به نقل از ایرنا، روزهای آخر تابستان برای خیلی از پدر و مادرها، روزهای شمارش معکوس است. نه از این بابت که دلشان برای مدرسه رفتن بچه ها تنگ شده، بلکه بیشتر به خاطر این است که باید دوباره با غول صبح زود بیدار شدن بجنگند. بعد از سه ماه که برنامه خواب خانه کاملاً بهم ریخته، ناگهان می خواهیم در عرض یک شب همه چیز را اصلاح کنیم. اما بیایید صادق باشیم؛ این جنگ صبحگاهی هیچ برنده ای ندارد؛ فقط باعث می شود بچه ها با چشم های پف کرده و اعصاب خرد به مدرسه بروند.

واقعیت این است که بدن کودک مثل یک ماشین پیچیده است. شما نمی توانید ناگهان بنزین تعطیلات را خالی کنید و گازوییل مدرسه بریزید و انتظار داشته باشید بدون مشکل کار کند. سیستم عصبی بچه ها به تغییرات تدریجی نیاز دارد. اگر همین حالا از یکی دو هفته مانده به مهر شروع نکنید، روزهای اول مدرسه تبدیل به کابوس می شود. راهش این است: هر شب خواب را 15 تا 30 دقیقه جلو بکشید. این تغییرات کوچک، آنقدر نامحسوس هستند که بدن کودک حتی متوجه فشار ساعت زودتر نمی شود.

یکی از نکات کلیدی که خیلی از ما فراموش می کنیم، بحث شام است. دستگاه گوارش بچه ها نباید شب ها خیلی مشغول باشد. خوردن وعده های سنگین یا نوشیدنی های شیرین دقیقاً قبل از خواب، مثل این است که به موتور ماشین گاز اضافه بدهید. سعی کنید شام را سبک و زودتر از همیشه بدهید. وقتی معده درگیر هضم یک وعده سنگین نیست، کیفیت خواب عمیق تر می شود و صبح هم بیدار شدن خیلی راحت تر اتفاق می افتد.

محیط خواب را هم دست کم نگیرید. اتاق کودک باید پیام خواب بدهد. اگر اتاق شلوغ باشد یا صدای تلویزیون از پذیرایی تا اتاق بیاید، مغز کودک مدام در وضعیت آماده باش می ماند. اگر فضای مجزایی ندارید، با یک چراغ خواب کوچک و کم کردن نور خانه، فضای خانه را به سمت سکوت ببرید. وقتی خانه در آرامش فرو می رود، کودک ناخودآگاه می فهمد که زمان بازی تمام شده و باید برای فردا شارژ شود.

یک اشتباه رایج، شکستن روتین در پنجشنبه و جمعه هاست. خیلی ها فکر می کنند چون تعطیل است، باید بگذارند بچه تا ظهر بخوابد. اما این کار، تمام تلاش هفته شما را هدر می دهد. سعی کنید بیداری صبح جمعه را نهایتاً یک ساعت دیرتر از روزهای مدرسه تنظیم کنید. این طوری بدن کودک شنبه صبح دچار اختلال ساعت خواب نمی شود.

نور صبحگاهی هم یک جادوی طبیعی است. وقتی کودک صبح بیدار می شود، پرده ها را کنار بزنید و اجازه دهید نور طبیعی به اتاق بتابد. نور خورشید به مغز پیام می دهد که روز شروع شد . اگر کودک صبح ها بی حال است، یک صبحانه خوش رنگ و لعاب و پرانرژی (مثلاً نان و پنیر و گردو) می تواند موتور بدنش را روشن کند و او را برای مدرسه سرحال بیاورد.

بحث اضطراب مدرسه را هم جدی بگیرید. خیلی وقت ها کودک خوابش نمی برد چون ذهن اش درگیر ترس ها یا نگرانی های مدرسه است. شب ها قبل از خواب، دقایقی را برای گپ زدن اختصاص دهید. بپرسید فردا چه کاری داری که هیجان زده ت می کنه؟ یا نگرانی خاصی داری؟ . همین تخلیه روانی، ذهن را سبک می کند و کودک راحت تر به خواب می رود.

ایجاد یک آیین شبانه معجزه می کند. فرقی ندارد چه چیزی باشد؛ خواندن یک صفحه کتاب، گوش دادن به یک موسیقی خیلی آرام، یا حتی جمع کردن کیف مدرسه. این کارهای تکراری به مغز کودک سیگنال می دهند که الان زمان رفتن به رختخواب است . وقتی بدن کودک این روتین را یاد بگیرد، خودش به صورت اتوماتیک در آن ساعت خاص خوابش می گیرد.

در نهایت، یادتان باشد بچه ها آینه ی رفتار ما هستند. اگر شما خودتان تا ساعت 12 شب با موبایل در حال چرخ زدن در فضای مجازی هستید، نمی توانید از بچه انتظار داشته باشید که با کمال میل بخوابد. در این ایام، سعی کنید قانون خاموشی عمومی بگذارید. وقتی کل خانواده گوشی ها را کنار می گذارند و به رختخواب می روند، کودک احساس نمی کند که دارد تنبیه می شود.

اگر دیدید بچه ها مقاومت می کنند، صبور باشید. تغییر عادت خواب یک شبه اتفاق نمی افتد. ممکن است دو سه روز اول سخت باشد، اما تسلیم نشوید. بعد از حدود یک هفته، خواهید دید که کودک خودش سر ساعت مشخص پلک هایش سنگین می شود. این یک مهارت است که شما دارید به فرزندتان آموزش می دهید؛ مهارتی برای زندگی سالم تر.

این همان مهندسی کوچکی است که بزرگترین تغییر را در نتیجه گیری تحصیلی فرزندتان ایجاد می کند. دانش آموزی که خوب خوابیده، در کلاس درس بیدار است، یادگیری اش سریع تر است و در مقابل فشارهای درسی، کمتر پرخاشگری می کند. این ساده ترین و در عین حال قدرتمندترین هدیه ای است که می توانید به سلامتی او بدهید.