فرارو- استیکینگ تتر روش جدیدی نیست اما در صرافی های ایرانی رقابت شدیدی برای جذب بیشتر سرمایه گذاران شکل گرفته است.

به گزارش فرارو؛ سپرده گذاری تتر برای دریافت سود، ساده ترین تعریف از استیکینگ تتر است. روشی که با وعده سود دلاری و کسب سود بیشتر نسبت به سپرده گذاری ریالی تبلیغ می شود. سرمایه گذار در این مدل با سپرده گذاری تتر برای مدت مشخص یا حتی نامشخص سودی دریافت می کند. پشت این ظاهر ساده مجموعه ای از شرایط، محدودیت ها و رقابت پنهان میان صرافی ها شکل گرفته است. از تفاوت طرح های انعطاف پذیر و مدت دار گرفته تا رقابت بر سر افزایش نرخ سود برای جذب نقدینگی بیشتر.

استیکینگ تتر در ساده ترین تعریف معنای سپرده گذاری تتر برای دریافت سود است. در این شیوه سرمایه گذار تترهای خود را برای مدتی مشخص یا نامشخص در اختیار یک پلتفرم قرار می دهد. در ازای این اقدام نیز سودی دریافت می کند. تتر یک استیبل کوین وابسته به دلار است. یعنی با تغییر قیمت دلار، ارزش تتر نیز بالاوپایین می شود و از یک طرف دیگر سود سرمایه گذاری به صورت دلاری محاسبه خواهد شد.

پلتفرم ها تترهایی که به اسم سپرده جمع می کنند را معمولا در قالب وام دهی یا برای تامین نقدینگی به کار می گیرند. بخشی از سود حاصل سهم سرمایه گذار است و بخشی دیگر سهم پلتفرم خواهد بود. استیکینگ تتر را می توان نسخه دیجیتال و دلاری سپرده بانکی بدانیم. با این تفاوت که برای جذب مشتری سود آن معمولا بالاتر است.

شرایط استیکینگ تتر حداقل در پلتفرم های فعال ایرانی حول چند محور مشترک می چرخد. حداقل مبلغ، مدت قفل شدن دارایی، نرخ سود و نحوه برداشت.

در برخی از طرح ها سرمایه گذار می تواند تتر خود را به صورت انعطاف پذیر سپرده گذاری کند. یعنی هر زمان که خواست اصل پول را بردارد اما درعوض هم سود کمتری دریافت کند. در مقابل طرح های مدت دار نیز تبلیغ می شوند که در آن تتر برای 30، 60، 90 یا حتی روز های بیشتر قفل می شود و سود بالاتری به آن تعلق می گیرد.

سود استیکینگ تتر معمولا به صورت سالانه اعلام می شود اما پرداخت آن می تواند ماهانه یا حتی روزانه باشد. صرافی ها حداقل سرمایه برای ورود به این طرح را تعیین می کنند و معمولا با 10 تتر امکان استیکینگ ایجاد می شود.

برداشت زودتر از موعد یکی دیگر از شرایط تشویقی برای جذب سرمایه گذار است. البته این راهکار در طرح های مدت دار یا ممکن نیست یا با کاهش سود همراه خواهد بود. همه این شرایط باعث می شود استیکینگ تتر برای کسانی که به دنبال پارک موقت سرمایه دلاری هستند، جذاب باشد.

سود استیکینگ تتر معمولا به صورت سالانه اعلام می شود اما پرداخت آن می تواند ماهانه یا حتی روزانه باشد

با افزایش تقاضا برای سرمایه گذاری های کم ریسک رقابت میان صرافی های داخلی وارد فاز جدیدی شده است. یکی از ابزارهای اصلی این رقابت نیز افزایش نرخ سود استیکینگ تتر است. هر پلتفرم تلاش می کند با عددهای بالاتر توجه سرمایه گذار را جلب کند. حتی اگر تفاوت واقعی سود، در عمل یکی دو درصد بیشتر نباشد.

این رقابت دو پیامد مهم دارد. پیامد اول افزایش جذابیت ظاهری استیکینگ برای کاربران است. به ویژه در مقایسه با سپرده های ریالی. پیامد دوم اما مهمتر است. وقتی سود بیش از حد بالا می رود، ابهام ها درباره پایداری مدل درآمدی پلتفرم ها بیشتر می شود. به همین دلیل سرمایه گذار نباید فقط با عدد سود اعلامی وسوسه شود بلکه باید به سازوکار پرداخت و سابقه عملکرد صرافی هم توجه کند.

استیکینگ تتر برای سرمایه گذاران ایرانی چند مزیت مهم دارد. مورد اول این است که با چیزی شبیه سرمایه گذاری دلاری طرف هستند. با افزایش قیمت دلار، اصل سرمایه آنها نیز رشد می کند و سود سرمایه گذار نیز به شکل دلار حساب می شود. سادگی و دسترسی بالا را باید دومین مزیت بدانیم.

سرمایه گذار، بد یا خوب بدون دانش تخصصی معامله گری هم می تواند از این روش سود به جیب بزند. امکان کسب سود بالاتر از سپرده های ریالی هم مهم است. نقدشوندگی را هم نباید دست کم گرفت به ویژه در طرح های انعطاف پذیر که امکان خروج سریع فراهم است.

استیکینگ تتر باوجود تمام جذابیت ها می تواند هزینه ساز باشد. هیچ پلتفرمی همیشه در امان نیست. در صورت بروز مشکل فنی، مالی یا مدیریتی، اصل سرمایه ممکن است در خطر باشد. نگرانی بعدی را باید ریسک تحریم و به تبع آن محدودیت دسترسی حساب کنیم. دارایی دیجیتال همواره در معرض مسدود شدن یا محدودیت های ناگهانی است. نرخ تورم گاهی می تواند از تمام سود حاصل از استیکینگ تتر بیشتر باشد. نگرانی بعدی سرمایه گذاران هم می تواند قفل شدن سرمایه باشد. در طرح های مدت دار، سرمایه گذار در بازه مشخصی دسترسی آزاد به پول خود ندارد.