محمود سریع القلم در وبسایت شخصی خود نوشت: مدیر فردی است:

1. که شخصیت او جلوتر از تحصیلات او حرکت کند؛

2. که تحصیلات داشته باشد و نه مدرک؛

3. که خوب درس خوانده باشد؛

4. که از حفظ وضع موجود بترسد؛

5. که متوجه باشد تمرکز پراکنده زمینه ساز شکست است؛

6. که دریافته باشد نزاع های اصلی زندگی در درون خود اوست؛

7. که میان زندگی شخصی از یک طرف و حرفه مدیریتی از طرف دیگر، تعادل ایجاد کند؛

8. که سخنان او را دیگران حس کنند و به خاطر بسپارند؛

9. که بداند کیفیت در کار، تصادفی نیست؛

10. که هفت روز هفته و 24 ساعت شبانه روز در حال یادگیری باشد؛

11. که موفقیت را از قلب شکست های مکرر استخراج کند؛

12. که با آجرهایی که دیگران به او پرتاب می کنند، ساختمان بسازد؛

13. که آگاه باشد خصلت شجاعت تمام خصلت های دیگر را تضمین می کند؛

14. که با همه پستی ها و بلندی های زمانه خود، بهترین ها را به میراث بگذارد؛

15. که یاد گرفته باشد دیگران اول باید او را قبول کنند بعد سخنانش را؛

16. که ریشه معاشرت و ارتباطات مؤثر را در واژگان ساده و جملات کوتاه بداند؛

17. که آموخته باشد فاصله میان خوب و عالی از قلب او تشعشع می یابد؛

18. که تا می تواند از دمدمی مزاج بودن فاصله می گیرد؛

19. که کمتر در مورد خود صحبت می کند و اجازه می دهد دیگران در مورد خودشان صحبت کنند؛

20. که درونی زلال، پرشور و فراخ داشته باشد؛

21. که طرز برخورد او با انسان های دیگر مملو از دقت و ظرافت های کلامی و غیرکلامی است؛

22. که تا می تواند در جای خود، تقدیر و تشکر می کند؛

23. که وقت می گذارد و با خودش گفت وگو می کند؛

24. که توانمندی او مساوی است با آنکه چه کسانی را جذب می کند؛

25. که فهمیده است انسان های دیگر می خواهند بدانند او چقدر برای دیگران اهمیت قائل است؛

26. که از توان مندی های دیگران برای تحقق اهداف مشترک نهایت بهره برداری را می کند؛

27. که بیشتر امتیاز می دهد، می بخشد و یاد می دهد تا آنکه تقاضا و انتظارات داشته باشد؛

28. که دیگران نحوه واکنش و روش تصمیم گیری او را تقدیر می کنند؛

29. که تا چه میزان اشتباهات خود را تشخیص می دهد، می نویسد، دسته بندی و اصلاح می کند؛

30. که از افلاطون شنیده باشد: کار مهم زندگی، تسخیر خود است.