فرارو در طول سال های گذشته و هر بار که روند منازعات میان ایران و آمریکا به نقطه ای از تقابل یا مسیر دیپلماتیک می رسد، نام بعضی خبرنگاران و رسانه های خارجی بیش از دیگران به گوش می خورد. نام هایی که گاهی با اوج و فرود همراه هستند و بعضی از آن ها ناپدید شده اند یا نقش کمتری دارند؛ و نام هایی که همچنان تأثیرگذاری خود را حفظ کرده اند و از قابلیت جریان سازی گسترده رسانه ای برخوردارند. آن ها نبض اخبار را در دست دارند.

به گزارش فرارو، شاید به خاطر معتبر بودن رسانه های خارجی در فضای رسانه ای ایران است که گزارش ها، تحلیل ها و اخبار این رسانه ها در ایران انعکاس زیادی پیدا می کند. روندی که گاهی اوقات به کشف میزان اعتبار رسانه مذکور در کشور خود منجر می شود و معلوم می شود آن سایت، روزنامه یا شبکه تلویزیونی در همان سرزمین هم اعتبار خاصی ندارد.

اما بعضی نام ها بزرگ هستند و با توجه به سابقه فعالیت فردی در یک حوزه مشخص، میزان دسترسی، انتشار اخبار صحیح یا طول عمر یک رسانه، به آن ها توجه ویژه ای می شود؛ حتی اگر بخشی از پازل عملیات رسانه ای طرف مقابل باشند. در کنار واقعیت وجود این رسانه ها، باید به واقعیت دیگری هم توجه کرد که رسانه های داخل ایران در مواجهه با موضوعاتی مانند منازعه ایران و آمریکا، کارکردی مشابه همتایان خارجی خود ندارند.

نام رسانه آمریکایی آکسیوس تقریباً هر روز در رسانه های داخلی ایران گاهی چند بار در روز منعکس می شود. آکسیوس به منبع اخبار جنگ و مذاکره تبدیل شده و علت این انعکاس هم گزارش هایی است که باراک راوید، خبرنگار اسراییلی این سایت خبری، تقریباً به صورت روزانه و گاهی دو بار در روز منتشر می کند.

راوید به صورت تخصصی مسائل بین المللی را پوشش می دهد، اما تمرکز اصلی او بر منازعات خاورمیانه با محوریت ایران و اسراییل است. تعداد گزارش های او که به مسائل دیگر مانند جنگ اوکراین می پردازد، اندک است. او در تمام گزارش ها به یک یا چند منبع بدون نام استناد می کند؛ مقام کاخ سفید ، مشاور ارشد ترامپ ، مقام ارشد آمریکایی و ... از جمله عناوینی هستند که در گزارش های راوید وجود دارد. او بعضی گزارش هایش را هم بر اساس گفت وگوهای اختصاصی با ترامپ می نویسد و گفته های رییس جمهور آمریکا را به صورت مستقیم منعکس می کند. گاهی گمانه زنی ها و ادعاهایی که به نقل از کانال 12 اسراییل منتشر می شود هم مربوط به راوید است. او سال 2024 جایزه انجمن روزنامه نگاران کاخ سفید را از جو بایدن دریافت کرد.

گزارش های آکسیوس از دید یک رسانه آمریکایی نوشته می شود و مجموعه ای از محتوای خاص را در بر می گیرد که گاهی نیز با ترجمه های ناقص در فضای رسانه ای فارسی همراه است. بخشی از اخبار و ادعاهای آکسیوس و خبرنگارش هم صحیح از آب درمی آیند.

با توجه به این که نام آکسیوس در شبکه های اجتماعی انعکاس پیدا می کند، گاهی اخبار جعلی نیز به نام آکسیوس منتشر می شود که محتوایی شبیه به گزارش های این رسانه دارد. راوید گاهی در فضای توییتر به این اخبار واکنش نشان می دهد و اعلام می کند که چنین مطلبی در گزارشش وجود ندارد.

راوید خبرنگار 45 ساله اسراییلی است که از سال 2023 به آمریکا رفت و در آکسیوس مشغول به کار شد. او در حال حاضر به عنوان گزارشگر کانال 12 تلویزیون اسراییل و تحلیلگر سیاسی در برنامه های تلویزیون CNN هم کار می کند و سابقه همکاری با روزنامه هاآرتص، سایت عبری والا و کانال 13 تلویزیون اسراییل را هم دارد.

او دوران خدمت نظامی خود در ارتش اسراییل را در واحد اطلاعات سیگنالی (واحد 8200)، زیرمجموعه مدیریت اطلاعات نظامی (امان)، سپری کرد. او فردی بود که چهارشنبه، قبل از آغاز مذاکرات در مسقط (جمعه 17 بهمن)، خبر لغو گفت وگوها را منتشر کرد که چند ساعت فضا را در رسانه ها و شبکه های اجتماعی ایران ملتهب کرد.

علاوه بر گزارش های راوید در آکسیوس، اظهارات او در توییتر هم مورد توجه قرار می گیرد. گاهی توییت های راوید به عنوان گزارش آکسیوس منعکس می شود.

یکی از رسانه هایی که اخبار و تحلیل هایش درباره منازعات ایران و آمریکا مورد توجه قرار می گیرد، وال استریت ژورنال است؛ روزنامه ای آمریکایی و قدیمی که خبرنگارش در لندن، یعنی لارنس نورمن، به عنوان یک چهره مطلع در میان رسانه های ایرانی در این پرونده شناخته می شود.

خبرنگاری انگلیسی که بیش از دو عکس کوچک و بی کیفیت از او در اینترنت وجود ندارد. حتی حساب توییتری او با 43.8 هزار دنبال کننده فاقد تصویر پروفایل است. اما او به عنوان روزنامه نگاری شناخته می شود که به خصوص در موضوع پرونده هسته ای ایران با مقامات اروپایی ارتباط زیادی دارد و اخبار معتبری ارائه می دهد.

با کم رنگ شدن نقش اروپایی ها در پرونده ایران، نورمن نسبت به راوید کم رنگ تر شده، اما همچنان اخباری که او در مورد مواضع، رخدادها و شرایط حاکم بر پرونده هسته ای منتشر می کند، در فضای رسانه ای منعکس می شود.

با توجه به انتساب نورمن به روزنامه شناخته شده وال استریت ژورنال و سابقه طولانی اش در پوشش این پرونده، اخبار درست یا نادرستی که او، به خصوص در حساب کاربری توییترش منتشر می کند، به سرعت در شبکه های اجتماعی و رسانه های داخلی مورد استناد قرار می گیرد.

گمانه زنی ها، تحلیل ها و ادعاهای غیررسمی از سوی بعضی رسانه های دیگر هم در میان سیل اخبار مربوط به مذاکرات ایران و آمریکا و جنگ احتمالی میان دو کشور دیده می شود که آن ها نیز نام های شناخته شده ای هستند.

گزارش های آن ها نیز معمولاً بر اساس مطالب ادعایی منتسب به منابع آگاه سیاسی بیشتر مقامات آمریکایی، اسراییلی و گاهی اروپایی است که درباره موضوع مذاکرات ایران و آمریکا اظهارنظر کرده اند. آنچه مخابره می کنند نیز با توجه به بازه زمانی هر رویداد مشخص می شود. موضوعاتی مانند زمان و مکان مذاکرات، تعهدات، امتیازات و مطالبات طرف های گفت وگو، احتمال حمله، تحرکات نظامی و محتوای جلسات امنیتی و سیاسی، به خصوص در واشنگتن و تل آویو، محور این گزارش ها هستند. رویترز، نیویورک تایمز، واشنگتن پست، المیادین، امواج، الجزیره، سی ان ان، سی بی اس، گاردین، خبرگزاری فرانسه و رسانه های اسراییلی در این حوزه فعال هستند و تحلیل ها، گمانه زنی ها و اخبارشان دیده می شود. برخلاف نورمن و راوید، این سطح بیشتر متکی بر نام رسانه هاست.