حمید رضا اسکندری- امروز، 31 اکتبر، در بسیاری از کشورهای جهان جشن هالووین برگزار می شود جشنی با لباس های عجیب، چهره های گریم شده، کدوهای چراغانی و فضایی متفاوت که برای بسیاری از مردم، به ویژه کودکان و نوجوانان، سرگرم کننده و جذاب است.

قرار نیست زیبایی های این جشن را انکار کنیم. آشنایی با فرهنگ های دیگر، بخشی از زندگی در دنیای امروز است و شناخت سنت های ملت های مختلف می تواند تجربه ای جالب و آموزنده باشد.

اما آیا آشنایی با یک فرهنگ، الزاماً به معنای پذیرفتن و برگزاری تمام مناسبت های آن است؟ایران سرزمینی با پیشینه فرهنگی غنی و آیین های فراوان است .از نوروز و شب یلدا گرفته تا جشن های کهن ایرانی مانند مهرگان و سده. هرکدام از این مناسبت ها بخشی از حافظه تاریخی، هویت جمعی و تجربه زیستی مردم این سرزمین را در خود دارند.

بااین حال، گاهی مناسبت های وارداتی، به کمک تبلیغات و فضای مجازی، بیشتر از آیین های خودمان دیده می شوند .

البته علاقه به هالووین یا هر جشن دیگری به خودی خود به معنای بی توجهی به فرهنگ ایرانی نیست. مسئله، زمانی قابل تأمل می شود که بدون شناخت ریشه ها و ارزش های یک مناسبت، صرفاً به دلیل جذابیت ظاهری یا فراگیری آن در فضای مجازی، به استقبالش برویم اما برای شناخت و زنده نگه داشتن سنت های خودمان وقت و توجه کمتری بگذاریم.

ما می توانیم با فرهنگ های دیگر آشنا باشیم، از زیبایی هایشان لذت ببریم و درعین حال، انتخاب کنیم که کدام سنت ها با هویت، باورها و سبک زندگی ما تناسب بیشتری دارند.قرار نیست هر آنچه در جهان محبوب است، به ضرورتی برای زندگی ما تبدیل شود. همان طور که برگزار نکردن هالووین به معنای مخالفت با دیگر فرهنگ ها نیست، برگزاری آن نیز نباید سنجشی برای روشنفکری یا به روز بودن افراد باشد.

شاید بهتر باشد به جای آنکه صرفاً درباره برگزاری یا برگزار نکردن جشن های دیگران بحث کنیم، از خودمان بپرسیم چقدر با آیین های سرزمین خودمان آشنا هستیم؟ چقدر برای انتقال آن ها به نسل جوان تلاش می کنیم؟ و آیا به فرزندانمان فرصت داده ایم که ریشه های فرهنگی خود را بشناسند و درباره آن ها آگاهانه تصمیم بگیرند؟حفظ فرهنگ با اجبار و ممنوعیت به دست نمی آید با شناخت، آموزش، مشارکت خانواده ها و سازمان ها و فراهم کردن فرصت های جذاب برای تجربه آیین های بومی شکل می گیرد.