به گزارش "ورزش سه"، احسان حاج‌صفی در شبی که ایران با نتیجه سه بر یک مقابل ازبکستان شکست خورد، برای صد و چهل‌ونهمین بار پیراهن تیم ملی را پوشید و در تعداد بازی‌های ملی به جواد نکونام رسید. حدنصابی ویژه برای بازیکنی که سال‌های طولانی در فوتبال ملی حضور داشته، اما ثبت آن با نتیجه‌ای تلخ و اشتباهی همراه شد که خیلی زود ایران را از حریف عقب انداخت.

در دقیقه دهم، پاس اشتباه حاج‌صفی فرصت را در اختیار الدور شومورودوف قرار داد تا دروازه علیرضا بیرانوند را باز کند. این صحنه طبعاً در ارزیابی عملکرد کاپیتان ایران مورد توجه قرار می‌گیرد، اما نه می‌توان شکست تیم ملی را به یک اشتباه محدود کرد و نه درباره کارنامه و توانایی‌های بازیکنی با این سابقه، تنها بر اساس یک مسابقه حکم داد.

پرسش مهم‌تر درباره حاج‌صفی، به مسیری برمی‌گردد که او را از فهرست تیم ملی دور کرد و سپس دوباره به این فهرست بازگرداند. او زمانی کنار گذاشته شد که در حدود ۳۳، ۳۴ سالگی، تجربه قهرمانی با آاک را پشت سر گذاشته بود و در فوتبال یونان بازی می‌کرد. همان مقطع نیز این سؤال وجود داشت که چه ارزیابی فنی‌ای به پایان حضور او در جمع ملی‌پوشان منجر شده است.

اگر آن تصمیم با هدف جوان‌تر کردن تیم ملی گرفته شده بود، بازگشت حاج‌صفی در آستانه جام جهانی به توضیح نیاز داشت. اگر هم ملاک، کیفیت فنی و آمادگی بازیکن بود، باید روشن می‌شد چه تغییری در وضعیت او یا نیازهای تیم ملی رخ داده که کادر فنی دوباره به سراغش رفته است. استفاده از تجربه برای حضور در جام جهانی می‌تواند بخشی از پاسخ باشد، اما ادامه دعوت از او پس از آن مقطع، بحث را از یک تصمیم مقطعی فراتر می‌برد.

این ابهام، لزوماً متوجه خود حاج‌صفی نیست. بازیکنی که دعوت می‌شود، طبیعی است برای پوشیدن پیراهن تیم ملی و کمک به آن آماده باشد. مسئولیت توضیح درباره کنار گذاشتن، بازگرداندن و ادامه استفاده از یک بازیکناست؛ همان‌طور که سن بالاتر به‌تنهایی دلیل کافی برای حذف نیست، تجربه بیشتر نیز نمی‌تواند تنها معیار دعوت باشد.

نمایش حاج‌صفی مقابل ازبکستان را باید از نظر فنی نقد کرد، اما سؤال اساسی همچنان پابرجاست: چه معیار مشخصی باعث شد او در روزهای حضورش در آاک جایی در تیم ملی نداشته باشد و چند سال بعد دوباره به ترکیب برگردد؟ پاسخ روشن به این پرسش، هم به درک بهتر مسیر تیم ملی کمک می‌کند و هم زمینه قضاوت منصفانه‌تری درباره بازیکنی را فراهم می‌آورد که تصمیم‌گیرنده این رفت‌وبرگشت نبوده است.