به گزارش ورزش سه، پنجعلی که فوتبالی‌ها او را به عنوان را با لقب محمد پنجی می‌شناختند، کاپیتان مقتدر تیم ملی در قلب دفاعی در دهه ۱۳۶۰ است که خداحافظی او در اوج پختگی و در بازی ایران و الجزایر، بعدها مسبب اتفاقات بدی برای تیم ملی ایران و حتی از دست دادن فرصت صعود زودهنگام به جام جهانی ۱۹۹۴ شد. رقابتی که حضور پنجعلی به عنوان رهبر خط دفاعی می‌توانست سرنوشت آن را عوض کند.

محمد پنجعلی که مدتی درگیر بیماری سرطان بود، سلامتی خود را بازیافته و ظاهراً شرایط مناسبی پیدا کرده است؛ اتفاقی که باعث خوشحالی اهالی فوتبال خواهد بود. پنجعلی به جز اینکه بازیکن شاخص پرسپولیس بوده، به عنوان سرمربی مشترک و مدیر تیم نیز در جمع پرسپولیسی‌ها فعالیت کرده و مدتی نیز مدیر آکادمی سرخ‌ها بوده است.

دیروز همچنین تصویری جالب از این بازیکن سابق پرسپولیس که در تیم‌های منتخب استانی برای تهران به میدان می‌رفت، به دست ما رسید که در صحنه‌ای در حال تقلا برای مقابله با سیروس قایقران ستاره تیم منتخب گیلان و دیگر کاپیتان تیم ملی در آن دهه، دیده می‌شد. سیروس به تناوب در هر زمانی که پنجعلی در تیم ملی حضور نداشت، بازوبند کاپیتانی را به بازو می‌بست و جانشین خوب و شایسته‌ای برای پنجعلی محسوب می‌شد‌. البته او سال‌هاست که از دنیا رفته اما خاطراتش همچنان برای دوستدارانش، به خصوص در شهر انزلی، زنده است و گاه و بیگاه از او یادی می‌شود‌ بازیکنی که بزرگترین اسطوره فوتبالی شهر انزلی محسوب می‌شود.

این تصویر، رقابت بین دو ستاره تکنیکی و باتجربه و دو کاپیتان تیم ملی را نشان می‌دهد. دو بازیکنی که رفاقتی عمیق نیز با یکدیگر داشتند، مثل همه بچه‌های دهه ۶۰ که هنوز با دیدن یکدیگر برای هم غش و ضعف می‌کنند.