ویدئوی مربوط به گریه های یک دختربچه پس از باز کردن یک اسباب بازی شانسی، این روزها در شبکه های اجتماعی ایرانی پربازدید شده است.

به گزارش فرارو؛ داستان از این قرار است که مادر کودک 600 هزار تومان برای خرید یک بلایند باکس (Blind Box) بزرگ شبیه تخم مرغ شانسی از یک برند گمنام ایرانی هزینه کرده بود تا لحظه ای پر هیجان برای فرزندش بسازد اما پس از باز شدن بسته بندی، فقط یک عروسک پلیشی ساده داخل جعبه بود که هیچ تناسبی با قیمت آن نداشت. اشک های این دختربچه در انتهای ویدئو واکنش های زیادی را برانگیخت؛ برخی والدین را سرزنش کردند و برخی دیگر اعتقاد دارند این مدل فروش جعبه های شانسی، نوعی کلاهبرداری است.

آنچه در ایران با نام هایی مانند تخم مرغ شانسی، اسباب بازی شانسی یا توی باکس شناخته می شود، در بازار جهانی با عنوان Blind Box یا Mystery Box شناخته می شود. در این مدل، خریدار می داند از چه مجموعه ای خرید می کند اما تا لحظه باز شدن بسته دقیقا مشخص نیست کدام محصول نصیبش خواهد شد.

شرکت تولیدکننده در این روش به جای فروش اسباب بازی، به مشتریان خود هیجان، انتظار و شانس عرضه می کند.

اگر تصور می کنید تنها با یک ایده تبلیغاتی ساده سروکار داریم، کافی است درباره شرکت چینی Pop Mart جستجو کنید. این شرکت با فروش بلایند باکس هایی مانند عروسک لبوبو (Labubu) به یکی از بزرگ ترین برندهای اسباب بازی و کلکسیونی جهان تبدیل شده است.

فکر می کنید راز موفقیت چنین شرکت هایی در سطح جهانی چیست؟ فرض کنید یک مجموعه شامل 12 شخصیت مختلف باشد. 11 شخصیت معمولی هستند و فقط یک مدل بسیار کمیاب یا اصطلاحا Secret وجود دارد. کسی که در تلاش های آغازین خود مدل کمیاب را به دست نمی آورد، ممکن است دوباره خرید کند. اگر باز هم موفق نشود دوباره امتحان می کند. در نتیجه شرکت به جای فروش یک محصول، یک چرخه خرید تکرارشونده ایجاد می کند.

برخلاف برندهای معروف و اسباب بازی هایی مثل لبوبو، تولیدکننده گمنام ایرانی از یک عروسک پلیشی ارزان قیمت استفاده کرده

روان شناسان می گویند مغز انسان به پاداش های غیرقابل پیش بینی واکنش شدیدتری نسبت به پاداش های قطعی نشان می دهد. به همین دلیل است که باز کردن یک بلایند باکس برای بسیاری از افراد هیجان انگیزتر از خرید مستقیم همان اسباب بازی است.

بخش مهمی از پولی که خریداران چنین محصولاتی پرداخت می کنند بابت خود کالا نیست بلکه آن ها پولشان را صرف تجربه ای می کنند که در لحظه باز کردن بسته و کشف محتویات آن خواهند داشت. به همین دلیل است که میلیون ها ویدئوی آنباکسینگ در تیک تاک، اینستاگرام و یوتیوب منتشر می شود و همان فرآیند باز کردن بسته هم به یک سرگرمی تبدیل شده است.

قیمت محصولات عرضه شده در بلایند باکس، فقط شامل هزینه کالای داخل آن نیست. در واقع بخشی از مبلغ پرداختی هزینه برند، طراحی، داستان شخصیت ها، بسته بندی، تجربه غافلگیری و احتمال به دست آوردن مدل های کمیاب است.

به همین دلیل معمولا ارزش مادی اسباب بازی داخل جعبه کمتر از مبلغ پرداختی است هرچند از زاویه دید تولیدکننده، مشتری بابت تجربه آن لحظه خاص نیز پول داده است.

با توجه به اینکه خریدار در هر صورت یک کالای واقعی دریافت می کند، در بسیاری از کشورها نمی توان از نظر حقوقی ایرادی به این شیوه فروش وارد دانست اما بعضی موارد و مسائل روان شناختی باعث می شود در بعضی دیگر از کشورها سازوکارها و محدودیت هایی برای فروش بلایند باکس به کودکان وضع کنند.

منتقدان می گویند این مدل، به ویژه برای کودکان، ممکن است انتظاری غیرواقعی ایجاد کند و آن ها را به خریدهای مکرر تشویق کند.

اشک آن دختربچه را می توان به پیدا کردن یک محصول بی کیفیت در بسته بندی ربط داد. کاملا مشخص است برخلاف برندهای معروف و اسباب بازی هایی مثل لبوبو، تولیدکننده گمنام ایرانی از یک عروسک پلیشی ارزان قیمت استفاده کرده که نمی تواند ارزش معنوی خاصی داشته باشد.

به همین دلیل بهتر بود والدین با هدف خوشحال کردن کودک سراغ برندی معتبر می رفتند که محصولاتش را منصفانه بر پایه احتمال، غافلگیری و شانس طراحی می کند یا به حرف روانشناسان و کارشناسان کودک گوش می دادند که اعتقاد دارند خرید اسباب بازی های شانسی و بلایند باکس برای کودک در آن سن و سال اصلا از نظر تربیتی تصمیم درستی نیست زیرا کودکان هنوز تحلیل درستی از احتمالات و شکست ندارند.

منبع: فرارو