به نقل از اطلاعات آنلاین، این اقدام پس از خسارات شدید ناوگان MQ-9 ریپر انجام شده، به طوری که نزدیک به 60 فروند ریپر با آتش نیروهای ایرانی و ائتلاف انصارالله یمن، در زمین سرنگون یا منهدم شده اند که اکثریت قریب به اتفاق آنها از فوریه 2026 به این سو رخ داده و نیروی هوایی ایالات متحده را قادر به ادامه عملیات نکرده است. مقیاس خسارات، دسترسی به هواپیماهای بدون سرنشین کم هزینه تر را به طور فزاینده ای مهم کرده و وضعیت پریدیتور به عنوان یک هواپیمای از رده خارج، آن را تا حد زیادی قابل استفاده می کند.

ایران بارها ادعا کرده است که هواپیماهای MQ-1 آمریکایی در طول درگیری نابود شده اند. در 21 سپتامبر، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اعلام کرد با استفاده از یک سامانه دفاع هوایی جدید، یک پهپاد آمریکایی MQ-1 را بر فراز تنگه هرمز رهگیری کرده است. MQ-9 بسیار بزرگ تر و گران تر از پهپاد اصلی پریدیتور است، در حالی که حسگرها و تجهیزات ارتباطی پیشرفته آن، هر از دست دادن پهپاد را به طور ویژه مهم می کند. با این حال، هنوز مشخص نیست که چه تعداد پهپاد در نبرد از دست رفته، زیرا برخی از پهپادهای MQ-1 که گزارش نابودی آنها منتشر شده، به نظر می رسد MQ-1C گری ایگلز جدید و بسیار ارزشمندتر بوده اند تا MQ-1 پریدیتورهای قدیمی.

احیای پهپاد پریدیتور نشان دهنده تغییر اقتصاد جنگ های بدون سرنشین است. MQ-1 اصلی بر اساس نظارت مداوم نسبتاً ساده و ارزان طراحی شده بود. بعداً به اولین هواپیمای بدون سرنشین مسلح بزرگ ایالات متحده تبدیل شد که علاوه بر حسگرهای الکترواپتیکی و مادون قرمز، موشک های AGM-114 هلفایر را نیز حمل می کرد. MQ-9 ریپر متعاقباً برای ارائه سرعت، بار مفید و ظرفیت حسگر بسیار بیشتر توسعه داده شد. بدنه بزرگ تر آن همچنین به آن اجازه می داد طیفی وسیع تر از سلاح ها و تجهیزات را حمل کند. با وجود قابلیت های برتر، هزینه بسیار بیشتر ریپر، هنگام استقرار در عملیات های با شدت بالا، به یک مسئولیت تبدیل می شود.

در نتیجه، حیات دوباره غیرمنتظره پریدیتور، ویژگی وسیع تری از درگیری فعلی را برجسته می کند: ارزش کمیت در کنار پیچیدگی. یک هواپیمای بدون سرنشین قدیمی نمی تواند قابلیت های یک MQ-9 را تکرار کند، اما یک پلتفرم نسبتاً ارزان همچنان می تواند نظارت مفیدی ارائه دهد یا به عنوان یک دارایی آزمایشی و آموزشی بدون مصرف منابع مشابه نسل جدید سامانه های بدون سرنشین آمریکایی عمل کند. در حالی که پهپادهای ریپر بخش حیاتی از مجموعه شناسایی-ضربه ای نیروی هوایی ایالات متحده را تشکیل داده و برای جمع آوری اطلاعات و در برخی موارد برای عملیات ضربتی به فضای هوایی مورد مناقشه پرواز کرده اند، تکیه بر پریدیتور برای چنین مأموریت هایی می تواند به حفظ ناوگان بسیار ارزشمندتر ریپر کمک کند.