکته‌ای که مورد توجه تحلیلگران خارجی قرار گرفت، زمان انجام این تغییر بود. این تصاویر در شرایطی منتشر شد که مقامات آمریکایی و اسراییلی مدعی وارد آمدن خسارت‌های گسترده به زیرساخت‌های موشکی ایران و مختل شدن روند تولید موشک بودند. 

مشاهده یک پیکربندی جدید از موشک «حاج قاسم» در چنین فاصله زمانی کوتاهی، این پرسش را در میان کارشناسان ایجاد کرد که صنعت موشکی ایران چگونه توانسته است در این بازه زمانی، چنین تغییر فنی مهمی را طراحی، اجرا و عملیاتی کند.

دومین نکته، علت این تغییر است. یکی از تحلیل‌های مطرح‌شده این است که سرجنگی موشک «خیبرشکن» در عملیات‌های اخیر، به‌ویژه از نظر دقت اصابت، هدایت در مرحله پایانی پرواز و عملکرد عملیاتی، نتایج بسیار مطلوبی به ثبت رسانده است. در چنین شرایطی، استفاده از سرجنگی خیبرشکن روی پلتفرم «حاج قاسم» می‌تواند با هدف افزایش دقت، کاهش خطای اصابت، بهبود توان نقطه‌زنی و ارتقای کارایی عملیاتی این موشک انجام شده باشد.

اما شاید مهم‌ترین نکته، بُعد فنی این تغییر باشد. برخلاف آنچه ممکن است در نگاه نخست به نظر برسد، جابه‌جایی یا تغییر سرجنگی یک موشک بالستیک صرفاً تعویض یک قطعه نیست. در سامانه‌های موشکی، سرجنگی، سامانه هدایت، مرکز جرم، تعادل پروازی و ویژگی‌های آیرودینامیکی همگی به‌صورت یک مجموعه یکپارچه طراحی می‌شوند. کوچک‌ترین تغییر در هر یک از این بخش‌ها می‌تواند بر مسیر پرواز، پایداری، دقت و حتی برد موشک اثر بگذارد. از همین رو، اعمال چنین تغییری نیازمند طراحی مجدد، محاسبات دقیق، آزمایش‌های متعدد و اطمینان از عملکرد صحیح سامانه در شرایط واقعی است. این تغییر نشانه‌ای از توان بالای طراحی، مهندسی و توسعه در صنعت موشکی ایران است.

فارغ از جزییات فنی، انتشار این تصاویر حامل یک پیام مهم نیز بود؛ اینکه صنعت موشکی ایران نه‌تنها روند تولید خود را حفظ کرده، بلکه همزمان مسیر ارتقا، بهینه‌سازی و توسعه محصولات موجود را نیز ادامه می‌دهد. موضوعی که با ادعاهای مطرح‌شده درباره توقف یا نابودی توان تولید و توسعه موشکی ایران همخوانی ندارد و نشان می‌دهد برنامه موشکی کشور همچنان بر پایه توسعه مستمر، ارتقای فناوری و بهره‌گیری از تجربه‌های عملیاتی در حال پیشرفت است.