به نقل از ایسنا، در چهل و هشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر بوسان کره جنوبی درحال برگزاری است، پرونده دژ الموت و استحکامات وابسته بررسی و با تأیید یونسکو وارد فهرست میراث جهانی شد.

به گفته حمیده چوبک، مدیر پایگاه میراث فرهنگی قلعه الموت، این پرونده شامل هفت قلعه است. اصلی ترین آن ها قلعه الموت، مرکز فرمانروای نزاریان اسماعیلی بوده است. قلعه اصلی دیگر لمسر است که بزرگ ترین قلعه این مجموعه محسوب می شود و محل استقرار نایب الحکومه یا جانشین فرمانروای اصلی بوده و اقامتگاه زمستانی محسوب می شده است. قلعه نویذر شاه نیز در این پرونده قرار دارد که آخرین سنگر مقاومت در برابر حمله مغول ها بوده و مرتفع ترین و در عین حال صعب العبورترین قلعه مجموعه است و نیاز زیادی به کارهای زیرساختی و حفاظتی دارد. همچنین قلعه شمس کلایه در معلم کلایه، قلعه شیرکوه، قلعه ایلان و قلعه قسطین لار نیز از دیگر اجزای این پرونده هستند، که مجموعه مدیریتی و دفاعی سرزمین یکپارچه الموت را شکل می دهند.

این پرونده با محوریت دژ تاریخی الموت، شامل هفت قلعه تاریخی در سرزمین الموت است که شبکه ای یکپارچه از مراکز دفاعی، حکومتی و پشتیبانی دولت نزاریان اسماعیلی را تشکیل می دهد. قلعه الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمس کلایه، شیرکوه، ایلان و قسطین لار اجزای این پرونده زنجیره ای هستند. این مجموعه از نظر معماری، مهندسی، سازگاری با اقلیم کوهستانی و شیوه های مدیریت منابع، به ویژه آب، از نمونه های شاخص میراث فرهنگی ایران به شمار می رود.

علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور که به همراه هیأت ایرانی در اجلاس بوسان حضور دارد، پیش تر به ایسنا گفته بود این پرونده حاصل بیش از 20 سال مطالعات، پژوهش های میدانی، حفاظت و مرمت و چندین سال تدوین مستندات ثبت جهانی است.

ثبت جهانی قلعه های الموت و استحکامات وابسته علاوه بر معرفی ظرفیت های تاریخی و معماری این مجموعه، می تواند زمینه توسعه گردشگری، تقویت اقتصاد محلی و حفاظت مؤثرتر از این میراث ارزشمند را فراهم کند.

با ثبت این پرونده، شمار آثار جهانی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به 30 اثر رسید.

ایران تا پیش از این، 29 اثر تاریخی و طبیعی را در یونسکو ثبت جهانی کرده بود، که شامل چغازنبیل، تخت جمشید، میدان نقش جهان اصفهان، تخت سلیمان، چشم انداز فرهنگی ارگ بم، پاسارگاد، گنبد سلطانیه، سنگ نبشته بیستون، مجموعه آثار رهبانی ارامنه، سازه های آبی شوشتر، بازار تاریخی تبریز، آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی، باغ ایرانی، مسجد جامع اصفهان، برج گنبد قابوس، کاخ گلستان، شهر سوخته، چشم انداز فرهنگی میمند، شوش، قنات ایرانی، دشت لوت، شهر تاریخی یزد، چشم انداز باستان شناسی ساسانی منطقه فارس، جنگل های هیرکانی، راه آهن سراسری ایران، چشم انداز فرهنگی اورامانات، کاروانسراهای تاریخی ایران هگمتانه، و دره خرم آباد، است.