به گزارش “ورزش سه” گاهی تاریخ فوتبال را می‌توان در یک تیتر روزنامه خلاصه کرد. تیتری که سال‌ها بعد، با مرور دوباره آن روزها، معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. «کریم، شوالیه‌ای که ایران را به پاریس می‌برد». عبارتی که اخبار ورزش در دوازدهم مهرماه ۱۳۷۶ برای کریم باقری انتخاب کرد.

ماجرا از روزهایی شروع شد که تیم ملی ایران برای رسیدن به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، مسیری دشوار را پشت سر می‌گذاشت. در این راه، اتفاقات مختلفی رخ داد و یکی از مهم‌ترین آنها به وضعیت کریم باقری مربوط می‌شد. بازیکنی که پس از اخراج در دیدار مقابل قطر، بازی رفت با استرالیا را از دست داد و هم‌چنین برای حضور در بازی برگشت هم محرومیت داشت.

با این حال، تلاش‌های مرحوم داریوش مصطفوی، رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران، برای کاهش محرومیت او نتیجه داد. ملاقات مصطفوی با ژائو هاو‌لانژ، رئیس وقت فیفا و رایزنی‌های مصطفوی در نهایت باعث‌ شد باقری در ملبورن برای ایران بازی کند.

هشتم آذرماه ۱۳۷۶، تیم ملی ایران در ورزشگاه کریکت مقابل استرالیا قرار گرفت. دیداری که تکلیف آخرین سهمیه جام جهانی ۱۹۹۸ را مشخص می‌کرد. بازی رفت در تهران با تساوی یک بر یک تمام شده بود و حالا ایران باید در خانه حریف از آخرین فرصت خود استفاده می‌کردند.

اوضاع در نیمه دوم به تیرگی برای ایران پیش رفت. استرالیا با گل‌های هری کیول و اورلیو ویدمار، دو بر صفر پیش افتاد و رویای صعود ایران در آستانه فروپاشی قرار گرفت. در آن لحظات، کمتر کسی تصور می‌کرد ورق مسابقه به شکلی تاریخی برگردد.

دقیقه ۷۱ از راه رسید و کریم باقری، همان بازیکنی که حضورش در این مسابقه زمانی در هاله‌ای از ابهام قرار داشت، دروازه استرالیا را باز کرد. چهار دقیقه بعد، نوبت خداداد عزیزی بود. علی دایی با ضربه سر باقری صاحب موقعیت شد و در ادامه عزیزی را صاحب موقعیت کرد و مهاجم سرعتی ایران با فراری تماشایی و ضربه‌ای دقیق، گل دوم را به ثمر رساند.

تساوی دو بر دو در ملبورن، با توجه به تساوی یک بر یک بازی رفت، مجموع دو مسابقه را به تساوی سه بر سه رساند. اما ایران به لطف قانون گل زده در خانه حریف، جواز حضور در جام جهانی فرانسه را به دست آورد.

سال‌ها بعد، وقتی به تیتر آن روزنامه نگاه می‌کنیم، عبارت «شوالیه‌ای که ایران را به پاریس می‌برد» رنگ‌وبوی دیگری پیدا می‌کند. آن تیتر، فارغ از اینکه در چه شرایطی نوشته شده بود، با تصویری ماندگار از کریم باقری در تاریخ فوتبال ایران پیوند خورده است. بازیکنی که در یکی از حساس‌ترین شب‌های تاریخ تیم ملی، هم گل زد و هم روی گل دوم‌ تاثیر گذاشت تا همان شوالیه‌ای باشد که ایران را به پاریس می‌برد.