حسین شریعتمداری در کیهان نوشت: چند سال قبل در صدر یادداشتی آورده بودیم: اواخر دهه 70 هنگامی که در ادامه سلسله گزارش های این رسانه درباره ثروت های بادآورده به پرونده فساد اقتصادی یکی از شرکت های بزرگ رسیدیم و با اشاره به اسناد و مدارک موجود، از سوءاستفاده های کلان این شرکت پرده برداشتیم، یکی از حقوقدانان کشورمان که پای ایشان نیز به مناسبتی در این ماجرا به میان آمده بود، به دفتر ما آمد.

ایشان، ابتدا به سوءاستفاده های کلان مالی در شرکت مورد اشاره اذعان کرد و در مقابل پرسش نگارنده که چرا جنابعالی در مقابل این فساد بزرگ سکوت کرده اید؟ گفت؛ آنچه مرا نگران کرده، تخلفاتی است که در جریان بازپرسی و بازداشت متهم صورت پذیرفته است و به برخی از موارد، نظیر خودداری از اجازه ملاقات به خانواده متهم و چگونگی بازداشت وی که بعداً معلوم شد صحت نداشته است اشاره کرد و پرسید: آیا شما می دانید که مطابق قوانین اسلامی اگر شمر، خنجری را که با آن امام حسین علیه السلام را به شهادت رسانده است، نزد کسی امانت بگذارد، باید این امانت را محترم دانست و با وجود جنایتی که صاحب آن مرتکب شده است، نمی توان امانت او را نادیده گرفت؟! …

در پاسخ به سؤال ایشان که با حالتی حق به جانب مطرح شده بود، عرض کردیم؛ آیا شما می دانید که اشکال کار جنابعالی و امثال شما چیست؟ … عصر عاشوراست، حسین بن علی (ع) و 72 تن از برترین بندگان خدا، تنها به علت خداجویی و عدالتخواهی و در دفاع از حریم اسلام به شهادت رسیده اند، فرزندان و خاندان رسول خدا (ص) را به اسارت گرفته اند، خیمه های آل الله را به آتش کشیده اند، کودکان خردسال شهدا در تاریکی شب در بیابان سرگردان شده و راه گم کرده اند، زینب کبری سلام الله علی ها با چشمان گریان و سراسیمه اطراف خیمه های آتش گرفته را در جست وجوی کودکان می کاود، حرامیان از هر سو به حریم اهل بیت پیامبر خدا (ص) می تازند… و در این میان افرادی به جای آن که دستی از آستین همت و غیرت بیرون آورده و اگر توان و جسارت مقابله با دشمنان خدا را ندارند، لااقل آبی بر آتش خیمه ها بریزند و گامی در حمایت از اسرا بردارند، فریاد برآورده و هشدار می دهند که مراقب باشید مبادا خنجر شمر گم شود و در این امانت، خیانتی صورت پذیرد! …

2- این روزها، در حالی که دشمنان اسلام و انقلاب از هرسو به ایران عزیز و مردم شریف و پاکباخته این مرز و بوم هجوم آورده اند و تمامی توان مردم و نظام برای مقابله با این حملات به میدان آمده است و در حالی که نه فقط دوستان بلکه دشمنان تابلودار کشور عزیزمان نیز به پیروزی شگفت انگیز ایران بر آمریکا و اسراییل در میدان و خیابان اعتراف دارند و از سوی دیگر، مردم با برخی از مشکلات سخت نظیر گرانی افسارگسیخته قیمت کالا و خدمات عمومی، تورم و… دست به گریبانند، انتظار از همگان و مخصوصاً مسئولان ذی ربط و احزاب و گروه های سیاسی آن است که از یک سو همه توان خود را برای پاسداشت ایستادگی مثال زدنی و حماسی مردم به کار گیرند و از دیگر سو دستی از آستین همت بیرون آورند و گره ای از مشکلات اقتصادی پیش روی ملت را بگشایند.

ولی متاسفانه در پاره ای از موارد هرچند اندک و کم شمار شاهد پرداختن برخی از جریانات به مسائل حاشیه ای و بی اهمیت و یا کم اهمیت هستیم که نقش بمب صوتی و نارنجک دودزا را بازی می کنند و هدف نهایی که دشمنان برای این گونه رخدادها و جنجال ها تعریف کرده اند، انحراف افکار عمومی و ذهن مسئولان از مسائل اصلی و سرگرم کردن آنان به مسائل حاشیه ای است یعنی دقیقا همان کار ویژه ای که بمب های صوتی و نارنجک های دودزا دارند! که در پوشش دود و صدای آن، نگاه و توجه این و آن را از کانون اصلی به نقطه ای فرعی جلب می کنند و سپس به نقطه حساس و اصلی مورد نظر دست درازی می کنند و یا زمینه دست درازی به نقاط حساس را برای عوامل پنهان خود فراهم می آورند!

شناخت رخدادهایی که نقش نارنجک های دودزا و بمب های صوتی را دارند، چندان دشوار نیست. در این گونه موارد، دست کم دو فرمول قابل قبول برای تفکیک حاشیه ها از مسائل اصلی و تشخیص سره از ناسره وجود دارد.

الف- وزن کشی! با این توضیح که می توان موضوعی را که به عنوان مسئله اصلی مطرح شده است و با سر و صدا در آن می دمند، با مسائل حساس و نیازهای عمومی و حیاتی مردم به مقایسه نشست و میزان اهمیت (وزن) آن را با میزان اهمیت مسائل دیگر، ارزیابی کرد. به عنوان مثال؛ در اوج مسائل حساس و تعیین کننده ای که نظام و مردم با آن روبه رو هستند، تعطیلی برنامه فلان مجری ورزشی تا چه اندازه اهمیت دارد که بخشی از وقت گران بهای رییس جمهور محترم را به خود اختصاص بدهد؟! و یا…

ب- رسانه ها و کانون های تابلودار دشمن نیز می توانند در این ارزیابی، مورد استفاده قرار بگیرند. وقتی تمام رسانه ها و کانون های خبری و تحلیلی دشمنان شناخته شده مردم و نظام، با حاشیه سازان همصدا می شوند و از BBC و VOA گرفته تا منافقین و سلطنت طلب ها و… اصرار بر پوشش و جنجال درباره مسئله مورد اشاره را دارند، بی تردید می توان به حاشیه ای بودن ماجرا و این که به عنوان نارنجک دودزا از آن استفاده شده است، پی برد. البته این حالت به معنی آن نیست که تمامی ایجادکنندگان حاشیه، عوامل دشمن هستند ولی دست کم می توان نتیجه گرفت، برخی از آن ها بی آن که بخواهند، در میدان دشمن به بازی گرفته شده اند و برخی نیز پادوهای نشان شده دشمن هستند که شناسایی و برخورد با آن ها وظیفه تعریف شده مراکز امنیتی و قضایی است.