شاید بپرسید چرا وقتی آمریکا بمب افکن های فوق پیشرفته و رادارگریز B-21 را دارد، باز هم سراغ این مدل قدیمی رفته است؛ جواب در تقسیم کار است:

B-21 (مخفی کار): وظیفه اش نفوذ به لایه های امنیتی و باز کردن راه است.

B-52J (بمب افکن): وظیفه اش این است که بیرون از برد پدافند بایستد و حجم عظیمی از موشک های دوربرد و هایپرسونیک (فراصوت) را شلیک کند.

موتورهای جدید: استفاده از موتورهای شرکت رولز-رویس که مصرف سوخت کمتر و عمر بیشتری دارند.

رادار جنگنده: رادار پیشرفته ای که روی جنگنده های F-18 نصب می شود، حالا روی این غول قدیمی قرار می گیرد.

زرادخانه متحرک: این هواپیما می تواند 35 تن انواع بمب و موشک های اتمی و کروز را با خود حمل کند.

سن این هواپیما آنقدر زیاد است که 45 سال پیش یکی از سناتورهای آمریکایی به شوخی گفته بود: این هواپیما آنقدر قدیمی است که فکر کنم در جنگ های قرن نوزدهم هم حضور داشته!

برخی معتقدند هزینه کردن میلیاردها دلار برای هواپیمایی که در برابر پدافندهای مدرن امروزی مثل یک هدف بزرگ و بی دفاع است، هدر دادن پول است و آمریکا باید تمام این بودجه را صرف خرید بمب افکن های مدرن تر کند. با این حال، ارتش آمریکا معتقد است این کامیون پرنده ، ارزان ترین راه برای شلیک حجم زیادی از موشک ها در جنگ های آینده است.