به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملت‌های والیبال ۲۰۲۶ عملکرد خوبی نداشت و در ۱۲ مسابقه، ۹ شکست را تجربه کرد و تنها مقابل آرژانتین، آلمان و کوبا به پیروزی رسید.

این عملکرد ضعیف با انتقادهای فراوانی از سوی هواداران و کارشناسان همراه شد و حتی شایعاتی درباره اخراج یا استعفای روبرتو پیاتزا نیز به گوش رسید.

اکثر هواداران والیبال ایران، دریافت اول و دفاع روی تور را مهم‌ترین نقاط ضعف تیم ملی می‌دانستند و معتقد بودند اگر ایران در این دو فاکتور عملکرد بهتری داشت، می‌توانست جایگاه بهتری در جدول لیگ ملت‌ها به دست بیاورد.

اما شاید ریشه اصلی مشکلات تیم ملی جای دیگری باشد. شاید مسئله نه دریافت باشد و نه دفاع، بلکه نبود یک تمام‌کننده واقعی در ترکیب ایران بیش از هر چیز به چشم آمد. در طول این مسابقات، هیچ‌یک از مهاجمان تیم ملی نتوانستند روندی باثبات و درخشان در حمله داشته باشند و بارها در لحظات حساس، حملات آنها با دفاع حریف متوقف شد.

این در حالی است که در اکثر تیم‌های بزرگ دنیا، همیشه یک بازیکن وجود دارد که پاسور در امتیازهای حساس با خیال راحت توپ را به او می‌سپارد و مطمئن است که آن حمله به امتیاز تبدیل خواهد شد. بازیکنی که در سخت‌ترین شرایط، گره بازی را باز کند و جریان مسابقه را تغییر دهد.

روبرتو پیاتزا چنین بازیکنی را پیش از این در تیم ملی والیبال هلند در اختیار داشت؛ نیمیر عبدالعزیز بارها با قدرت تمام‌کنندگی فوق‌العاده خود، توپ‌های دشوار را به امتیاز تبدیل می‌کرد و بار تیمش را به دوش می‌کشید. شاید امروز بزرگ‌ترین کمبود پیاتزا در تیم ملی والیبال ایران نیز همین باشد؛ نبود یک تمام‌کننده در کلاس جهانی که در لحظات سرنوشت‌ساز، کار را تمام کند.