خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی نوشت، شش ماه پس از آغاز جنگ، ترامپ همچنان در جست‌وجوی راه خروج از باتلاق جنگ ایران است و همه راه‌هایی که پیش روی خود می‌بیند نامطلوب هستند.

خبرگزاری فارس: جنگ دونالد ترامپ علیه ایران با ورود به ششمین ماه خود، رییس‌جمهور آمریکا را در موقعیتی دشوار قرار داده است. این موضوع گزارش خبرگزاری رویترز درباره راهکارهای خروج ترامپ از جنگ ایران است. 

ترامپ که در ابتدا مدعی بود این جنگ تنها چند هفته به طول می‌انجامد، اکنون با چالش‌های فزاینده‌ای برای خروج از این بحران روبه‌رو است و میان دو گزینه نامطلوب دست‌وپا می‌زند: پذیرش توافقی موقت که بر اساس آن ایران و عمان بر تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز نظارت خواهند داشت( کنترلی که تهران پیش از جنگ هرگز در اختیار نداشت) یا تشدید حملات نظامی که می‌تواند بحران را طولانی‌تر و پرهزینه‌تر کند.

به گفته تحلیلگران، گزینه نخست بزرگ‌ترین امتیازی خواهد بود که ایران از زمان آغاز حملات آمریکا و اسراییل در 28 فوریه به دست می‌آورد و عملاً نظارت جمهوری اسلامی ایران بر این گذرگاه حیاتی نفتی را رسمیت می‌بخشد؛ موضوعی که واشنگتن پیش‌تر وعده جلوگیری از آن را داده بود. در مقابل، گزینهٔ دوم -که احتمالاً شامل دور تازه‌ای از حملات هوایی است- در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر می‌تواند هزینه سیاسی سنگینی برای ترامپ داشته باشد، بدون آنکه تضمینی برای موفقیت بیشتر آن نسبت به عملیات‌های ناکام پیشین وجود داشته باشد.

ترامپ باید واقعیت جدید در تنگه هرمز را بپذیرد

آرون دیوید میلر، مذاکره‌کننده پیشین آمریکا در امور خاورمیانه، می‌گوید ترامپ اکنون با مجموعه‌ای از گزینه‌های نامطلوب روبه‌روست، اما شاید به این نتیجه رسیده که نمی‌تواند اجازه دهد این جنگ بی‌پایان ادامه یابد و چاره‌ای جز پذیرش واقعیت جدید ایران در هرمز نداشته باشد.

تسلط ایران بر کشتیرانی و محدود شدن فضای مانور ترامپ

مارکو روبیو، وزیر خارجهٔ آمریکا، بر ضرورت آزاد ماندن تنگهٔ هرمز به‌عنوان یک آبراه بین‌المللی تأکید کرده و خواستار آن شده که ایران نه کنترلی بر آن داشته باشد و نه از کشتی‌ها عوارض بگیرد. با این حال، ایران از آغاز جنگ تقریباً بر یک‌پنجم صادرات جهانی نفت و گاز طبیعی مایع که از این تنگه عبور می‌کند، سلطه یافته است. تحلیلگران یادآور می‌شوند که ترامپ پیش‌تر نیز اظهارات روبیو دربارهٔ جنگ را نقض کرده و ممکن است این‌بار نیز چنین کند.

در همین حال، افزایش قیمت بنزین در آمریکا، افت محبوبیت ترامپ و مخالفت گسترده افکار عمومی با ادامهٔ جنگ، فضای مانور او را بیش از پیش تنگ کرده است. به گفتهٔ کارشناسان، لفاظی‌های ترامپ نتوانسته ایران را وادار به عقب‌نشینی کند و همین موضوع احتمال داده شدن بزرگ‌ترین امتیازها از سوی خود او را افزایش داده است.

بازگشایی تنگه هرمز پیش‌شرط ازسرگیری مذاکرات میان تهران و واشنگتن درباره برنامه هسته‌ای ایران تلقی می‌شود، اما هنوز روشن نیست آمریکا حاضر به پذیرش هر توافقی میان ایران و عمان خواهد بود یا نه. به گفته یک منبع ارشد ایرانی و دو مقام منطقه‌ای، این توافق احتمالاً به تهران اجازه نوعی نظارت بر کشتی‌های ورودی به خلیج فارس را می‌دهد؛ هرچند مقامات ایرانی می‌گویند جزییات آن هنوز نهایی نشده است. کارشناسان همچنین نسبت به امکان تکرار سرنوشت تفاهم‌نامه ژوئن تردید دارند.

یک مقام کاخ سفید به رویترز گفته دولت ترامپ به‌تدریج پذیرفته که جنگ احتمالاً به شکلی تا زمان انتخابات میان‌دوره‌ای ادامه خواهد یافت؛ انتخاباتی که رأی‌گیری زودهنگام آن در برخی ایالت‌ها از سپتامبر آغاز می‌شود و می‌تواند برای حزب جمهوری‌خواه هزینهٔ سیاسی سنگینی به همراه داشته باشد.

چین، روسیه و کره شمالی با دقت جنگ ایران را رصد می‌کنند

با آنکه ترامپ بارها مدعی پیروزی شده، اکثر تحلیلگران بر این باورند که او در دستیابی به بسیاری از اهداف اصلی جنگ ناکام مانده است. او روز شنبه اعلام کرد برنامهٔ حملات گسترده جدید را پس از درخواست متحدان منطقه‌ای برای فرصت دوباره به دیپلماسی لغو کرده، اما همزمان هشدار داد در صورت شکست دیپلماسی، حملات شدیدی انجام خواهد داد. برخی تحلیلگران این عقب‌نشینی را ناشی از نگرانی درباره کاهش ذخایر موشکی آمریکا می‌دانند.

جاناتان پانیکوف، معاون پیشین افسر اطلاعات ملی آمریکا در امور خاورمیانه، هشدار داد که چین، روسیه و کره شمالی با دقت تحولات این جنگ را رصد می‌کنند و در حال شناخت محدودیت‌های آمریکاست؛ محدودیت‌هایی که می‌تواند بر محاسبات آن‌ها در سال‌های آینده اثر بگذارد. حتی برخی چهره‌های تندرو ضدایرانی که تاکنون حامی جنگ بوده‌اند نیز اکنون خواستار احتیاط شده‌اند. بهنام بن‌طالب‌لو از بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها نوشته است جمهوری اسلامی می‌کوشد پیش از انتخابات نوامبر، ترامپ را در موقعیتی قرار دهد که در هر دو سناریو بازنده باشد، و دولت او باید از شتاب‌زدگی پرهیز کرده و مرزهای واقعی اهرم فشار آمریکا را به‌درستی تشخیص دهد.