پژوهشگران درون غاری در دامنه یک تپه در نیوزیلند، یک کپسول زمانی بوم شناختی یک میلیون ساله را کشف کرده اند که تصویری نادر از دنیایی گمشده را بسیار پیش از ظهور انسان خردمند ارائه می دهد. این کشفیات از غار پوسته تخم مرغی موآ به دست آمده که نزدیک وایتومو در جزیره شمالی نیوزیلند قرار دارد. این منطقه به غارهای شگفت انگیزش شهرت دارد، از جمله غارهای شب تاب که با هزاران لارو زیست تاب روشن می شوند.

نخستین فسیل ها در دهه 1960 جمع آوری شدند، زمانی که این غار کشف شد، اما دیرین شناسان به تازگی به این محل بازگشته اند و دریافته اند که پیش تر تنها خراشی سطحی بر این گنجینه ماقبل تاریخی زده بودند.

این تیم در اعماق غار، فسیل های 12 گونه پرنده باستانی و چهار گونه قورباغه را بیرون آورد. یکی از مهم ترین یافته ها، گونه ای جدید از طوطی به نام Strigops insulaborealis است که خویشاوندی باستانیِ کاکاپو به شمار می رود. این پرنده که به شکل باشکوهی سبز است به بی پروازی و زندگی روی زمین شناخته می شود، اما پژوهشگران حدس می زنند خویشاوند ماقبل تاریخی آن شاید توان پرواز داشته، زیرا به نظر می رسد پاهایش بسیار ضعیف تر از نمونه امروزی بوده است.

یکی از فسیل ها، خویشاوند باستانی این موجود دوست داشتنی، کاکاپو، بود.

آن ها همچنین بقایای نیای منقرض شده تاکاهه امروزی (یکی دیگر از پرندگان نمادین نیوزیلند) و نیز گونه ای منقرض شده از کبوتر را یافتند که خویشاوند نزدیک کبوترهای برنزوینگ (بال برنزه) استرالیاست.

تاکاهه

کبوتر برنزوینگ (بال برنزه) استرالیا

قدمت این فسیل ها با استفاده از لایه های خاکستر آتشفشانیِ حفظ شده در لایه های زمین شناختی غار روشن شد. این بقایا میان دو لایه متمایز خاکستر ناشی از فوران های مربوط به 1٫55 میلیون و 1 میلیون سال پیش کشف شدند و تأیید می کنند این جانوران در همان بازه زمانی کمابیش کوتاه زیسته اند.

به عنوان کهن ترین محوطه ی غاریِ شناخته شده در جزیره شمالی، این مکان نخستین مجموعه ی مهره داران دوره پلیستوسین پیشین را در خود دارد که تاکنون از یک غار در نیوزیلند ثبت شده و به این ترتیب، خلأ بزرگی در تاریخ طبیعی این منطقه پُر می شود.

دکتر پل اسکوفیلد از موزه کانتربری و از نویسندگان مطالعه گفته: این یک فصل گمشده در تاریخ باستانی نیوزیلند نیست، بلکه یک جلد گمشده است.

تنوع چشمگیر جانداران منقرض شده ای که در این غار یافت شده اند، گواه نرخ تکان دهنده ای از نابودی در طول یک میلیون سال گذشته است. با مقایسه این غار با دیگر محوطه ها، پژوهشگران نتیجه گرفته اند نزدیک به 33 تا 50 درصد گونه ها در فاصله یک میلیون سال پیش از ورود انسان ها به نیوزیلند منقرض شده اند؛ شاید در نتیجه فوران های آتشفشانی فاجعه بار و دگرگونی های سریع اقلیمی ناشی از چرخه های شدیدتر یخبندان و میان یخبندان.

همه این ها نشان می دهند دگرگونی های شدید برای حیات وحش نیوزیلند پدیده ی تازه ای نیست. بسیار پیش از آنکه انسان ها پا به این جزایر بگذارند، بوم سازگان ها بارها از هم پاشیده و دوباره شکل گرفته اند و شاید همین هم یکی از دلایلی باشد که جانوران این سرزمین تا این اندازه عجیب هستند.

ترِور وُرثی، دانشیار دانشگاه فلیندِرز و نویسنده اصلی مطالعه، توضیح می دهد: برای دهه ها، انقراض پرندگان نیوزیلند بیشتر از دریچه ورود انسان ها در 750 سال پیش بررسی می شد. این مطالعه نشان می دهد نیروهای طبیعی مانند اَبَرآتشفشان ها و دگرگونی های شدید اقلیمی، بیش از یک میلیون سال پیش هم در حال دگرگون کردن هویت ویژه ی حیات وحش ما بوده اند.