به نقل از همشهری آنلاین، اگر هنگام خوردن میوه متوجه یک لکه کپک زده شوید، آیا کافی است همان قسمت را جدا کنید و بقیه میوه را بخورید؟ پاسخ به نوع میوه، میزان رطوبت و بافت آن و همچنین اندازه قسمت کپک زده بستگی دارد.

در برخی میوه های سفت و کم رطوبت می توان قسمت کپک زده را با فاصله مناسب جدا کرد، اما در میوه های نرم و پرآب، توصیه می شود کل میوه دور ریخته شود؛ زیرا کپک ممکن است به بخش هایی از میوه نفوذ کرده باشد که با چشم دیده نمی شوند.

سلامت نیوز نوشت: اگر میوه بافت سفت و رطوبت کمی داشته باشد، مانند سیب یا برخی انواع گلابی سفت، در صورتی که لکه کپک زدگی کمتر از حدود 2.5 سانتی متر باشد، می توان قسمت کپک زده و اطراف آن را به طور کامل جدا کرد و باقی میوه را مصرف کرد.

با این حال، نباید چاقو را مستقیماً از میان قسمت کپک زده عبور داد. این کار می تواند باعث انتقال آلودگی به چاقو و سایر قسمت های میوه شود.

بنابراین بهتر است هنگام بریدن، فاصله مناسبی از قسمت کپک زده حفظ شود و پس از جدا کردن بخش آلوده، سایر قسمت های میوه نیز بررسی شوند.

در مورد میوه های نرم مانند هلو، انواع توت و پرتقال، بهتر است در صورت مشاهده کپک، کل میوه دور ریخته شود.

در میوه های نرم و پررطوبت، کپک می تواند آسان تر در بافت میوه گسترش پیدا کند و حتی اگر فقط بخش کوچکی از آن روی سطح دیده شود، احتمال وجود آلودگی در قسمت های عمیق تر وجود دارد.

اگر کپک در بیش از یک قسمت از میوه دیده شود نیز بهتر است میوه را مصرف نکنید.

در مورد میوه های کوچک مانند توت ها، اگر تنها یکی دو عدد کپک زده باشند، لزوماً نیازی نیست کل بسته دور ریخته شود. میوه های کپک زده را جدا کنید و هر میوه ای را که تماس مستقیم با آنها داشته نیز دور بریزید.

کپک ها نوعی قارچ میکروسکوپی هستند که روی مواد غذایی و گیاهان رشد می کنند. برخی از آنها با چشم دیده می شوند، اما بخش هایی از آنها ممکن است در داخل غذا وجود داشته باشد که قابل مشاهده نیست.

کپک ها هاگ هایی تولید می کنند که می توانند در محیط پخش شوند و به مواد غذایی اطراف نیز منتقل شوند. غذاهای پررطوبت، از جمله میوه های نرم، شرایط مناسبی برای رشد و گسترش کپک فراهم می کنند.

البته همه کپک ها خطرناک نیستند. برای مثال، در تولید برخی انواع پنیر، کپک به عنوان بخشی از فرایند تولید استفاده می شود. با این حال، بعضی از کپک ها می توانند باعث واکنش های آلرژیک یا مشکلات تنفسی شوند.

برخی کپک ها نیز ممکن است موادی سمی به نام مایکوتوکسین تولید کنند که در صورت مصرف می توانند باعث بیماری شوند. این ترکیبات بیشتر در برخی مواد غذایی مانند غلات، مغزها و ادویه ها مورد توجه هستند.

اگرچه نمی توان همیشه از کپک زدن میوه ها جلوگیری کرد، چند اقدام ساده می تواند احتمال آن را کاهش دهد.

هنگام خرید و پیش از نگهداری:

میوه ها را پیش از خرید از نظر وجود لکه های کپک بررسی کنید و قسمت ساقه را نیز فراموش نکنید.

بیشتر از میزان موردنیاز میوه نخرید تا مدت طولانی در خانه باقی نماند.

بیشتر میوه ها را برای افزایش ماندگاری در یخچال نگهداری کنید؛ حتی برخی میوه ها مانند هلو و گلابی که ممکن است معمولاً خارج از یخچال نگهداری شوند.

یخچال را به طور منظم، دست کم ماهی یک بار، تمیز کنید. کپک ها اگرچه معمولاً در دمای گرم تر رشد بهتری دارند، اما در دمای پایین یخچال نیز می توانند رشد کنند.

هنگام نگهداری:

میوه های خردشده را با پوشش مناسب بپوشانید و در یخچال قرار دهید.

پس از باز کردن کنسرو میوه، آن را داخل یک ظرف تمیز منتقل کرده و در یخچال نگهداری کنید.

اگر می دانید فرصت مصرف میوه را ندارید، آن را خرد و منجمد کنید.

پیش از مصرف:

میوه را درست قبل از خوردن با آب بشویید؛ حتی میوه هایی که پوست ضخیم یا غیرقابل خوردن دارند، مانند هندوانه.

شستن میوه با جوش شیرین یا سرکه نیز ممکن است انجام شود، اما این مواد می توانند روی طعم میوه تأثیر بگذارند.

همچنین بهتر است میوه را چند روز زودتر از زمان مصرف نشویید. رطوبتی که پس از شست وشو روی میوه باقی می ماند می تواند شرایط مناسبی برای رشد کپک ایجاد کند.

در نهایت، اگر درباره سالم بودن یک میوه کپک زده تردید دارید، به ویژه اگر میوه نرم و پرآب است، دور انداختن آن انتخاب ایمن تری است.