ادب و احترام در یک جامعه تنها به رفتار فردی محدود نمی شود؛ بلکه بازتابی از ارزش های فرهنگی، سیستم اجتماعی و انتظارات جمعی است. تعریف ادب در هر کشور متفاوت است و معیارهایی مثل مهربانی، رعایت آداب عمومی، خوش برخوردی با غریبه ها یا کمک به دیگران می تواند در ارزیابی آن نقش داشته باشد.

به گزارش خبرآنلاین، در ادامه با تکیه بر نظرسنجی های گردشگری، مطالعات بین المللی و داده های فرهنگی، چندین کشور در دو گروه مؤدب ترین ها و به طور نسبی بی ادب ترین ها بررسی می شوند؛ البته تأکید بر این است که هیچ کشور کاملاً مؤدب یا کاملاً بی ادب نیست؛ بلکه برداشت ها و تجربه های متفاوت می تواند موجب رتبه بندی های مختلف شود.

ژاپن؛ ادب یک خصیصه فرهنگی

ژاپن اغلب به عنوان یکی از مؤدب ترین کشورهای جهان شناخته می شود. احترام عمیق به دیگران، رعایت نظم در فضاهای عمومی، سلام و احوالپرسی های رسمی و فرهنگ عدم مزاحمت، همگی از ویژگی های برجسته فرهنگ اجتماعی ژاپنی هستند. آداب و فرهنگ رفتاری ژاپن در سطح جهانی بارها مورد تحسین قرار گرفته اند و حتی در رسانه های عامه و نظرسنجی ها همیشه در صدر قرار می گیرد.

البته برخی معتقدند مردم ژاپن صرفاً در ظاهر و انظار عمومی بسیار پایبند به ادب و احترام هستند. در حقیقت، در ژاپن، آنچه ما به عنوان ادب می بینیم، بیشتر از اینکه نقاب یا تظاهر باشد، یک قرارداد اجتماعیِ بسیار قوی است؛ یعنی مردم از بچگی شرطی می شوند که خودشان را با جمع تنظیم کنند.

سوئد در بسیاری از منابع معتبر، بلافاصله پس از کشورهای شرق آسیا در فهرست جوامع مؤدب قرار می گیرد. آنچه فرهنگ ادب در سوئد را متمایز می کند، نگاه برابرانه به روابط اجتماعی است؛ در این فرهنگ، احترام وابسته به سن، موقعیت شغلی یا طبقه اجتماعی نیست.

سوئدی ها به طور گسترده به این باور پایبندند که همه شایسته احترام اند، و این نگرش در رفتارهای روزمره به وضوح دیده می شود: از باز نگه داشتن درها برای دیگران گرفته تا کمک بی درنگ به افراد ناآشنا، بدون انتظار تشکر یا جبران. ادب در سوئد، نه نمایشی است و نه آیینی؛ بلکه نتیجه ی درونی شدن ارزش برابری و مسئولیت اجتماعی در زندگی روزمره است.

کانادایی ها با اینکه ممکن است خوش برخوردی را به صورت لطف روزمره نشان دهند، در بسیاری از نظرسنجی ها به عنوان یکی از مؤدب ترین ملت های جهان شناخته می شوند. مشهور بودن به استفاده از واژگان احترام آمیز مانند “sorry” و فراهم کردن فضای پذیرای همه، باعث شده کانادا شهرت جهانی در ادب اجتماعی پیدا کند.

نیوزیلند در بسیاری از گزارش ها به خاطر فرهنگ جامعه محور، حمایت از غریبه ها و تعامل دوستانه در تعاملات اجتماعی معروف است. مردم این کشور طبیعتاً به مهمان نوازی و رفتار محترمانه با گردشگران و مهاجران شهرت دارند، و همین باعث شده نیوزیلند در میان کشورهایی با بالاترین امتیاز دوستی و ادب قرار گیرد.

شاید فنلاند به خاطر رفتارهای کم صدا و رسمی اش شناخته شود، اما این رفتارها در فرهنگ آن ها به عنوان نوعی احترام عمیق به حریم شخصی و آرامش تعبیر می شود. فنلاندی ها ممکن است در برخوردهای ابتدایی ساکت باشند، اما رفتار محترمانه و بدون مزاحمت در تعامل اجتماعی شان قابل توجه است.

پرتغال نیز در فهرست کشورهایی قرار دارد که ادب و خوش برخوردی در تعاملات روزمره در آن دیده می شود. در کنار فرهنگ کافه نشینی و سبک زندگی آرام، پرتغالی ها به دلیل رویکرد حمایتی و دوستانه شان شناخته می شوند.

لازم به یادآوری است که این رتبه بندی ها اغلب بر اساس تجربه های گردشگران، نظرسنجی های غیررسمی و برداشت های فرهنگی تهیه می شوند و لزوماً نشان دهنده شخصیت جمعی یک ملت نیستند.

فرانسه خصوصاً در میان گردشگران به عنوان کشوری شناخته می شود که ممکن است در برخوردهای روزمره سخت گیر یا رسمی تر به نظر برسد، به خصوص اگر زبان یا آداب محلی را رعایت نکنید. این امر باعث شده در برخی فهرست ها فرانسه در گروه کشورهایی قرار گیرد که کم تر خوش برخورد به نظر می رسند.

در این میان، پاریسی ها بیش از دیگران هدف انتقاد قرار می گیرند؛ چرا که به برخوردهای تند، خشک و گاه بی ملاحظه شهرت دارند و در گفتار خود با بسیاری از افراد بیش از حد رک و صریح ظاهر می شوند. کاربران شبکه هایی گزارش داده اند که با رفتارهایی نظیر جلو زدن در صف، برخورد از بالا به پایین با گردشگران، و حتی بیان جملات توهین آمیز به زبان فرانسوی -با این تصور که توریست ها متوجه نمی شوند- مواجه شده اند.

در مجموع، تعارض فرهنگی میان صراحت فرانسوی ها و انتظار جهانی از مهمان نوازی، به سوء تفاهم های مکرری دامن می زند که این تصویر منفی را تقویت کرده است.

روسیه به طور مداوم در رتبه های بالای فهرست بی ادب ترین کشورها قرار می گیرد و در برخی نظرسنجی ها حدود 16 درصد آرا را به خود اختصاص داده است.

در فرهنگ روسی، مردم تا زمانی که فردی را نشناسند لبخند نمی زنند؛ این موضوع شامل کارکنان خدماتی و فروشندگان نیز می شود. آن ها معمولاً تا پیش از شکل گیری دوستی، نسبت به دیگران محتاط و بدبین باقی می مانند.

گرچه این رفتار در فرهنگ خودشان عادی تلقی می شود، سفر به این کشور ممکن است برخوردهای خشک و کم لبخندی را تجربه کند.

اگرچه بریتانیایی ها زیاد از واژه هایی مانند لطفاً و متشکرم استفاده می کنند، بسیاری آن ها را سرد و غیردوستانه می دانند؛ موضوعی که ریشه در تأکید شدیدشان بر حریم خصوصی و تمایل به تنها گذاشته شدن دارد. مردم این کشور در محیط عمومی، اغلب مشغول کار با تلفن همراه خود هستند، با صدای بلند صحبت می کنند و غریبه ها را نادیده می گیرند.

در بریتانیا، به ویژه در لندن، مردم اغلب به دلیل فشار زندگی شهری و شتاب روزمره، بی ادب تلقی می شوند. بر اساس برخی نظرسنجی ها، شهرهای بریستول، هال و کاونتری به عنوان سه شهر بی ادب تر این کشور معرفی شده اند.

در برخی گزارش ها، در شهرهای چین به دلیل ازدحام شدید و ریتم تند زندگی شهری، رفتارهایی مانند صف شکنی یا مکالمه با صدای بلند دیده شده که برای گردشگران ممکن است بی ادبانه به نظر برسد. هرچند عوامل جمعیتی نیز نقش دارند.

بسیاری از گردشگران، رفتار مردم را هل دهنده، پرسروصدا و کم ملاحظه توصیف می کنند و احساس می کنند حضورشان باعث ناراحتی میزبانان می شود. با این حال، این رفتارها اغلب نتیجه تراکم جمعیت بالا است و نه لزوماً قصد آگاهانه برای بی ادبی.

اگرچه در فرهنگ رسمی احترام به سن و مقام بسیار مهم است، در محیط های شهری و سریع السیر ممکن است رفتارهای رک و بی تعارف دیده شود که با برداشت سنتی ادب همخوان نباشد.

ادب ملی یک مفهوم ثابت و یکسان در همه جهان نیست. آنچه در یک فرهنگ ادب محسوب می شود ممکن است در فرهنگ دیگری صرفاً عادی یا حتی بی ادبی تلقی شود. کنش های مؤدبانه معمولاً در جوامعی دیده می شود که احترام به فضای شخصی، کمک به غریبه ها، و نظم در تعاملات اجتماعی ارزش دارد. در مقابل، چیزی که گردشگران به عنوان بی ادبی می بینند گاهی تناقض فرهنگی، سبک مستقیم یا سرعت زندگی شهری است، نه لزوماً خصومت یا عدم احترام.

در نهایت، برخورد با فرهنگ های متفاوت نیازمند درک انتظارات رفتاری بومی است و تجربه های فردی می تواند بسیار متنوع باشد.