فرارو- یکی از نکاتی که تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران چه در دولت نخست ترامپ و چه اکنون به نحو ویژه ای به آن اشاره می کنند این است که او با رسانه و شانتاژ تبلیغاتی به قدرت رسید و در عین حال، با استفاده از همین دو اهرم سعی در پیشبرد دستروکارهای خود در سیاست داخلی و خارجی آمریکا داشته و دارد.

به گزارش فرارو، درگیری های ترامپ با سی ان ان و حضور مکرر وی در برنامه های شبکه محبوبش یعنی فاکس نیوز و ترویج استفاده از واژه اخبار جعلی/Fake News در صحنه سیاسی و اجتماعی آمریکا، همه نمودهای عینی این رویکرد رییس جمهور آمریکا هستند. ترامپ به هر شکل ممکن خود را پیش چشم رسانه ها قرار می دهد حتی در هواپیمای ریاست جمهوری آمریکا و در سفرهایش به دیگر کشورهای جهان نیز ویدئوهایی از او و مواضع جنجالی اش در گفتگو با خبرنگاران منتشر می شود. موضوعی که بعضا مایه تمسخر وی هم شده است.

با این همه، یکی از روندهای قابل تامل در دولت دوم ترامپ این است که میلیاردرهای متحد وی روز به روز بیشتر از قبل سایه تسلط خود بر رسانه های مهم آمریکایی را گسترش می بخشند. در این چهارچوب، آن ها روایت های مطلوب ترامپ را به مثابه حقیقت به خورد افکار عمومی آمریکا و جهان می دهند.

این مساله به قدری مهم شده که به تازگی نشریه گاردین در گزارشی مبسوط، از پیوند سرمایه داری و دیکتاتوری در دولت ترامپ صحبت کرده و روند فزاینده تسلط ترامپیست ها بر رسانه ها و روزنامه های آمریکایی را نگران کننده خوانده است. روندی که در قالب آن به جای ذکر واقعیت ها، آنچه رییس جمهور آمریکا دوست دارد و یا مطلوب میلیاردرهای متحدش است گفته می شود. معادله ای که به اذعان گاردین عملا روزنامه نگاری در آمریکا را به ورطه نابودی خواهد کشاند.

به طور کلی، از زمانی که دونالد ترامپ در سال 2016 به ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا رسید، یکی از تاثیرات چشمگیر و خطرناک آن، تغییرات بنیادینی بود که در صنعت رسانه های آمریکایی رخ داد. با حمایت گسترده از سوی میلیاردرهایی همچون جف بزوس(مالک واشینگتن پست) و ایلان ماسک(مالک توییتر)، رسانه ها به طور فزاینده ای به ابزاری برای پیشبرد سیاست های خاص تبدیل شده اند. به خصوص سیاست هایی که در راستای منافع اقتصادی و ایدئولوژیک ترامپ و هم پیمانانش قرار دارند.

این معادله سبب شده تا شاهد روندهای تازه ای در حوزه روزنامه نگاری در آمریکا باشیم. روندهایی که به تغییر مسیر روزنامه نگاری و کاهش نقش رسانه ها به عنوان نگهبانان حقیقت و قدرت نظارتی منجر شده است.

یکی از برجسته ترین ویژگی های رسانه های آمریکایی در دوره ترامپ، تسلط میلیاردرهایی بود که به طور مستقیم یا غیرمستقیم از سیاست های او حمایت می کردند. جف بزوس، مالک آمازون و واشینگتن پست، همواره در نقش یک حامی لیبرال و ترامپیست تمام عیار ظاهر شده است، اما در عین حال از طریق این رسانه، به طور خاص از نگاه های اقتصادی و اجتماعی مرتبط با سرمایه داری دفاع کرده است. او اعلام کرده که واشینگتن پست باید از اصول آزادی های فردی و بازار آزاد حمایت کند. این در حالی است که بزوس در گذشته نیز تلاش کرده بود تا دیدگاه هایی خاص را از طریق این روزنامه به نفع بازارهای آزاد و منافع سیاسی خود پیش ببرد.

در کنار بزوس، ایلان ماسک، صاحب شبکه اجتماعی ایکس و تسلا نیز خود را به طور آشکار به سمت سیاست های راست گرایانه سوق داده است. خرید توییتر توسط ماسک در سال 2022، نشانه ای واضح از تمایل او به تغییر در فضای رسانه ای و گسترش دیدگاه های مخالف جریان های اصلی بوده است. او نه تنها نقدهای جدی به رویکردهای رسانه های اصلی وارد کرده بلکه به طور غیرمستقیم، حمایت های مالی از ترامپ را تقویت کرده است. از زمان مدیریت او بر توییتر، شاهد گسترش اطلاعات غلط و محتوای راست گرا بوده ایم که به طور سیستماتیک توسط پلتفرم های اجتماعی منتشر می شود.

این روند نشان دهنده ی یک تغییر خطرناک در ویژگی های رسانه های آمریکایی است که به جای ایفای نقش نظارتی و بی طرف، به ابزارهای تبلیغاتی برای پیشبرد سیاست های خاص تبدیل شده اند.

در دنیای رسانه های آمریکایی، یکی از تغییرات برجسته در دوران ترامپ، گرایش به تولید محتوای ایدئولوژیک و کاهش روزنامه نگاری تحقیقی بوده است. این تغییرات نه تنها در رسانه های محافظه کار مشاهده شده، بلکه در رسانه های اصلی نیز شدت گرفته است. برای مثال، در زمان ریاست جمهوری ترامپ، بسیاری از رسانه ها به جای گزارشگری دقیق و بی طرفانه، به نظر نویسی های پُر سر و صدا و تحلیل های سیاسی پرداخته اند که اغلب به تقویت قطبی سازی سیاسی در آمریکا منجر شده است.

رسانه هایی همچون واشینگتن پست و نیویورک تایمز که سابقه ای طولانی در ارائه اخبار تحقیقاتی و عمیق دارند، تحت فشارهایی قرار گرفتند تا دیدگاه های خاص سیاسی را در تحلیل ها و گزارش های خود وارد کنند. این روند، در دوره حضور ترامپ در قدرت، به شکل های مختلفی ادامه یافته و باعث شده که برخی از این رسانه ها به جای انتشار مستقلانه حقایق، به تولید محتوای ایدئولوژیک بپردازند.

یکی از مهم ترین نمونه ها در این زمینه، ورود بری ویس به CBS News بود. ویس که سابقه ای قوی در دنیای رسانه های محافظه کار آمریکایی دارد، به طور مستقیم سعی کرد تا این شبکه خبری را به سمت تولید تحلیل های سیاسی و نظر نویسی هایی بکشاند که بیشتر بازتاب دهنده دیدگاه های خاص تا واقعیت های عینی باشند. این تغییر در نحوه عملکرد رسانه ها، عملا فرآیند اطلاع رسانی را از یک حرفه بی طرف به ابزاری برای تبلیغات سیاسی تبدیل کرده است.

یکی از پیامدهای این تغییر در رسانه ها، گسترش پروپاگاندای سیاسی است. ترامپ از ابتدای ورود به عرصه سیاست، رسانه ها را هدف حملات گسترده ای قرار داد و آنها را به طور مداوم به اخبار جعلی متهم کرد. او با ایجاد جو تنش آلود علیه رسانه های اصلی، زمینه را برای گسترش اطلاعات غلط و ایدئولوژیک خود فراهم کرد. بسیاری از رسانه ها به ویژه آنهایی که ارتباط نزدیکی با دولت ترامپ داشتند، به ابزاری برای تبلیغ دیدگاه های او تبدیل شدند.

این وضعیت در حال حاضر ادامه دارد. رسانه های حامی ترامپ نه تنها در جهت ترویج دیدگاه های او عمل می کنند، بلکه با استفاده از تکنیک های تبلیغاتی، به تحریک احساسات مردم پرداخته و آنها را به سمت دیدگاه های خاص خود هدایت می کنند.

این کار در دنیای رسانه ای امروز، به ویژه با توجه به تأثیر رسانه های اجتماعی، به طور گسترده ای برای پیشبرد منافع اقتصادی و سیاسی گروه هایی خاص استفاده می شود.

این تحولات، با تمام ابعاد اقتصادی و سیاسی خود، تهدیدی جدی برای دموکراسی آمریکاست. رسانه ها به عنوان نهادهای نظارتی و محافظه کارانه در برابر قدرت، در حال تبدیل شدن به ابزارهایی برای ترویج ایدئولوژی های خاص و منافع سیاسی هستند. وقتی رسانه ها به جای انعکاس واقعیت ها و گزارش گری دقیق، به تولید محتوای ایدئولوژیک می پردازند، مردم دیگر قادر به دسترسی به اطلاعات بی طرفانه نخواهند بود.

از آنجایی که رسانه های آمریکایی تا حد زیادی بر زندگی سیاسی و اجتماعی در این کشور تأثیر می گذارند، این تغییر در نحوه عملکرد آنها می تواند به کاهش اعتماد عمومی به رسانه ها منجر شود و در نهایت بر تصمیمات سیاسی و اجتماعی تاثیر منفی بگذارد. این همان چیزی است که دموکراسی را تهدید می کند. زمانی که مردم دیگر به اخبار معتبر دسترسی نداشته باشند، نمی توانند به طور مؤثر در فرآیندهای دموکراتیک مشارکت کنند.

تسلط میلیاردرهای حامی ترامپ بر رسانه های آمریکایی، از جف بزوس گرفته تا ایلان ماسک، باعث شده که رسانه ها دیگر نقش واقعی خود را در دموکراسی ایفا نکنند. این افراد نه تنها رسانه ها را به ابزاری برای پیشبرد منافع سیاسی خود تبدیل کرده اند، بلکه به طور مستقیم یا غیرمستقیم به ایجاد فضای سیاسی و اجتماعی دوقطبی و قطبی سازی عمومی دامن زده اند. در نتیجه، روزنامه نگاری تحقیقی و بی طرف به محتوای ایدئولوژیک تبدیل شده است که نه تنها سلامت دموکراتیک را تهدید می کند، بلکه بر کیفیت اطلاعات و تصمیم گیری های عمومی نیز تأثیر منفی می گذارد.

اگر رسانه ها بخواهند به وظیفه اصلی خود یعنی نظارت بر قدرت و ارائه اطلاعات دقیق و شفاف ادامه دهند، باید از تسلط منافع سیاسی و اقتصادی به ویژه منافع گروه های راست گرا همچون ترامپ و هم پیمانانش رها شوند و دوباره به اصول بی طرفی و حقیقت گرایی بازگردند. در غیر اینصورت، ایالات متحده آمریکا با خطرات جدی در زمینه پایداری دموکراسی خود مواجه خواهد بود.