بمب افکن دوربرد راهبردی B-2 Spirit که توسط شرکت نورثروپ گرومن ساخته شده، یکی از پیشرفته ترین هواپیماهای نظامی جهان و نمونه ای چشمگیر از مهندسی هوانوردی به شمار می رود. مأموریت B-2 نفوذ به حریم هوایی دشمن، رهاسازی محموله و بازگشت به پایگاه است؛ پایگاهی که می تواند فاصله بسیار زیادی با هدف داشته باشد. کل ناوگان B-2 تحت اختیار اسکادران 509 بمب افکن نیروی هوایی ایالات متحده و اسکادران 131 بمب افکن گارد ملی هوایی ایالت میزوری قرار دارد و همگی از پایگاه هوایی وایتمن در میزوری عملیات انجام می دهند.

بمب افکن های B-2 به دلیل امکان سوخت گیری هوایی، عملاً برد نامحدودی دارند؛ به این معنا که می توانند از پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده برخیزند، به مناطق دوردستی مانند خاورمیانه پرواز کنند، اهداف خود را بمباران کنند و همگی را در قالب یک مأموریت واحد انجام داده و بازگردند. هرچند این توانایی از نظر فناوری شگفت انگیز است، اما دستاورد انسانی آن نیز به همان اندازه قابل توجه است؛ زیرا B-2 برای انجام مأموریت به دو خلبان نیاز دارد که باید در تمام مدت پرواز در هواپیما باقی بمانند. این مأموریت ها اغلب بیش از 20 تا 30 ساعت پرواز مداوم را در پی خواهند داشت. در این شرایط، این پرسش مطرح می شود که خدمه یک بمب افکن B-2 چگونه می خوابند؟

پاسخ کوتاه این است که آن ها مانند زمانی که روی زمین هستند، نمی خوابند. در عوض، از پیش برنامه ریزی می کنند و به نوبت چرت های کوتاه می زنند. این روش به آن ها کمک می کند تا به اندازه کافی سرحال بمانند و بتوانند مأموریت را بدون به خطر انداختن عملکرد B-2 به پایان برسانند. برخی ممکن است این محدودیت در امکان خواب را یک نقص طراحی در گران ترین هواپیمای نظامی جهان بدانند. در نهایت، این انضباط شخصی خلبانان بمب افکن و آموزش های آن هاست که انجام چنین مأموریت هایی را ممکن می کند و آمادگی، کلید موفقیت خدمه این بمب افکن آمریکایی محسوب می شود.

B-2 به هیچ وجه هواپیمای کوچکی نیست و توانایی حمل محموله ای بیش از 18 تن را دارد. با این حال، فضای داخلی برای خدمه چندان خوشایند نیست، زیرا بخش عمده ظرفیت داخلی آن به حمل بمب اختصاص یافته و فضای در دسترس را محدود می کند. کابین خلبان B-2 نسبتاً تنگ است، اما فضایی حدوداً دو متری در پشت صندلی ها وجود دارد که خلبانان می توانند در آن دراز بکشند. خلبانان تحت آموزش و پشتیبانی متخصصان پزشکی قرار دارند که به آن ها روش هایی برای مقابله با فشارهای جسمی و روانی این شغل آموزش می دهند.

سروان کیلب جیمز، پزشک گروه پزشکی 509، در گفت وگو با نشریه Defense News توضیح داد: راه هایی وجود دارد که می توان با تنظیم میزان خواب مناسب، تغییر برنامه خواب و حتی اصلاح رژیم غذایی، ریتم شبانه روزی بدن را به جلو یا عقب جابه جا کرد. او افزود برای مأموریت هایی که فراتر از توان معمول افراد در شرایط عادی است، پزشکان ممکن است داروهایی تجویز کنند در صورتی که آن نیروها به یک فشار یا کمک اضافی نیاز داشته باشند تا تمرکز خود را روی مأموریت حفظ کنند.

هر چرت باید با توجه به وظایف مهم مأموریت زمان بندی شود. سرهنگ دوم نیکی روگ پولیدور، خلبان B-2 و رییس ایمنی اسکادران 509 بمب افکن، به این رسانه گفت که خلبانان معمولاً چند ساعت می خوابند، اما این موضوع به مسیر پرواز ما، محل سوخت گیری ها در طول مسیر و زمان فعالیت های مربوط به به کارگیری تسلیحات بستگی دارد. پس از فرود، خدمه جلسه جمع بندی مأموریت را برگزار می کنند و سپس به استراحتی که به شدت به آن نیاز دارند، می پردازند.