به نقل از اکوایران، یوسی یهوشوع، تحلیلگر نظامی، از اطلاعات جدیدی درباره حمله غیرمعمول به پایگاه هوایی ابوالظهور در حومه جنوبی ادلب سوریه در روز 19 اوت جاری پرده برداشت.

بنا به گزارش روسیاالیوم، این پایگاه از موقعیتی راهبردی برخوردار است. شبکه 12 رژیم صهیونیستی گزارش داد که تل آویو، آمریکا را در جریان تلاش های ترکیه برای استقرار سامانه های پدافند هوایی و نیروهای زمینی در این پایگاه قرار داده است؛ هرچند آنکارا وجود هرگونه نیروی ترکیه در پایگاه هدف قرارگرفته را رد کرده است.

منابعی اعلام کردند اطلاعاتی که به انجام این حمله هوایی منجر شد، طی هفته های اخیر جمع آوری شده و به ژنرال ایال زامیر، رییس ستاد ارتش اسراییل، رسیده بود. او این اطلاعات را در اختیار مقام های سیاسی قرار داد و آنان را برای موافقت با اجرای عملیات متقاعد کرد.

در مقابل، نهادهای امنیتی صهیونیستی خواستار کاهش تنش با ترکیه و پرهیز از گشودن جبهه ای جدید بودند. این نهادها همچنین از اظهارات بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر و یسراییل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی رضایت نداشتند و ترجیح می دادند این عملیات با کمترین میزان علنی شدن و بازتاب انجام شود.

در همین چارچوب، نخست وزیر رژیم صهیونیستی شب گذشته نشستی محرمانه و حساس درباره تهدید احتمالی از سوی آنکارا برگزار کرد. چرا که ترکیه امروز کشوری دشمن به شمار نمی رود، بلکه کشوری خاکستری است که ممکن است هر لحظه وارد رویارویی شود.

ارتش رژیم صهیونیستی طی هفته های گذشته درباره نزدیک شدن به خط قرمز در زمینه تقویت توان نظامی هشدار داده بود. امیر برعام، مدیرکل وزارت جنگ رژیم صهیونیستی نیز تأکید کرده است که ارتش برای افزایش توانمندی های خود بودجه کافی دریافت نمی کند.

آمادگی برای سناریوی رویارویی با ترکیه به ارتشی متفاوت نیاز دارد؛ به ویژه با توجه به قدرت دریایی گسترده ترکیه، نیروی هوایی این کشور و مسائل اطلاعاتی. این وضعیت، همچنین ضرورت توجه به تجربه ای را برجسته می کند که آمریکا پس از اتمام ذخایر موشکی اش در جریان رویارویی با ایران با آن مواجه شد؛ موضوعی که نتانیاهو را ملزم می کند در این زمینه هوشیار باشد.

بر اساس این گزارش، حمله به پایگاه ابوالظهور در چارچوب نقض حاکمیت سوریه از سوی رژیم صهیونیستی انجام شد؛ اقداماتی که حضور مورد گسترش دامنه تنش و هدف قراردادن تلاش ها برای تقویت محکومیت های منطقه ای و عمق خاک سوریه صورت می گیرد و موجی از محکومیت های منطقه ای و بین المللی را در پی داشته است.