به نقل از خبر آنلاین، روی آوردن به مصرف مکمل ها ممکن است این تصور را ایجاد کند که همه به مصرف ویتامین و مواد معدنی نیاز دارند، اما شواهد علمی چنین چیزی را تأیید نمی کند. برای بیشتر افراد سالم، مصرف روتین مکمل ها لزوماً از بیماری های قلبی، سرطان یا مرگ زودرس پیشگیری نمی کند و حتی مصرف بیش از حد بعضی از آن ها می تواند مضر باشد.

با این حال، اگر فرد واقعاً به مکمل نیاز داشته باشد، زمان مصرف در بعضی موارد می تواند بر جذب آن اثر بگذارد. نکته مهم این است که زمان مناسب معمولاً بیشتر به غذا، نوشیدنی یا داروهای دیگر مربوط می شود تا یک ساعت مشخص از روز.

آهن معمولاً در معده خالی بهتر جذب می شود، اما می تواند باعث تهوع، یبوست یا دل درد شود. قهوه و برخی وعده های غذایی نیز جذب آهن را کاهش می دهند. در یک مطالعه، مصرف قهوه همراه مکمل آهن، جذب آن را بیش از نصف کاهش داد.

ویتامین C می تواند جذب آهن را افزایش دهد، اما شواهد نشان نمی دهد که مصرف دوزهای خیلی بالا مزیت بیشتری داشته باشد. اگر مصرف آهن با معده خالی باعث ناراحتی گوارشی می شود، خوردن آن همراه غذا بهتر از حذف کردن دوز است.

ویتامین D محلول در چربی است و جذب آن همراه وعده ای که مقداری چربی دارد بهتر انجام می شود. اما شواهدی وجود ندارد که مثلاً صبح بهتر از شب باشد؛ مهم تر از ساعت مصرف، همراه بودن آن با غذاست.

در مورد ویتامین B12 نیز دلیل مصرف مهم تر از زمان آن است. برخی داروها مانند متفورمین یا داروهای کاهش اسید معده می توانند در طول زمان سطح B12 را پایین بیاورند و فقط فاصله دادن زمان مصرف معمولاً این مشکل را برطرف نمی کند.

در نهایت، متخصصان توصیه می کنند پیش از مصرف هر مکمل مشخص شود آیا واقعاً به آن نیاز دارید یا نه. سپس باید دوز مناسب، تداخل با داروها و دستور روی بسته یا نسخه رعایت شود. برای بسیاری از مکمل ها، منظم مصرف کردن مهم تر از پیدا کردن ساعت ایده آل است.