به گزارش ورزش سه، نائورو، کوچک‌ترین کشور جزیره‌ای جهان، همزمان با برگزاری جام جهانی فوتبال در تب‌وتاب این رقابت‌ها بود، اما با پایان مسابقات، فوتبال بار دیگر به حاشیه رفت. این کشور واقع در اقیانوس آرام تاکنون هرگز تیم ملی بزرگسالان در مسابقات رسمی نداشته و تنها یک زمین فوتبال با سطحی از شن سخت در اختیار دارد.

با وجود علاقه مردم به تماشای لیگ برتر انگلیس و محبوبیت ستاره‌هایی مانند لیونل مسی و کریستیانو رونالدو میان کودکان، فوتبال در نائورو جایگاهی جدی ندارد و ورزش غالب این کشور «فوتبال استرالیایی» است؛ رشته‌ای شبیه راگبی که حدود ۳۰ درصد از مردم به آن می‌پردازند. با این حال، گروهی از داوطلبان به رهبری چارلی پامروی، بازیکن سابق آکادمی‌های فوتبال انگلیس، پروژه‌ای را برای توسعه فوتبال در این کشور آغاز کرده‌اند.

فدراسیون فوتبال نائورو پس از قهرمانی اسپانیا در جام جهانی، در پیامی آرزو کرد روزی این کشور نیز به چنین جایگاهی برسد. اگرچه این هدف در نگاه اول دور از دسترس به نظر می‌رسد، اما مسئولان فوتبال نائورو امیدوارند با ایجاد زیرساخت‌های اولیه، زمینه رشد این ورزش را فراهم کنند. این مأموریت در کشوری که بخش بزرگی از اراضی آن بر اثر استخراج بی‌رویه فسفات تخریب شده و چشم‌اندازش به سطح ماه تشبیه می‌شود، بسیار دشوار است.

نائورو پیش از این نیز تلاش‌هایی برای معرفی فوتبال انجام داده بود، اما این ورزش هرگز در آن ریشه نگرفت. نزدیک‌ترین تجربه بین‌المللی این کشور، برگزاری چند دیدار دوستانه برابر تیم‌هایی از مهاجران جزایر سلیمان و پناهندگان بوده است.

گذشته اقتصادی نائورو نقش مهمی در وضعیت امروز آن دارد. این کشور که تا سال ۱۹۶۸ تحت اداره استرالیا بود، ثروتش را از استخراج فسفات به دست آورد، اما با پایان ذخایر معدنی، بخش‌های وسیعی از سرزمینش غیرقابل سکونت شد. اکنون بیشتر جمعیت ۱۲ هزار نفری آن در نوار ساحلی زندگی می‌کنند. این جزیره تنها ۲۱ کیلومتر مربع مساحت دارد که علاوه بر کمبود زمین، با تهدید بالا آمدن سطح آب دریا نیز روبه‌رو است.

وابستگی شدید به واردات مواد غذایی فرآوری‌شده، نائورو را با یکی از بالاترین نرخ‌های چاقی و دیابت جهان مواجه کرده است. به همین دلیل، مسئولان پروژه توسعه فوتبال معتقدند هدف اصلی تنها موفقیت ورزشی نیست، بلکه ترویج سبک زندگی سالم و افزایش تحرک بدنی در میان کودکان و نوجوانان است.

یکی از نخستین اقدامات این طرح، تأمین توپ فوتبال برای همه کودکان چهار تا چهارده ساله جزیره است و حدود دو هزار کودک که قرار است با همکاری مدارس و کلیساها توپ‌های اهدایی را دریافت کنند. تجهیزات به دلیل محدودیت‌های حمل‌ونقل، در محموله‌های کوچک به نائورو ارسال می‌شود.

پیش‌تر نیز برنامه‌ای برای برگزاری نخستین مسابقه فوتبال این کشور با هدایت دیو کیتسون، مهاجم سابق لیگ برتر انگلیس، طراحی شده بود، اما مشکلات مالی مانع برگزاری آن شد. اکنون فدراسیون فوتبال نائورو به جای پروژه‌های مقطعی، برنامه‌ای بلندمدت را دنبال می‌کند.

کمبود زمین مناسب همچنان یکی از بزرگ‌ترین موانع است. داوطلبان امیدوارند با استفاده از زمین‌های شخصی و حتی ایجاد سالن‌های سرپوشیده، امکانات بیشتری برای فوتبال فراهم کنند. در حال حاضر تنها زمین فوتبال کشور سطحی از خاک و فسفات فشرده دارد و شرایط استانداردی برای مسابقه ندارد.

چارلی پامروی تأکید می‌کند هدف آنها تحمیل فوتبال به مردم نیست، بلکه ایجاد فرصتی برای شکل‌گیری جامعه‌ای سالم‌تر است. او امیدوار است طی پنج سال آینده نائورو صاحب یک تیم ملی بزرگسال متشکل از نسل جوان شود و در سال‌های بعد، فوتبال بتواند مسیر زندگی بسیاری از نوجوانان این کشور را تغییر دهد. با وجود محدودیت‌های مالی، مشکلات ارتباطی و حتی قطعی اینترنت بر اثر طوفان‌ها، داوطلبان همچنان به تحقق این رؤیا امیدوار هستند.