فرارو- شستن لباس ها دیگر مثل گذشته کاری طاقت فرسا نیست، اما همچنان نیازمند آگاهی و دقت است؛ این راهنمای جامع، با نگاهی عملی و به روز، نکاتی را مرور می کند که کیفیت شست وشو را به طور محسوسی بهبود می دهد.

به نقل از واشینگتن پست، در قرن نوزدهم، خانه داران مجبور بودند هر هفته بخش عمده ای از یک روز کامل را صرف شستن لباس ها کنند: آب را با زحمت حمل می کردند و گرم می کردند، لباس ها را روی تخته می شستند، دوباره آب می آوردند تا آن ها را آبکشی کنند، سپس با فشار دست آب شان را می گرفتند و در نهایت برای خشک شدن آویزان می کردند. شستن لباس ها کاری طاقت فرسا، زمان بر و کاملاً فیزیکی بود.

با ظهور ماشین های لباس شویی برقی مدرن در دهه 1920 و تکامل تدریجی آن ها طی دهه های بعد، این فرایند به شدت ساده تر شد. امروز می توانید قبل یا بعد از محل کار، یا حتی بین کارهای روزمره، لباس ها را داخل ماشین بیندازید، دکمه ای را فشار دهید و به سراغ کارتان بروید.

با این حال، این سهولت به آن معنا نیست که شستن لباس ها کاملاً بی نیاز از فکر و دقت است. اگر می خواهید لباس هایتان تمیزتر بمانند، عمر بیشتری داشته باشند و انرژی و هزینه کمتری مصرف کنید، لازم است چند اصل ساده اما مهم را رعایت کنید. این راهنما مانند یک دفترچه راهبردی طراحی شده تا با حداقل زحمت، بهترین نتیجه را بگیرید.

در جدال همیشگی میان ماشین های درب ازبالا و درب ازجلو، برنده نهایی به سبک زندگی و اولویت های شما بستگی دارد. ماشین های درب ازجلو آب کمتری مصرف می کنند و با پارچه ها ملایم تر رفتار می کنند، اما مستعد ایجاد بو هستند؛ به ویژه به دلیل رشد کپک و قارچ در لاستیک دور در.

در مقابل، ماشین های درب ازبالا قدرت شست وشوی عمیق تری دارند و معمولاً عمر طولانی تری هم دارند، اما ممکن است به لباس ها آسیب بزنند؛ مثلاً لبه حوله ها را نخ کش کنند یا کش لباس ها را شل کنند. پیش از خرید، لازم است مزایا و معایب هر دو نوع را به خوبی بشناسید.

قانون قدیمی جدا کردن لباس های تیره از سفید دیگر آن قدرها سخت گیرانه نیست. متخصصان می گویند یکی از دلایل این تغییر، استفاده گسترده از الیاف مصنوعی است که نسبت به الیاف طبیعی قدیمی کمتر رنگ پس می دهند. همچنین شست وشوی لباس ها با آب سرد، که امروزه رایج تر شده، از پخش شدن رنگ ها جلوگیری می کند.

با این حال، این به آن معنا نیست که همه چیز را می توان بدون فکر در یک ماشین ریخت. بهتر است لباس ها را بر اساس نیازهای مراقبتی تفکیک کنید؛ مثلاً لباس های ظریف، یا آن هایی که به دمای بالاتر نیاز دارند، مانند حوله های بسیار کثیف و بدبو.

انتخاب شوینده می تواند گیج کننده باشد. افرادی با پوست حساس یا آلرژی معمولاً به سراغ شوینده های بدون رنگ و عطر می روند. کسانی که زیاد ورزش می کنند، ممکن است شوینده های قوی تری بخواهند که بوی عرق را از لباس های ورزشی خارج کند. برای کسانی که حوصله اندازه گیری ندارند، کپسول های شوینده گزینه ای راحت هستند.

در عین حال، باید بدانید حتی برخی شوینده های به اصطلاح دوستدار محیط زیست به شکل ورقه ای، ممکن است حاوی پلاستیک باشند؛ هرچند این نوع پلاستیک از نظر سازمان های نظارتی ایمن تلقی شده است.

اگر دقیقاً طبق دستورالعمل روی بسته بندی شوینده عمل می کنید، احتمالاً بیش از حد لازم مواد شوینده مصرف می کنید. به گفته کارشناسان شست وشو، یک تا سه قاشق غذاخوری شوینده برای بیشتر بارهای لباس کافی است. در برخی موارد حتی ممکن است اصلاً نیازی به شوینده نباشد، به ویژه اگر لباس ها خیلی کثیف نباشند.

برای تمیز شدن لباس ها یا حتی ملحفه ها لزوماً به آب داغ نیاز ندارید. استفاده از آب گرم مصرف انرژی را کاهش می دهد و شست وشو با آب سرد صرفه جویی بیشتری به همراه دارد. تنها استثنا زمانی است که یکی از افراد خانه بیمار بوده باشد؛ در این حالت، آب داغ برای از بین بردن میکروب ها توصیه می شود.

لکه های چربی ناشی از سس سالاد، غذاهای چرب، ماریناد یا همبرگر، به ویژه سرسخت هستند، زیرا چربی در آب حل نمی شود. برای از بین بردن آن ها باید از مواد خاصی استفاده کنید که چربی را شل کرده و از بافت پارچه جدا کند. اینجاست که سورفکتانت ها، که از اجزای اصلی صابون ها و شوینده ها هستند، نقش مهمی ایفا می کنند.

اگر لباس ها بعد از شست وشو لکه دار بیرون می آیند ممکن است مشکل از شوینده، سفیدکننده، کثیفی خود ماشین یا املاح بالای آب باشد. تمیز کردن منظم ماشین و تنظیم درست مواد مصرفی می تواند این مشکل را برطرف کند.

نمادهای کوچک روی برچسب لباس ها شاید ناخوانا به نظر برسند، اما اطلاعات مهمی درباره نحوه شست وشو، خشک کردن و اتو کردن می دهند. برخی نمادها واضح هستند، اما بعضی دیگر، مانند مثلث ها، نیاز به توضیح دارند. شناخت این علائم به افزایش عمر لباس ها کمک می کند.

شست وشوی مداوم باعث فرسودگی پارچه می شود. شلوار جین، پلیور و بسیاری از لباس ها را می توان با شست وشوی کمتر، مدت طولانی تری سالم نگه داشت.

اگر از انداختن پلیور مورد علاقه تان در ماشین لباس شویی می ترسید، شست وشوی دستی گزینه ای امن است. تنها به آب هم دما با محیط و شوینده بدون آنزیم نیاز دارید. برای لباس های پشمی و کشمیری حتی می توان از شامپوی باکیفیت استفاده کرد.

وایتکس پارچه ها را سفید می کند، اما به الیاف آسیب می زند، برای محیط زیست مضر است و می تواند پوست های حساس را تحریک کند. سفیدکننده های اکسیژنه یا شوینده های دارای روشن کننده نوری گزینه های ملایم تری هستند.

نرم کننده ها لباس ها را نرم تر و خوش بوتر می کنند، اما اغلب ضروری نیستند. کاهش میزان شوینده یا افزودن کمی سرکه به شست وشو می تواند همین اثر را بدون مواد شیمیایی سنگین ایجاد کند.

برخلاف توصیه های شبکه های اجتماعی، جوشاندن لباس ها باعث تمیزی بیشتر نمی شود. دمای بالا می تواند باعث آب رفتگی، رنگ پریدگی و آسیب به درزها و کش لباس شود.

خشک کن می تواند به لباس ها آسیب بزند. خشک کردن در هوا نه تنها عمر لباس را افزایش می دهد، بلکه مصرف انرژی را هم کاهش می دهد. خشک کن های پمپ حرارتی نیز گزینه ای کم مصرف تر هستند.

ماشین لباس شویی باید به طور منظم تمیز شود تا بهترین عملکرد را داشته باشد. اجرای چرخه تمیزکاری با سرکه یا قرص های مخصوص کافی است. تمیز کردن فیلتر و مجرای خشک کن نیز ضروری است.

جوراب ها ممکن است در لاستیک در یا زیر همزن گیر کنند. استفاده از کیسه های توری زیپ دار بهترین راه برای جلوگیری از این مشکل است.

ماشین لباس شویی فقط برای لباس نیست. اسباب بازی های پلاستیکی، جای خواب حیوانات خانگی، بالش ها و کیسه های خرید پارچه ای هم قابل شست وشو هستند.

برای بسیاری، سخت ترین بخش شست وشو، جمع کردن لباس هاست. انباشته شدن لباس های تمیز روی یک صندلی کاملاً قابل قبول است؛ چه چند روز طول بکشد، چه چند هفته یا حتی چند ماه.

در لباس شویی های عمومی، لباس ها را به موقع خارج کنید. زنگ هشدار بگذارید یا منتظر بمانید. جابه جا کردن لباس دیگران باید آخرین راه حل باشد. رعایت این اصول ساده، نشانه احترام به دیگران است.

با رعایت این 19 قانون ساده، شست وشوی لباس ها نه تنها آسان تر، بلکه هوشمندانه تر و پایدارتر خواهد شد.