‫به گزارش ورزش سه، رونالدو امروز در جریان تمرینات پرتغال زمین چمن را ترک کرد و به هتل رفت تا تنش در تیم ملی کشورش به اوج برسد. اما او ساعتی بعد با انتشار یک پیام ویژه در فضای مجازی سعی در آرام کردن اوضاع داشت.

‫ پس از یک روز استراحت شیرین به دلیل پیروزی مقابل نروژ، شاگردان ژرژ ژسوس برای آماده‌سازی نبرد دور سوم لیگ ملت‌های اروپا برابر دانمارک به تمرینات برگشتند. ملی‌پوشان پرتغال کار خود را در زمینی که سوئد در اختیارشان گذاشته بود آغاز کردند، هیچ اثری از کریستیانو رونالدو در زمین چمن دیده نشد. حتما حدس می‌زنید که انتشار این خبر چه طوفان رسانه‌ای در پرتغال و در رسانه‌های دنیا ایجاد کرد.

‫روزنامه پرتغالی آبولا اولین رسانه‌ای بود که گزارش داد کاپیتان پرتغال در کنار سایر هم‌تیمی‌هایش تمرین نکرده است. پیش از آغاز تمرین او در حال نوشیدن قهوه دیده شد، اما سی آر سون برای شروع کار گروهی پا به زمین چمن نگذاشت. البته ژوائو فلیکس که در دو دیدار قبلی دو گل به ثمر رسانده بود و همچنین فرانسیسکو کونسیسائو هم در زمین حاضر نبودند؛ کونسیسائو صبح امروز تحت آزمایش‌های پزشکی قرار گرفت تا مشخص بشود که آیا مجبور به ترک اردو است یا نه.

‫ماجرای کریستیانو زمانی پیچیده‌تر و داغ‌تر شد که مشخص شد او دقیقاً در زمان برگزاری تمرین تیمی، زمین را به مقصد هتل ترک کرده و در سالن بدنسازی هتل محل اقامت تیم به تنهایی مشغول تمرین شده است. تا این لحظه اطلاعات بیشتری درباره پشت پرده این رفتار غیرمنتظره به بیرون درز نکرده است.

‫با بالا گرفتن شایعات در رسانه‌ها، کریستیانو عصر امروز تلاش کرد از التهاب فضای موجود کم کند. او با انتشار تصویری از خودش با گرمکن تیم ملی پرتغال در شبکه اجتماعی ایکس پیامی ویژه فرستاد و متنش را با دو نماد قلب و پرچم کشور پرتغال تزیین کرد تا به نوعی به حواشی پایان بدهد.

‫این اتفاقات پس از شبی رخ می‌دهد که رونالدو با وجود آمادگی کامل بدنی، حتی یک دقیقه هم مقابل نروژ فرصت بازی پیدا نکرد؛ تصمیمی که از سال ۲۰۰۸ تا کنون، یعنی دقیقاً ۶۶۷۸ روز حضور دائمی کریستیانو در مسابقات پرتغال سابقه نداشته است.

‫ژرژ ژسوس یکشنبه‌شب در توجیه نیمکت‌نشینی ستاره تیمش گفته بود: «من با او هماهنگ کرده بودم که در نیم ساعت پایانی وارد زمین بشود، اما روند مسابقه طوری پیش رفت که نیازی به این تعویض نبود. گونسالو راموس عالی بازی می‌کرد، یک گل زده بود و یک گلش هم مردود شد؛ احساس کردم زمان مناسبی برای بیرون کشیدن او نبود.»