صبح نو: صدای تبادل آتش با دشمن هنوز در آسمان کشور خاموش نشده، اما برخی جریان‌های سیاسی، میدان جنگ را به صحنه آرایش انتخاباتی بدل کرده‌اند. اعتراف صریح به «ریشه انتخاباتی» داشتن انتقادات از قالیباف و تعیین تکلیف برای آینده سیاسی او در بحبوحه درگیری‌های نظامی، پرده از یک رفتار خطرناک برمی‌دارد: ترجیح آشکار منافع جناحی بر امنیت ملی.

در روزهایی که فرماندهان میدان از «وحدت کلمه» به عنوان محور پیروزی یاد می‌کنند، انتظار می‌رود همه جریان‌های سیاسی، اسلحه داخلی یعنی رقابت سیاسی را زمین‌گذاشته و پشت جبهه‌ای واحد بایستند. اما آنچه در روزهای اخیر از سوی برخی رسانه‌ها و گروه‌های سیاسی شاهدیم، نه تنها کمکی به انسجام ملی نمی‌کند، بلکه آتش اختلافات درونی را شعله‌ورتر ساخته است.

در شرایطی که هنوز تبادل آتش با دشمن ادامه دارد و جان مردم و امنیت کشور در گرو هوشیاری و یکپارچگی است، پرداختن به آرایش‌های انتخاباتی و تعیین تکلیف برای رقبای سیاسی، نه تنها نشان از بی‌اعتنایی به خون شهدا دارد، بلکه مصداق عینی «ترجیح منافع جناحی بر امر ملی» است.

تاریخ انقلاب نشان داده هرگاه اختلافات داخلی بر وحدت ملی غلبه کرده، دشمن از آن بهره‌برداری کرده است. امروز نیز دقیقاً همان سناریو در حال تکرار است؛ عده‌ای به جای تقویت جبهه مقاومت و تمرکز بر پدافند غیرعامل که بخشی از آن وظیفه رسانه‌ها و گروه‌های سیاسی است، در پی «پدافند سیاسی» از جایگاه خود و تخریب چهره‌های رقیب هستند. این رفتار، بازی در زمین دشمن است.

کشتی انقلاب در تلاطم امواج دشمن است. هر پارو که به سمت دیگری زده شود، نه تنها کشتی را پیش نمی‌برد، بلکه از ظرفیت و توانایی آن برای مقابله با دشمن می‌کاهد. جریان‌های باید به جای ایجاد کمپین‌های انتخاباتی در شرایط جنگی، به فکر «وحدت ملی» و «پشتیبانی از جبهه مقاومت» باشند. باقی ماجرا را به روزهای آرام‌تر موکول کنیم. امروز، روز «ما»ست، نه روز «من».