​رامین رضاییان بعد از سپری کردن یک فصل موفق در ترکیب استقلال از حیث آمار و ارقام، در ابتدای فصل جدید شرایط چندان خوبی را تجربه نکرده و به تدریج از ترکیب اصلی استقلال دور شد. با وجود اعتماد اولیه ریکاردو سا پینتو به این ستاره باتجربه، استقلال در ادامه نتایج چندان خوبی نگرفت و یکی از قربانیان این عملکرد و البته شکست سنگین مقابل الوصل، رامین رضاییان نام گرفت. بدین ترتیب در اواسط نیم فصل اول، شاهد نیمکت نشینی های متوالی رامین رضاییان در استقلال بودیم و در پایان نیم فصل نخست، بالاخره موعد جدایی او فرا رسید.

پیشنهادی از فولاد در پیش روی رامین قرار گرفت و این ستاره 35 ساله تصمیم گرفت یک بار دیگر و در یک شرایط دشوار، مسیر رسیدن به رویاهای خود را تجربه کند. بدین ترتیب و بعد از فراموشی واکنش های اعتراضی بی نتیجه مانند زیر پل و در خیابان دویدن، او یک بار دیگر عزم خود را برای رسیدن به لیست نهایی تیم ملی، جزم کرد.

شروع درخشان در فولاد؛ حالا روی فرم ترین بازیکن لیگ

رامین رضاییان در اولین مسابقه فولاد در نیم فصل دوم برابر چادرملو در میدان حاضر نبود و در واقع کارت بازی این بازیکن هنوز صادر نشده بود. بدین ترتیب فرصت بازی زیر نظر یحیی حاصل نشد اما حالا رامین در کنار حمید مطهری، دوباره پرواز در نقطه اوج را تجربه می کند. او در اولین بازی برای فولاد مقابل ملوان عملکرد درخشانی داشته و با ارسال یک پاس گل و البته تاثیرگذاری روی گل دیگر، یکی از بهترین بازیکنان تیمش لقب گرفت. این روند در دیدار مقابل پرسپولیس هم تکرار شده و رضاییان روی گل اول نقش مهمی ایفا کرد و البته پاس گل فرشاد احمدزاده را هم ارسال کرد. رامین رضاییان در دیدار مقابل خیبر خرم آباد موفق به گلزنی شده و در بازی برابر گل گهر هم یکی از بازیکنان موثر تیمش بود. بدین ترتیب او در همین مدت کوتاه حضور در فولاد عملکرد بسیار خوبی از خود ارائه داده و تبدیل به یکی از بازیکنان مهم و تاثیرگذار تیمش شده است.

رامین در نقطه پرایم ؛ شب و روز تنها با یک انگیزه​

رامین رضاییان در این مدت با نهایت انگیزه در تمرینات فولاد حاضر شده و علاوه بر تهییج و تحریک دیگر بازیکنان به درخشش، به نوعی یکی از بازیکنان رابط بین سرمربی و بازیکنان جوان در زمین لقب گرفته است. همچنین رامین در این مدت یک رژیم غذایی شدید و وحشتناک گرفته و با رعایت دستورات پزشکی و غذایی، با تمام توان در حال تلاش برای بازگشت به روزهای اوج است.

آن هایی که رامین را از نزدیک و به خوبی می شناسند، از یک ویژگی خاص و منحصر به فرد او خبر دارند؛ وقتی رامین مورد انتقاد قرار گرفته و از صحنه اول فوتبال دور می شود، انگیزه ای مضاعف و وحشتناک پیدا کرده و با تمام توان برای بازگشت به اوج تلاش می کند. یک نکته جالب در مورد رامین رضاییان این است که او خیلی زود با دیگر بازیکنان فولاد رابطه دوستانه و صمیمی پیدا کرده و در فضا و اتمسفر این تیم جا افتاده است. برخلاف برخی شایعات در مورد سبک اخلاقی خاص این ستاره باتجربه، او تا امروز مشکلی را در اردوی فولاد تجربه نکرده و یکی از بازیکنان محبوب و مورد تحسین کادر فنی و بازیکنان باتجربه این تیم لقب گرفته است.

در رویای سومین حضور متوالی در جام جهانی

رامین رضاییان در شرایطی از استقلال جدا شد که برخ تصور می کردند دوران اوج و درخشش این بازیکن رو به زوال است. رامین رضاییان در یک سال اخیر تنها در یک مقطع حضور در اردوی تیم ملی را تجربه کرده و مسابقات بسیاری در این مدت از دست داده است اما این بازیکن شخصاً تصور می کند همچنان از لحاظ فنی یکی از نامزدهای حضور در جام جهانی خواهد بود و در واقع علت جدایی او از استقلال در نیم فصل هم اثبات همین تئوری بوده است. حالا لیست بلندبالای تیم ملی برای حضور در جام جهانی منتشر شده و رامین رضاییان یکی از بازیکنان انتخاب شده توسط امیر قلعه نویی لقب گرفته است.

این مدافع باتجربه در کنار ابوالفضل رزاق پور و علی نعمتی، 3 نماینده فولاد در لیست ابتدایی تیم ملی بوده و برای انجام امور صدور ویزا راهی امارات شده اند. به این ترتیب به نظر می رسید اولین هدف رامین رضاییان از جدایی از استقلال و انتقال به فولاد محقق شده و نام او حداقل در فهرست ابتدایی تیم ملی برای جام جهانی جای گرفته است. رامین پس در ادامه فصل تمام فکر و ذکر خود را معطوف به جلب رضایت فنی تیم ملی و حضور در این تورنمنت بزرگ در تابستان سال آینده خواهد کرد. روندی شبیه به جام جهانی گذشته و زمانی که رامین رضاییان جایی در تفکرات دراگان اسکوچیچ نداشت اما با جدایی این سرمربی و بازگشت کارلوس کی روش، خیلی زود بلیط سفر به قطر را رزرو کرده و یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی در این تورنمنت نام گرفت. تمام فکر و ذکر رامین رضاییان، بازسازی خاطره بهترین لحظه عمرش است؛ وقتی با یک ضربه فنی دروازه ولز را باز کرد و تصویری ماندگار از خودش در قاب خاکستری این دوران ما به یادگار گذاشت؛ تلفیقی از یک حس شادی لحظه ای و گذرا (شاید بعد از یک گل) و البته گریه های ممتد، شبیه به حال و روز آن (این) روزهای مردم ایران.