به گزارش «ورزش سه»، با گذشت یک هفته از آغاز بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا و رسیدن این رقابت‌ها به نیمه راه، خبرگزاری اسوشیتدپرس در گزارشی تند و تحلیلی به بررسی وضعیت فنی و اجرایی این تورنمنت پرداخت. اسوشیتدپرس با انتخابی تیتر جنجالی «آیا بازی‌های آسیایی باید به مسابقات قهرمانی کشوری چین تغییر نام دهد؟»، به سلطه ورزشکاران چینی در قاره آسیا پرداخته و آن را فصل جدیدی از برتری ۴۰ ساله این کشور در رقابت‌های آسیایی دانسته است.
‏
بر اساس آمارهای ثبت‌شده تا پایان رقابت‌های روز شنبه کاروان ورزشی چین با کسب ۱۰۷ مدال طلا و مجموع ۱۷۶ مدال، در فاصله‌ای دست‌نیافتنی نسبت به رقبا در صدر جدول قرار گرفته است. ژاپنِ میزبان با وجود بهره‌مندی از امتیاز میزبانی، تنها با ۳۱ مدال طلا و مجموع ۱۲۹ مدال در جایگاه دوم قرار دارد.

این دوره از مسابقات با حضور بیش از ۱۱ هزار ورزشکار برگزار می‌شود که حتی از تورنمنت المپیک ۲۰۲۴ پاریس (با حدود ۱۰,۷۰۰ ورزشکار) نیز پرجمعیت‌تر است. اما این گستردگی عددی نتوانسته شکاف عمیق میان کشورهای صاحب‌نام و تیم‌های ضعیف‌تر را پر کند. در انتهای جدول مدال‌ها، کشورهایی مانند بنگلادش، برونئی، مغولستان و سوریه تنها به کسب یک مدال برنز بسنده کرده‌اند و ۶ کشور نیز هنوز هیچ مدالی به دست نیاورده‌اند.

طوفان چینی‌ها در استخر ناگویا؛ ظهور پدیده‌های نسل جدید

مسابقات ۶ روزه شنا در هفته نخست، ویترین اصلی درخشش کاروان چین بود. از مجموع ۳۶ مدال طلای توزیع‌شده در استخر رقابت‌ها، ۳۰ طلا به شناگران چینی رسید. در این میان، ژانگ ژانشو با نمایشی خیره‌کننده و کسب ۷ مدال طلا (در مواد ۲۰۰، ۴۰۰، ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر آزاد به همراه سه ماده امدادی) ستاره بی‌چون‌وچرای تورنمنت بود.
همچنین یو زیدی، پدیده ۱۳ ساله چینی‌ها، با فتح ۳ مدال طلا در مواد ۲۰۰ متر پروانه، ۲۰۰ متر مختلط و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی، توجه رسانه‌های جهان را به خود جلب کرد. کارشناسان این دو شناگر را مدعیان اصلی کسب مدال طلا در مسابقات جهانی بوداپست و المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس می‌دانند. تنها نقطه قابل قبول برای کشور میزبان در استخر، شکستن رکورد جهان توسط ماکوتو اوهاشی در ماده ۲۰۰ متر قورباغه مردان بود.

بحران اسکان و آبروریزی بی‌سابقه‌ در میزبانی ژاپن

اما در بخش اجرایی، کمیته سازمان‌دهی مسابقات و شورای المپیک آسیا با ناگواری‌های بی‌سابقه‌ای روبرو شده‌اند. ژاپنی‌ها برای کاهش هزینه‌های ساخت‌وساز، از احداث دهکده اختصاصی ورزشکاران خودداری کردند و در عوض، ورزشکاران و مسئولان را در کشتی‌های کروز، هتل‌های شهری و کانکس‌های پیش‌ساخته اسکان دادند.
این تصمیم موجب بروز مشکلات عجیب و اعتراضات گسترده شد؛ از تخت‌های بسیار کوتاه و سقف‌های دارای نشتی گرفته تا آشفتگی شدید در تقسیم اتاق‌ها. حتی در اتفاقی نادر و غیرقابل باور، گزارش‌هایی از اسکان هم‌زمان ورزشکاران زن و مرد در یک اتاق مشترک به ثبت رسید! علاوه بر این، فاصله زیاد برخی سالن‌ها از مرکز شهر ناگویا، به دلیل مشکلات حمل‌ونقل، باعث خالی ماندن سکوهای تماشاگران شد.

عذرخواهی رسمی مسئولان و فاجعه پخش سرود ملی کره شمالی به جای کره جنوبی! 

شدت انتقادات در نهایت مسئولان برگزاری را به واکنش واداشت. ساتوشی موراته، دبیرکل کمیته برگزاری مسابقات، در نشست خبری روز شنبه رسماً عذرخواهی کرد و گفت: «بابت اشتباهات و نارسایی‌های رخ‌داده در بخش اسکان و حمل‌ونقل، صمیمانه و صادقانه عذرخواهی می‌کنم.» این حواشی به همین‌جا ختم نشد؛ در جریان مسابقه هاکی مردان میان کره جنوبی و بنگلادش، اشتباه فاحش کادر اجرایی در پخش سرود ملی کره شمالی به جای کره جنوبی، افتضاح دیپلماتیک و رسانه‌ای دیگری را برای برگزارکنندگان به بار آورد.
‏
میراث المپیک توکیو و بی‌رغبتی اسپانسرها

ریشه این مشکلات به چالش‌های مالی ژاپن بازمی‌گردد. ژاپن در سال ۲۰۱۶ حق میزبانی این دوره را کسب کرد، اما پس از هزینه‌های سرسام‌آور المپیک توکیو (که بودجه اولیه ۱۳ میلیارد دلاری آن در نهایت به بیش از دو برابر افزایش یافت)، تمایل دولت و بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری سنگین در بازی‌های آسیایی از بین رفت. همین امر موجب استقبال بسیار سرد اسپانسرها و ارائه میزبانی پر از نقد و شتاب‌زده در ناگویا شده است.