به گزارش ورزش سه، «باز هم دیوید». کوریره دلو اسپورت صبح دوشنبه با این تیتر به سراغ مهاجم ۲۶ ساله کانادایی رفته؛ بازیکنی که چند هفته پیش از یوونتوس جدا شد و حالا در اتلتیکو مادرید پشت سر هم گل می‌زند.

فصل گذشته برای دیوید در تورین کابوس بود. مهاجمی که تابستان ۲۰۲۵ پس از درخشش با لیل به یوونتوس رفت، در ۴۶ بازی در تمام رقابت‌ها فقط ۸ گل زد و ۵ پاس گل داد. مشکل فقط آمار نبود؛ او برای هماهنگ شدن با تیم جدید زمان زیادی نیاز داشت و نتوانست جایگاه خودش را در جمع بازیکنان پیدا کند.

تابستان که رسید، لوچیانو اسپالتی و مدیران یوونتوس راه خروج را به او نشان دادند. بعد هم چند مهاجم جدید از راه رسیدند؛ راندال کولو موانی، نیک وولتماده و جف اکتور. پیام دیگر کاملاً روشن بود: دیوید باید تیم جدید پیدا کند.

خوشبختی در یک انتقال قرضی

چند باشگاه برای جذب او وارد رقابت شدند؛ از لیون، مارسی و پاری اف‌سی در فرانسه گرفته تا تیم‌هایی از لیگ برتر انگلیس. اما مقصد نهایی جایی بود که کمتر کسی انتظارش را داشت.

دیوید اول سپتامبر با قراردادی قرضی راهی اتلتیکو مادرید شد. انتخاب آسانی هم نبود. او در مادرید خولیان آلوارز و الکساندر سورلوث را در خط حمله پیش روی خود می‌دید. آلوارز بعد از منتفی شدن انتقالش به بارسلونا باید دوباره دل هواداران اتلتیکو را به دست می‌آورد؛ همان هوادارانی که پیش‌تر درخواست جدایی او را شنیده بودند.

سورلوث تا آستانه جدایی پیش رفته بود و حتی یوونتوس به‌عنوان یکی از مقصدهای احتمالی او مطرح شد. اما مهاجم نروژی ماند و حالا ۴۱ روز است که به دلیل مصدومیت عضلانی دور از میادین است.

دیوید فرصت می‌خواست و این فرصت خیلی زود از راه رسید.

پنجم سپتامبر دیوید مقابل اتلتیک بیلبائو روی نیمکت نشست و وارد زمین نشد. چهار روز بعد، ۱۷ دقیقه مقابل لیورپول در لیگ قهرمانان بازی کرد. این در حالی بود که تا آن زمان در یوونتوس فقط ۵۷ دقیقه فرصت بازی پیدا کرده بود؛ آن هم در دیدار ۲۵ آگوست مقابل پارما.

سیزدهم سپتامبر، ۳۰ دقیقه مقابل رئال سوسیداد: اولین بازی در لالیگا و اولین گل. سه روز بعد، نخستین حضور در ترکیب اصلی برابر اوساسونا و باز هم گل؛ این بار همراه با یک پاس گل. اما اتفاق بزرگ‌تری در راه بود.

درخشش در شب دربی

دیوید برای اولین دربی مادریدی که به چشم می‌دید در ترکیب اصلی قرار گرفت. مقابل رئال مادرید، او همان مهاجمی بود که اتلتیکو انتظارش را داشت؛ پرتلاش، درگیر و همیشه در حال فشار آوردن به مدافعان.

دقیقه ۵۹ رسید و نوبت گلزنی شد. ارسال عالی جولیانو به دهانه دروازه رسید و دیوید با ضربه‌ای دقیق گل دوم اتلتیکو را زد. رئال در ادامه یکی از گل‌ها را جبران کرد، اما تیم دیگو سیمئونه در نهایت ۲ بر ۱ برنده شد.

چهار بازی با پیراهن اتلتیکو، سه گل و یک پاس گل.

برای مهاجمی که چند هفته قبل در تورین برای پیدا کردن جای خودش در تیم مشکل داشت، شروع بدی نیست.

اسپانیا خیلی زود عاشق «آیس‌من» شد

رسانه‌های اسپانیایی بعد از درخشش دیوید در دربی مادرید، به استقبال او رفتند.

آ اس نوشت گل او پاداش تلاش فراوانش بود و مهاجم کانادایی در خط حمله مأموریت داشت مدافعان میانی رئال را درگیر کند و برای هم‌تیمی‌هایش فضا بسازد. دیوید برای توپ‌های زیادی جنگید، حتی دور از محوطه جریمه، و در پرسینگ هم لحظه‌ای عقب ننشست.

ال‌دس‌مارکه به او نمره ۹ داد. این رسانه از تمرکز بالای دیوید در شروع مسابقه، حرکات بدون توپ و توپ‌گیری‌هایش در بخش دفاعی تمجید کرد و نوشت او در بیشتر حملات اتلتیکو نقش داشت و در نیمه دوم با گلی که زد مزد تلاش‌هایش را گرفت.

موندودپورتیوو هم از ورود قدرتمند مهاجم کانادایی به اتلتیکو نوشت: سه بازی و سه گل در لالیگا.

اسپورت انتقال دیوید را یک تصمیم موفق توصیف کرده و او را رقیبی جدی برای خولیان آلوارز و دیگر مهاجمان اتلتیکو دانسته است.

رقابتی که حالا در خط حمله اتلتیکو شکل گرفته، فقط به نیمکت‌نشینی یک نفر ختم نمی‌شود. رسانه‌های اسپانیایی معتقدند دیوید و آلوارز حتی می‌توانند در سیستم ۴-۴-۲ سیمئونه کنار هم بازی کنند. آلوارز مهاجمی متحرک‌تر و تیمی‌تر توصیف شده و دیوید بیشتر یک تمام‌کننده است؛ تفاوتی که می‌تواند به جای ایجاد مشکل، گزینه‌های بیشتری در اختیار سیمئونه بگذارد.