​مازندران، قطب فوتبال یا کشتی؟ این یک رقابت ورزشی در خانواده پویا پورعلی است. همه چیز از سال های اخیر دهه 1370 آغاز شد، در حاشیه دریای مازندران- جویبار. یک عضو خانواده تصمیم گرفت به جمع کشتی گیران شهر ملحق شود و دیگری مسیر فوتبال را در پیش گرفت. هرچند که این خانواده یک وزنه بردار هم داشت اما دو ستاره اصلی پا به توپ و در سر شاخ بودند.

جالب اینکه آنها سالی یکی دو بار همدیگر را می بینند و چهره اصلی محله خود هستند. سر کوچه خانواده پویا، آکادمی کشتی حسن یزدانی بنا شده. پاسخی بر همبازی کودکی خود مبنی بر اینکه حضور نمیتواند جویبار را فوتبالی کند و اینجا شهر کشتی است. اما پویا پاسخ خود را در زمین می دهد، با یک شلیک پر قدرت به بزرگ ترین تیم فوتبال ایران- پرسپولیس.

پویا این هفته زیباترین گل خود را به ثمر رساند. جایی که بسیاری فکر می کردند روی نیمکت خواهد بود اما با یک شلیک پر قدرت، زمانی که مدافعان پرسپولیس تصور می کردند حمله را دفع کرده اند، اثر خود را گذاشت. پورعلی این شوت را یک بار هم در دیدار با تراکتور به علی بیرانوند زد که گل نشد اما این بار ضربه این بازیکن دیگر دروازه بان تیم ملی را تسلیم کرد.

این آغاز پرشوت ترین نبرد فوتبال ایران بود. ضربه پورعلی به دیگر بازیکنان هم سرایت کرد و سه گل زیبای دیگر به ثبت رسید که نامزد گل ماه بهمن فوتبال ایران هستند.

این شوت در غیاب هافبک دفاعی پرسپولیس به سمت دروازه رفت. پستی که یحیی گل محمدی قصد داشت در زمستان دو سال قبل به پویا پورعلی بدهد. زمانی که میلاد سرلک دفترچه خدمت سربازی خود را پر کرده و عازم انزلی شد و یحیی هم به سراغ همتای او در ملوان رفت. اما پاسخ مهدی تارتار قطعی بود: راضی به این معاوضه نیستم!

اما یک و نیم سال انتقال پورعلی به پرسپولیس در آستانه انجام بود. زمانی که پرسپولیس قصد داشت یک هافبک دفاعی را به عنوان جانشین سعید مهری جذب کند و در حالی که انتخاب وحید هاشمیان به عنوان جانشین کارتال قطعی شده بود، پرسپولیس به سراغ پورعلی رفت و مذاکرات خود را هم با این بازیکن انجام داد.

البته کار از مذاکره هم فراتر رفت و این بازیکن با عقد قراردادی دو ساله رسما به پرسپولیس پیوست اما رضا درویش اعلام کرد که منتظر ورود هاشمیان به ایران خواهد بود تا او این انتقال را انجام دهد اما هاشمیان تصمیم گرفت سعید مهری را در استانبول ببیند، شاید بپسندد! اتفاقی که رخ نداد تا پرسپولیس هم جانشین این بازیکن را انتخاب نکند.

در همان روزها، تارتار پورعلی را از پرسپولیس ربود و حتی حاضر شد یک وینگر تکنیکی و سرعتی را در ازای معاوضه به تراکتور بدهد. چرا که او چیزی در پویا دیده بود که اسکوچیچ نتوانست در یک فصل آن را کشف کند و آن همان چیزی است که پست شماره شش گل گهر را تبدیل به یک نقطه امن کرده است. جنگنده، توپ گیر، باهوش، بازیساز و البته شوت زن.

جالب آنکه قرارداد بسته شده پویا با پرسپولیس چندین میلیارد بیشتر از قرارداد با گل گهر سیرجان بود اما به هر حال مسیر او به سمت سیرجان رفت و این بازیکن در مقابل تیمی که حتی با آن قرارداد بسته و پیراهن آن را هم در دست گرفته بود، یک گل ماندگار شد، گلی که شاید اگر تعلل هاشمیان و درویش نبود، به سمت دیگر به ثبت می رسید!